Όταν ο διαφωτισμός σκοτεινιάζει

Κοιτάζοντας τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών και αλληθωρίζοντας μπροστά στα νουμεράκια που δείχνουν μια σαφή άνοδο των νεοναζιστικών κομμάτων, μου ήρθαν κάτι φλασιές από το βιβλίο του Μαζάουερ "Σκοτεινή Ήπειρος", το οποίο και συστήνω ανεπιφύλακτα.

Ένα βιβλίο που αν διαβάσει κανείς και θυμηθεί λίγο την ιστορία που έμαθε στο σχολείο θα συνειδητοποιήσει ότι η Ευρώπη δεν είναι εξ απαλών ονύχων και τόσο η διαφωτισμένη Ήπειρος που πάνε να πλασάρουν πολλοί εγχώριοι αγανακτισμένοι Έλληνες και λάτρεις της Εσπερίας για να μας πείσουν ότι η Ελλάδα είναι η πηγή κάθε κακού, όπως οι αντίστροφα ψεκασμένοι πάνε να μας πείσουν για το αντίθετο.

Στην προμετωπίδα του βιβλίου αναφέρει ενδεικτικά :

"Η Ευρώπη στον εικοστό αιώνα απέδειξε ότι δεν ήταν η φυσική πατρίδα της ελευθερίας και της δημοκρατίας όσο ένα εφιαλτικό εργαστήρι κοινωνικού και πολιτικού πειραματισμού. Εκεί κατέλυσε και ανέπλασε πολλές φορές τον εαυτό της μέσα από τον πόλεμο, την επανάσταση, τον οικονομικό και ιδεολογικό ανταγωνισμό. Ο φασισμός και ο κομμουνισμός εκδηλώθηκαν έτσι ως εναλλακτικές λύσεις απέναντι στη δημοκρατία και προσέλκυσαν διανοούμενους και μάζες χάρη στους δυναμικούς τρόπους με τους οποίους αντιμετώπιζαν τις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου. Μέχρι το 1940 οι περισσότεροι Ευρωπαίοι είχαν απογοητευτεί από τη δημοκρατική διακυβέρνηση, και το μέλλον της Ευρώπης ήταν στα χέρια του Χίτλερ. Μόνο η ήττα της ναζιστικής Νέας Τάξης έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία στη δημοκρατία και μόνο η υπεροχή του καπιταλισμού απέναντι στον κομμουνισμό εξασφάλισε το θρίαμβό της το 1989. Διατρέχοντας απ' άκρη σ' άκρη την ήπειρο, από τη δυτική Ευρώπη μέχρι τη Ρωσία και τα Βαλκάνια (και μάλιστα με ασυνήθιστα πυκνές αναφορές στην Ελλάδα), ο Μαζάουερ δείχνει την εμπλοκή της σε μια αμφίρροπη πάλη ανάμεσα στην ανεκτικότητα και τη φυλετική εξόντωση, τις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες και τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό, το φορτισμένο παρελθόν και το άδηλο μέλλον μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αδιάκοπη εξέλιξη."

Στην πραγματικότητα μόνο μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, που στην ουσία ήταν Ευρωπαϊκός, γνώρισε η Ευρώπη μια δημοκρατικότητα και σταθερότητα. 

Τα ευρωπαϊκά κράτη που λέτε, έφτασαν στις παραμονές του Β'ΠΠ να κυβερνώνται ως επί το πλείστον από φασιστικές κυβερνήσεις/καθεστώτα. Φασίστες στην Ιταλία, ναζί στην Γερμανία, βελοσταυρίτες στην Ουγγαρία, ο Μεταξάς στην Ελλάδα και πάει λέγοντας. Όλοι αυτοί στην μεγάλη τους πλειοψηφία απολάμβαναν της εμπιστοσύνης των λαών που κυβερνούσαν και μην σας κάνει εντύπωση αλλά ένα πολύ μεγάλο μέρος των Γερμανών, Ιταλών κλπ πίστευαν ότι ο Χίτλερ με τον Μουσσολίνι αποτελούσαν λύση στα προβλήματά τους. 

Το θέμα είναι πως έφτασαν στο σημείο να το πιστεύουν αυτό; 

Μια ανάλυση που κάνει ο Μαζάουερ και την οποία ενστερνίζομαι δείχνει πως αυτό οφείλεται στην συντριπτική και παταγώδη αποτυχία των κοινοβουλευτικών κυβερνήσεων να διαχειριστούν τις κρίσεις του Μεσοπολέμου. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία παρά των διαφωτισμό και την Γαλλική Επανάσταση ήταν παρομοίως νέο φρούτο στην Ευρώπη, οπότε είχε πάρα πολλά λειτουργικά προβλήματα, πλειοψηφιών, συνεργασιών κλπ. Υπήρχαν κράτη-για τα ακριβή στοιχεία μπορείτε να ανατρέξετε στο βιβλίο- στα οποία οι κυβερνήσεις εναλλάσσονταν...ανά μήνα που λέει ο λόγος! Με τέτοιες συνθήκες είναι φυσικό η κοινοβουλευτική δημοκρατία να αποτύχει και ο πολιτικός λόγος των κοινοβουλευτικών κομμάτων να φαίνεται αναιμικός μπροστά στην δυναμικότητα και αποφασιστικότητα ενός Χίτλερ ή Μουσολίνι ο οποίος μπορεί με μια κουβέντα του να δώσει λύσει.

Κοιτάζοντας την σημερινή κατάσταση η οποία φυσικά δεν έχει καμία σχέση ως προς την δυναμική της με αυτήν του Μεσοπολέμου βλέπουμε πως εντούτοις παρουσιάζει κάποιες ομοιότητες.

Η κύρια ομοιότητα είναι πως η Ευρώπη σήμερα βρίσκεται σε μια κρίση την οποία προκάλεσε το οικονομικό κραχ. Η εν λόγω κρίση προκάλεσε ένα σοκ στους κατοίκους κυρίως των χωρών της Ευρωζώνης και της ΕΕ οι οποίοι είδαν το βιοτικό τους επίπεδο να πέφτει και να απειλούνται όλα τα προνόμια και τα δικαιώματα που είχαν κερδηθεί.

Η ΕΕ φαντάζει στα μάτια πολλών -και όχι άδικα ίσως σε πολλές περιπτώσεις, σαν ένα γραφειοκρατικό απρόσωπο τέρας που βγάζει μανιφέστα αλλά αδυνατεί να δώσει λύσεις και το ίδιο αρχίζουν να πιστεύουν και για τα εθνικά τους κοινοβούλια. Σε αυτό το τοπίο απώλειας βρίσκουν πρόσφορο έδαφος οι ρητορείες εθνικιστικών ή φασιστικών μορφωμάτων. Αυτές στοχεύουν τόσο σε θέματα οικονομικής πολιτικής, απασχόλησης, υγείας κλπ όσο και σε διέγερση των εθνικιστικών συναισθημάτων με ταυτόχρονη ρητορική μίσους (μειονότητες, μετανάστες, Εβραίοι κλπ.).

Εν τω μεταξύ κανένα από αυτά τα μορφώματα, οπουδήποτε στην Ευρώπη, δεν έχει σε καμία περίπτωση μια βιώσιμη λύση ή ένα ουσιαστικό οικονομικό πρόγραμμα. Απλά κηρύσσουν περιχαράκωση, ξενοφοβία και την κάθετη εναντίωσή τους στην αλληλεγγύη που είναι το βασικό γνώρισμα της ΕΕ.

Επομένως κερδίζουν γιατί απευθύνονται με θολή, πομπώδη ρητορική στα απογοητευμένα από την αναποτελεσματικότητα της ΕΕ στρώματα.

Εδώ ακριβώς έγκειται και ο κίνδυνος της σταδιακής ολίσθησης σε πιο ακραία φαινόμενα.

Τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών για τα νεοναζιστικά κόμματα στην Γαλλία αλλά και αλλού δείχνουν τον δρόμο.

Η κοιτίδα του διαφωτισμού-θα ξεράσω αργότερα- επιβράβευσε το κόμμα που προτείνει την επιμόλυνση με Έμπολα στις Αφρικανικές χώρες με σκοπό την αντιμετώπιση της μετανάστευσης και την ανακούφιση της Γαλλίας.

Βέβαια τα μεγάλα ποσοστά των νεοναζί στις άλλες χώρες της ΕΕ λύπησαν πάρα πολύ τους ντόπιους ξενολάτρες κυρίως γιατί ξαφνικά ανακάλυψαν ότι οι χώρες που θαυμάζουν ενώ μισούν την δικιά τους είναι πολύ περισσότερο φασιστικές στον πυρήνα τους, αλλά τι να γίνει τώρα; Έτσι παθαίνεις αν μαθαίνεις ιστορία από τον Δήμου και τον Μαραντζίδη με τον Καλύβα.

Τώρα πάντως, μετά την λίγη πλακίτσα,  είναι όσο ποτέ η ώρα που θα κριθεί το στοίχημα της Ενωμένης Ευρώπης. 

Αυτό όμως φαίνεται να είναι αδύνατο από την στιγμή που αντί των συμφερόντων των λαών προτάσσονται διαρκώς τα συμφέροντα των οικονομικών ελίτ και σε βάρος μάλιστα  του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της ΕΕ. Ο μόνος ο οποίος πάει να προτείνει κάτι σε αυτήν την κατεύθυνση είναι ο Guy Verhofstadt, ο οποίος είναι πολύ σοβαρός άνθρωπος και με όραμα, αλλά που να πιάσει χαρτωσιά μπροστά στους Σούλτς και Γιούνκερ οι οποίοι συμφωνούν πάντα διαφωνώντας και μας βάζουν βαθύτερα στην κρίση μαζί την βοήθεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας ρίχνοντας νερό στον μύλο του φασισμού.

Έτσι ένας απογοητευμένος και νεόπτωχος Ευρωπαίος είναι πολύ ευκολότερο να συρθεί στο μαντρί του κάθε ακραίου φασίστα που του υπόσχεται την ανάσταση αλλά και το κυριότερο την τιμωρία όλων αυτών που τον έφεραν σε αυτή την δεινή κατάσταση.

Ελπίζω να ξυπνήσουν γρήγορα στις Βρυξέλλες γιατί αλλιώς θα δούμε την ήπειρό μας να ξανασκοτεινιάζει.

Read more...

Περί υπαλλήλων, παραγωγικότητας και δαιμόνων

Τις τελευταίες μέρες πυροδοτήθηκε έντονος διάλογος αλλά και αντιπαράθεση σχετικά με τις φραστικές και σωματικές επιθέσεις που δέχτηκε στην Θεσσαλονίκη Γερμανική αντιπροσωπεία, στον απόηχο των δηλώσεων Φούχτελ περί αποτελεσματικότητας και αμοιβαίας σύγκρισης μεταξύ δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα και στην Γερμανία. Πιθανόν και ο κύριος Φούχτελ να παρεξηγήθηκε. Ίσως και να μην ήταν στις προθέσεις του να πει πως οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι είναι άχρηστοι, ίσως απλά να εννοούσε πως κινούνται μέσα σε ένα μηχανισμό που τους εμποδίζει να είναι παραγωγικοί. Δεν ξέρω, και να πω την αλήθεια δεν με ενδιαφέρει γιατί η πρόθεση αυτού του κειμένου δεν είναι η ανάλυση των λόγων που ώθησαν τον κ. Φούχτελ στις δηλώσεις αυτές.

Σαν αφορμή για το κείμενο αυτό στάθηκε η εν γένει στάση και η φιλοσοφία, τόσο του κ. Φούχτελ, όσο και του κ. Τόμσεν αλλά και όλων των υπολοίπων υπαλλήλων της τρόικα και του ΔΝΤ.

Οι συγκεκριμένοι κύριοι διεκπεραιώνουν άψογα, στο βαθμό που είναι εφικτό με βάση τα προβλήματα που συναντούν στην Ελλάδα, τα καθήκοντα που τους ανέθεσαν οι εργοδότες τους. Δεν διακατέχονται από συναισθηματισμούς ούτε από ιδεοληψίες και ασφαλώς δεν είναι σαδιστές να απολαμβάνουν να μας βλέπουν να υποφέρουμε κάτω από την επίδραση των μέτρων που λαμβάνονται καθ' υποδείξεώς τους. Απλά κάνουν το καθήκον τους ως υπάλληλοι και το κάνουν όσο μπορούν καλύτερα και παραγωγικότερα ακολουθώντας απλώς διαταγές αφού ασφαλώς ο κ. Φούχτελ ή ο κ. Τόμσεν ή οποισδήποτε άλλος στην θέση τους -ας μην εμμένουμε στα συγκεκριμένα πρόσωπα γιατί δεν είναι αυτός ο σκοπός- δεν χαράζουν την πολιτική των οργανισμών ή των κρατών, των οποίων είναι υπάλληλοι /υπήκοοι.

Σε αυτές ακριβώς τις έννοιες, του υπαλλήλου, της παραγωγικότητας και του καθήκοντος είναι που θέλω να σταθώ.

Όλοι ή τουλάχιστον όσοι είστε πάνω από 35 ετών και δεν σας έχουν κάψει τους εγκεφάλους οι καθηγητές σας στα σχολεία/φροντιστήρια, θα γνωρίζετε το όνομα του Άντολφ Άιχμαν. Θεωρήθηκε ο αρχιτέκτονας της "τελικής λύσης" [Endlosung] που οδήγησε στο θάνατο εκατομμύρια Εβραίους της Ευρώπης. Συνελήφθη αρκετά μετά τον πόλεμο, δικάστηκε και εκτελέστηκε από τους Ισραηλινούς το 1962.

Αυτό που έκανε εντύπωση κατά τη διάρκεια της δίκης του ήταν το γεγονός πως σε καμμιά περίπτωση δεν ήταν το τέρας που όλοι νόμιζαν, η Χάνα Άρεντ μάλιστα είπε πως περισσότερο έφερνε σε κλόουν και για μια φορά ακόμα έγινε λόγος για την περίφημη κοινοτοπία του κακού.

Ποιος ήταν αλήθεια ο Άιχμαν; Ένα ανθρωπόμορφο τέρας, η ενσάρκωση του κακού, ένα άψυχο ρομπότ, που απολάμβανε το θάνατο εκατομμυρίων, ο αρχιτέκτονας του ολοκαυτώματος ;

Θα σας απαντήσω κατηγορηματικά , ΟΧΙ.

Αρχιτέκτονας της τελικής λύσης ήταν το πρωτοπαλίκαρο του Χίμλερ , ο Ράινχαρντ Χάιντριχ, ο οποίος ήταν εξαιρετικά καλλιεργημένος και έπαιζε θαυμάσιο βιολί. Η τελική λύση ξεκίνησε με τη συνδιάσκεψη της Βάνζεε -στην οποία συμμετείχε και ο  Άιχμαν-και η οποία ξεκίνησε με την περίφημη φράση του Χάιντριχ , "Η Ευρώπη πρέπει να εκκαθαριστεί από τους Εβραίους από την Ανατολή ως τη Δύση".

Τον Χάιντριχ τον σκότωσαν Τσέχοι αντάρτες το 1942. (Αν θέλετε περισσότερα ανοίξτε κανένα βιβλίο ε ;)

Στην Νυρεμβέργη, απόντος του Άιχμαν και με τον Χάιντριχ νεκρό του τα φόρτωσαν όλα κλπ, κλπ.

Ο Άιχμαν δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα πάρα πολύ ικανός υπάλληλος-στέλεχος των SS- στα.... logistics. Αυτός οργάνωσε τα σχέδια μεταφοράς και εκκένωσης των Εβραίων από τις κατεχόμενες χώρες στα στρατόπεδα εργασίας και εξόντωσης. Με δεδομένη την κατάσταση και τον φόρτο λόγω των στρατιωτικών επιχειρήσεων, του οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου στην Ευρώπη του πολέμου, αυτός ήταν ένας άθλος επινοητικότητας και σχεδιασμού. Ο Άιχμαν δεν σκότωσε ούτε έναν προσωπικά και από πουθενά δεν προέκυψε ότι απολάμβανε τον θάνατο των άλλων. Ο ίδιος περιέγραψε τον εαυτό του σαν κάποιον που προσπαθούσε να κάνει την δουλειά του όσο το δυνατόν καλύτερα και παραδέχτηκε πως η εξόντωση των Εβραίων τελικά δεν ήταν σωστή κίνηση !!

Ήταν ένας γραφειοκράτης με εξαιρετικό ταλέντο και πρωτοβουλία, πολύ ικανός στα καθήκοντα του που έκανε ότι έκανε με απόλυτη ευσυνειδησία αφού από αυτό εξαρτιόταν η σταδιοδρομία του,  ήταν απλά ένα μεσαίο στέλεχος  -απλός συνταγματάρχης ήταν- που οποιαδήποτε εταιρία θα χαιρόταν να είχε.

Σαν τον Άιχμαν, την περίπτωση του οποίου χρησιμοποιώ λόγω αναγνωρισιμότητας, υπάρχουν άπειρες περιπτώσεις, βέβαια υπήρχαν και ψυχοπαθολογικές προσωπικότητες αλλά ήταν οι εξαιρέσεις και από καμιά μελέτη δεν προκύπτει ότι οι Γερμανοί είναι ως λαός περισσότερο διεστραμμένος και δολοφονικός από οποιονδήποτε άλλο λαό.

Επομένως μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι το ολοκαύτωμα και όλα τα εγκλήματα πολέμου, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, εκτελέστηκαν από καθημερινούς απλούς ανθρώπους-σαν εσάς και εμένα- οι οποίοι τα σχεδίασαν τα οργάνωσαν και τα εκτέλεσαν είτε ακολουθώντας διαταγές είτε εκδίδοντας τες στο όνομα του Φύρερ και του Volk , πιστεύοντας ότι πράττουν το σωστό για τον λαό και το έθνος τους. 

Ο Χίτλερ μέσα από την ματιά του Τσάρλι Τσάπλιν, αποκαλύπτεται στην ουσία του. Ένα μάλλον γελοίος φαφλατάς, αποτυχημένος αρχιτέκτονας και ζωγράφος, με εμμονές και μεγάλες ικανότητες στη χειραγώγηση του πλήθους.Αυτήν είναι η κοινοτοπία του κακού, οι άνθρωποι οι καθημερινοί, οι υπάλληλοι, οι γραφειοκράτες,  οι έφεδροι στρατιώτες, που προσπαθώντας να κάνουν την δουλειά τους κάνουν φρικτά πράγματα και  μένουν με την ακλόνητη πεποίθηση πως έκαναν το καθήκον τους.

Μην έχετε αμφιβολία και μην προσπαθείτε να πείσετε τον εαυτό σας πως αν εσείς ήσασταν στην θέση τους θα κάνατε διαφορετικά. Θα κάνατε ακριβώς όμοια. 

Το ίδιο κάνουν και οι κ.κ.  Φούχτελ, Τόμσεν και όλοι οι γραφειοκράτες υπάλληλοι των διεθνών τραπεζών, απλά την δουλειά, τους που δεν είναι άλλη από τα συμφέροντα των εργοδοτών τους. Δεν βλέπουν ανθρώπους, βλέπουν νούμερα, στατιστικές και επιτεύξιμους ή μη στόχους. Το ποιες είναι οι επιπτώσεις στην ζωή και στην ευημερία πραγματικών ανθρώπων, που προκύπτουν σαν αποτελέσματα copy/paste και εγγραφοδιαγραφών λογιστικών φύλλων απλά δεν τους ενδιαφέρει γιατί μέσα τους έχει συντελεστεί η συναισθηματική αποσύνδεση του γραφειοκράτη που του επιτρέπει να διαχωρίζει τις   αποφάσεις του και τη ζωή του εν γένει από την ζωή των όσων επηρεάζουν οι πράξεις του. Υπό αυτό το πρίσμα, αδίκως τους βρίζουν και τους προπηλακίζουν εφόσον δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να δουλεύουν και να παλεύουν για το μεροκάματο, τα μπόνους και τη σταδιοδρομία τους.

Από την άλλη κακώς ισχυρίζονται και άλλοι ότι οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι και εντολοδόχοι είναι άμοιροι ευθυνών και στην ουσία δεν έχουν καμιά εξουσία. Έχουν την εξουσία που τους παρέχουν τα αφεντικά τους να υλοποιούν τις πολιτικές τους στο όνομα τους (βάλτε ότι θέλετε Volk, Furher, Κόμμα, Χούντα, Ευρωπαϊκή Ένωση, Τρόικα, ΔΝΤ κλπ) και σαν τέτοια εκτελεστικά όργανα ασκούν καθοριστική επίδραση. Εξάλλου η Νυρεμβέργη αλλά και άλλα δικαστήρια, απέδειξαν πως η φράση "εκτελούσα εντολές" έπαψε να αποτελεί δικαιολογία για την απόσειση προσωπικών ευθυνών. Έτσι υπό αυτό το πρίσμα δικαίως τους ζητούνται ευθύνες και συγκεντρώνουν οργή στο πρόσωπό τους, άσχετα αν οι προσωπικές επιθέσεις και οι άτακτοι προπηλακισμοί δεν αποτελούν σε καμιά περίπτωση ενδεδειγμένη και αποτελεσματική λύση.

Μην περιμένετε να δείτε φάτσες δαιμόνων και αιμοδιψείς τύπους να χαίρονται με την εξαθλίωση του Νότου και να τραβάνε χαρακιές στα tablets τους κάθε φορά που ένας συνταξιούχος αυτοκτονεί ή κάθε φορά που κατάσχεται ένα σπίτι από μια τράπεζα.Είναι απλοί άνθρωποι, με τα πάθη, τις αδυναμίες τους που αγαπούν τις οικογένειές τους.Τώρα αν κάποια στιγμή στο μέλλον παραδεχτούν ότι ο οικονομικός εξανδραποδισμός του Νότου δεν ήταν και η καλύτερη λύση και κάπου είχαμε ένα σφάλμα στο σχεδιασμό, τι να γίνει ; Αυτοί απλοί υπάλληλοι ήταν, απλά την δουλειά τους έκαναν και τι έφταιγαν στο κάτω - κάτω;

Απλά η δουλειά τους είναι το ξεζούμισμα το δικό μας και η εξασφάλιση των κερδών των εργοδοτών τους. Φυσικά όλα αυτά μπορούν και καμουφλάρονται κάτω από μεγάλες ιδέες και ιδανικά έτσι ώστε να εξασφαλίζεται το απαραίτητο θεωρητικό και ηθικό υπόβαθρο για την εφαρμογή των λύσεών τους.

----------------------------------------------------------

Μόνο κάτι αγαθοί ψευτο-φιλελεύθεροι νομίζουν ότι η τρόικα και η Γερμανία εμφορούνται από το πνεύμα του διαφωτισμού και μπλα μπλα μπλα, και γίνονται οι κατά Λένιν χρήσιμοι ηλίθιοι τους, αποτελώντας έτσι -άθελά τους- την πέμπτη τους φάλαγγα. Προφανώς δύο παγκόσμιοι πόλεμοι και η παταγώδης αποτυχία του καπιταλισμού να δείξει αυτοβούλως ανθρώπινο πρόσωπο, δεν τους έχουν πείσει ακόμα. Εμμένουν στην παθολογική, σχεδόν Μακαρθική κομμουνιστοφοβία τους - ίσως όχι άδικα- και οδηγούνται σε διχοτομικούς αφορισμούς του τύπου "καλύτερα σαρίκι τούρκικο παρά λατινική καλύπτρα", ξεχνώντας ότι ίσως υπάρχει και άλλος δρόμος που δεν οδηγεί απαραίτητα στην Βόρεια Κορέα ή στο Δ' Ράιχ  ή ότι ενδεχομένως να μην είναι και σωστή η αντικατάσταση της χριστιανικής θεολογίας από την οικονομική θεολογία.

-----------------------------------------------------------------

Δεν λέω πως οι εκπρόσωποι της τρόικας εκτελούν κάποιοι έγκλημα-προς το παρόν τουλάχιστον-  και κανείς δεν ξέρει τι θα λέμε σε 20 χρόνια από σήμερα. Αυτό που θέλω να πως είναι πως δεν πρέπει να υποτιμούμε την δύναμη και την θέληση γραφειοκρατών-υπαλλήλων οι οποίοι στο όνομα της παραγωγικότητας και του καθήκοντος είναι ικανοί για το χειρότερο με τις καλύτερες προθέσεις, με  την απόλυτη απάθεια και ψυχρότητα που χαρίζει η βεβαιότητα ότι πράτεις το σωστό και πως αυτοί σπάνια είναι άμοιροι των ευθυνών που πηγάζουν από την άσκηση των καθηκόντων τους.

Επίσης για να μην θεωρηθώ προκατειλημμένος, πιάστηκα με την περίπτωση του Άιχμαν, επειδή διάβασα πρόσφατα κάτι για αυτόν. Θα μπορούσα να βρω και άλλα παραδείγματα στα οποία συντελέστηκαν μεγάλα εγκλήματα από απλούς καθημερινούς ανθρώπους με γραφειοκρατικές διαδικασίες και εξουσίες και οι οποίοι νόμιζαν ότι επιτελούσαν σημαντικό έργο για την πατρίδα τους.

Read more...

Οι τέλειοι Ευρωπαίοι

".....Έξω η νύχτα εξακολουθούσε να είναι λευκή. Ο Αρκάντι δε νύσταζε ούτε πεινούσε. Ένοιωθε ο τέλειος νέος Σοβιετικός. Φτιαγμένος για μια χώρα χωρίς ανάπαυση και τροφή ....."


"Martin Cruz Smith, The Red Square"


Έτσι περιγράφει τα συναισθήματα του πασίγνωστου Αρκάντι Ρένκο, πρωταγωνιστή του "Γκόρκι Παρκ", ο συγγραφέας . Ο ήρωας, λείποντας καιρό σε εξορία, γυρνάει και βλέπει μια χώρα γνωστή και άγνωστη ταυτόχρονα. Ένα ανοίκειο περιβάλλον αλλά και αφόρητα γνωστό. Μια χώρα που οι εξελίξεις τρέχουν και όχι προς το καλύτερο για όλους. Η διαπλοκή και το οργανωμένο ιδιωτικό έγκλημα πήραν την θέση του κράτους καταστολής ή μήπως απλά μετεξελίχθηκαν;  
Έτσι πιάνω και εγώ τον εαυτό μου να αισθάνεται. η διαφορά είναι πως εγώ δεν έλειπα αλλά ήμουν εδώ όσο όλα αυτά λάβαιναν χώρα. Δεν είμαι τίποτα άλλο από ένα θύμα αυτού του ιδιότυπου μιθριδατισμού, σε μια κοινωνία που η απώλεια άρχισε να μας γίνεται συνήθεια. Ο εκβιαστικός εξαναγκασμός και η σταδιακή εξαθλίωση, μια αφόρητη κοινοτοπία. Πόσο απέχουμε στο μυαλό μας άραγε από το στάδιο της γερμανικής κατοχής του '40, όπου το να βλέπεις νεκρούς από την πείνα στο δρόμο ήταν κάτι συνηθισμένο ;
Πιάνω τον εαυτό μου να αναλογίζεται σε αντιδιαστολή, τον επιθεωρητή Ρένκο και την μετεξέλιξή του...
Λες να είναι αυτό το ζητούμενο και το άνωθεν επιδιωκόμενο ; 
Να γίνουμε οι τέλειοι νέοι υπο-Ευρωπαίοι.
Φτιαγμένοι για μια υπο-Ευρώπη χωρίς τροφή και ανάπαυση ;

Read more...

Η Θεϊκή Αγορά και η Κάρα του Adam Smith

Δεν πρόκειται να κάνω καμιά σοβαρή οικονομική ανάλυση με στοιχεία, διαγράμματα και τα συναφή. Αν θέλετε τέτοια διαβάστε τον φίλο μου τον techie ή τον Καζάκη. Απλά θα πω κάποια πράγματα έτσι απλοϊκά όπως τα αντιλαμβάνομαι. Αν ήμουν σε θέση να εκβαθύνω δεν θα ήμουν εδώ. Θα ήμουν golden boy στο Citi ή στη Wall Street και θα τα παντελόνιαζα χοντρά και δεν θα ασχολιόμουν με blog και μαλακίες που δεν αποφέρουν χρήμα.
Κάπως έτσι λοιπόν με αυτές τις βουτιές των απανταχού χρηματιστηρίων -καλά για το ΧΑΑ άστε τα καλύτερα-  τελειώνει αυτό το όνειρο των θεολόγων της ελεύθερης οικονομίας. Αυτών των γκουρού της  περίφημης "αγοράς" που τώρα τελευταία στα μάτια και τα αυτιά όλων τείνει να εξισωθεί σχεδόν με τη...... Θεία Βούληση, που ο καθένας την ερμηνεύει κατά το δοκούν και δεν υπόκειται σε κανένα έλεγχο ως προς την ερμηνεία.
"Αυτά λέει ή ΑΓΟΡΑ" , "έτσι θα αντιδράσει η ΑΓΟΡΑ", "αυτά θέλει η ΑΓΟΡΑ", και το κυριότερο "έτσι τιμωρεί η ΑΓΟΡΑ", από διαφόρους τύπους, ο οποίοι ερμηνεύουν ως  γραφιάδες- ιερείς  τον Ιερό Λόγο της Θεϊκής ΑΓΟΡΑΣ που κρύβεται μέσα στην πυραμίδα του Citi και δεν μπορούν παρά πλην ελάχιστοι εκλεκτοί να την αντικρύσουν και πόσο μάλλον να την κατανοήσουν.
Η ΑΓΟΡΑ ή μάλλον οι ιερείς της  έβγαλε χρησμό.  Για όλα φταίει το κράτος και ο κρατισμός. Το κράτος το μοναδικό ανάχωμα στην ασυδοσία τραπεζών και κεφαλαίου, το μοναδικό ίσως τελευταίο αποκούμπι κάθε ταλαίπωρου με την όποια ομπρέλα κοινωνικής προστασίας διαθέτει ανάλογα με τη χώρα. Το κράτος που το μόνο έγκλημά του ίσως είναι, που δεν τσάκισε το αυγό του φιδιού των τραπεζών και των "επενδυτικών funds" aka τζογαδόροι  οικονομικών καζινοεργαλείων που ουδεμία σχέση έχουν με πραγματική ανάπτυξη, πριν εκκολαφτεί. Τώρα το φίδι ζεστάθηκε, θέριεψε και δάγκωσε αυτόν που το ανάθρεψε και το τάισε τις δύσκολες ώρες της κρίσης που το ίδιο προκάλεσε τρώγοντας την ουρά του.
Πόσο λογικό σας φαίνεται όλοι αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα και πήραν άφθονο ζεστό χρήμα από πάνω από το "άθλιο κράτος", τώρα να ζητάνε την κατάργησή του και να βγάζουν το χρησμό ότι για την οικονομική κρίση που βιώνουμε φταίει .....το χαμηλό τιμολόγιο της ΕΥΔΑΠ !!
Αυτούς τους σωτήρες, τους επενδυτές, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι καμμιά ιδιωτικοποιησούλα στην αρπαχτή όπου έχει ψωμί, να ανεβάσουν τα τιμολόγια, να αρπάξουν από τις τσέπες μας και τα λίγα που έμειναν. Αυτό εννοούν αυτοί ως ανάπτυξη και ο χρησμός λέει πως το Κράτος που στέκεται ανάμεσα σε αυτούς και τη λεία τους είναι ο εχθρός.
Αλήθεια πόσο λογικό σας φαίνεται μια εταιρία συμβούλων aka πιστοληπτικής αξιολόγησης, η οποία δεν είναι ούτε μια τρίχα από τα αρχίδια του προϋπολογισμού της....... Ζιμπάμπουε, να υποβαθμίζει πιστοληπτικά έναν πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό γίγαντα όπως οι ΗΠΑ ( και αφήστε τις μαλακίες περί πήλινων ποδιών) και όλοι ......συμπεριλαμβανομένου και του γίγαντα (τρομάρα του ), να τρέμουν.
Με βάση την λογική μου που έμεινε μάλλον καθηλωμένη στο επίπεδο του δημοτικού, όπου κάθε αίτιο είχε και ένα αιτιατό, μου φαίνεται απλά γελοίο. 
Αλήθεια πως γίνεται να χρεοκοπεί ένα κράτος σαν την Αμερική ;
Δεν έχει πόρους;
Δεν έχει βιομηχανία ;
Δεν έχει τεχνογνωσία ;
Δεν έχει ισχύ ;
Μα εκεί όμως δεν κάνει κουμάντο μόνο η αγορά, ευλογημένο να είναι το όνομά της ;
Εκεί το κράτος δεν είναι ελάχιστο ;
Τότε γιατί είπαν ότι βούλιαξαν ;
Αν μας λένε ότι αυτό είναι το μοντέλο που ευαγγελίζονται και για μας τότε γιατί μας προτείνουν ένα αποτυχημένο μοντέλο ;
Αυτές τις ηλίθιες, νηπιακές απορίες έχω.
Στην λογική τη δική  μου, ένα και ένα κάνει δύο, στον κόσμο των οικονομολόγων και των αξιολογητών κάνει έντεκα.
Αλήθεια τι θα την κάνουν την Αμερική ;
Θα εισβάλλουν οι πιστωτές της και θα καταλάβουν τους φυσικούς της πόρους ;
Θα βγάλουν τα αεροπλανοφόρα στο σφυρί ;
Θα νοικιάσουν το Λευκό Οίκο για δεξιώσεις και τους καταρράκτες του Νιαγάρα για base jump ;
Οι ΗΠΑ όπως και όλες οι χώρες είναι θύματα του, επικερδούς για κάποιους αλλά θανάσιμου για πολύ περισσότερους, εναγκαλισμού της πολιτικής με το κεφάλαιο (πω πω ούτε ινστρούχτορας του ΕΚΚΕ να ήμουνα).
Όταν οι πολιτικοί είτε λέγονται Γιώργος είτε Ομπάμα, ας πούμε, δεν παίρνουν αποφάσεις με βάση τα συμφέροντα των πολιτών της χώρας τους που τους εκλέγουν και είναι πολλοί, αλλά με βάση τα συμφέροντα μιας οικονομικής ελίτ που ως ελίτ είναι λίγοι αλλά εκλεκτοί, τότε φτάνουμε εδώ.
Μια ολόκληρη χώρα να τρέμει μια ανάλυση πέντε χαρτογιακάδων με κάτι bachelor και Masters του κώλου και ολόκληρες οικονομίες να είναι έρμαια κερδοσκόπων οι οποίοι επικαλούνται τάχα θεμελιώδεις δυνάμεις του σύμπαντος της αγοράς και προσκυνούν την κάρα και τα λείψανα   του Adam Smith, ενώ παίζουν Μονόπολι λέγοντας τάχα ότι κάνουν επενδύσεις στην ανάπτυξη !!!
Ξεσκεπάστηκαν λοιπόν - για ακόμα μια φορά - οι μαγικές συνταγές των σαμάνων της Αγοράς.
Όλα όσα μας   είπαν ή μας λένε είναι ωραιοποιημένο τίποτα με μπόλικο καθόλου, καθαγιασμένο από σεπτά think tanks και υιοθετημένο αυθωρεί από τους δωσίλογους μισθοφόρους που κυβερνάνε τα κράτη, γιατί μη νομίζετε ότι είμαστε οι μόνοι  που μας κυβερνάνε τέτοιοι που μας κυβερνάνε.
Έτσι όλοι αυτοί οι μπαγλαμάδες,τα αφεντικά και οι κωλογλείφτες τους, προσπαθούν να ενοχοποιήσουν ολόκληρες κοινωνίες, κράτη και συμπεριφορές και να μας πείσουν ότι είμαστε αμαρτωλοί και ότι για να κερδίσουμε τον παράδεισο πρέπει να ζήσουμε την επίγεια κόλαση και φυσικά να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη και τα μπόνους τους.
Εν τω μεταξύ τα χρηματιστήρια και τα διάφορα stock markets βιώνουν τον αδήριτο νόμο της βαρύτητας του Νεύτωνα επαληθεύοντας την αρχή της θερμοδυναμικής που λέει ότι από το τίποτα δεν γίνεται να βγει παρά μόνο το τίποτα, άσχετα αν οι θεολόγοι - οικονομολόγοι λένε ότι με πέντε ψωμιά και τρία ψάρια, ταΐζουν ένα σύνταγμα.

Read more...

Οργανώνοντας την Ευρώπη

......Η Ευρώπη  θα γινόταν οικονομικά αυτάρκης υπό τη γερμανική ηγεσία.  Οι ίδιοι οι Γερμανοί θα έπρεπε να διαπαιδαγωγηθούν στην "αυτοκρατορική ευρωπαϊκή ιδέα" και να ετοιμαστούν για ελάσσονες στρατιωτικές επιχειρήσεις στα ανατολικά. Όσο για τα έθνη πάνω στα οποία κυριαρχούμε η γλώσσα μας προς αυτά θα γίνει  πολύ πιο ελεύθερη και ψυχρή.
Δε θα τίθεται ζήτημα βέβαια κάποιο κρατίδιο να παρεμποδίζει την ευρωπαϊκή ειρήνη με ειδικά αιτήματα ή ειδικές απαιτήσεις. Σε τέτοια περίπτωση θα του υπενθυμίζεται πολύ κοφτά ποια είναι τα ειδικά του καθήκοντα μέσα στην Ευρώπη. 


Είναι αποσπάσματα από μια ραδιοφωνική εκπομπή του εξέχοντος ραδιοφωνικού παραγωγού Χανς Φρίτσε  που έγινε κατά παραγγελία του Αδόλφου Χίτλερ το 1941 όταν η κυριαρχία της Γερμανίας φαινόταν αδιαμφισβήτητη.  Υπήρξε μια από τις λίγες περιπτώσεις όπου οι πολιτικοί στόχοι των Γερμανών στον Β'ΠΠ εκτέθηκαν για λίγο δημόσια.


Αυτό το τραχύ όραμα αντανακλούσε τις ναζιστικές απόψεις εκείνης της εποχής ενάντια φιλελεύθερο διεθνές δίκαιο.
Η Γερμανία με την στρατιωτική ισχύ είχε κερδίσει το δικαίωμα να άρχει στην Ευρώπη, αλλά πάνω απ' όλα είχε κερδίσει το δικαίωμα να κυβερνά με νέους κανόνες.


(Mark Mazower ,Dark Continent : Europe's twentieth century)


-----------------------------------------------------------------------------------------------------


Μήπως τα παραπάνω, αν εξαιρέσει κανείς τα περί στρατιωτικών επιχειρήσεων στα ανατολικά, σας θυμίζουν τίποτα; 


Σήμερα η Γερμανία με την οικονομική της ισχύ -που θεμελιώθηκε στη βάση της αντικομμουνιστικής υστερίας της Δύσης και του Ψυχρού πολέμου- θεωρεί πως για ακόμα μια φορά ήρθε η ώρα της να κυβερνήσει στην Ευρώπη.
 Ο σημερινός της Lebensraum (ζωτικός χώρος) είναι οι ανυπεράσπιστες οικονομίες των κρατών μελών της ΕΕ που αλώθηκαν από το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας και την ελεύθερη, χωρίς προστατευτικούς δασμούς αγορά.
Το σημερινό της BlitzKrieg δεν το εκτελούν οι τεθωρακισμένες μεραρχίες Panzer του Gunderian αλλά οι τραπεζίτες της Deutche Bank και της ΕΚΤ.
"Αντίπαλοί" της για ακόμα μια φορά η ξεβρακωμένη Γαλλία και η ανίσχυρη Βρετανία, τα Γιουσουφάκια των Αμερικανών στην Ευρώπη με τις κυριαρχικές ψευδαισθήσεις τους.
Για ακόμα μια φορά οι Γάλλοι και οι Βρετανοί χαϊδεύουν και κανακεύουν τους Γερμανούς, μη αντιλαμβανόμενοι τι πάει να γίνει μπροστά στα μάτια τους. Νομίζουν ότι κάνουν συμμαχίες αλλά στην πραγματικότητα απλά ρίχνουν λάδι στη φωτιά της γερμανικής κυριαρχίας.
Οι ΗΠΑ είναι απομονωμένες, κοιτώντας τα δικά τους μεγάλα εσωτερικά προβλήματα και προσπαθώντας να κλείσουν τα πολυάριθμα μέτωπα που άνοιξαν.
Όσο για μας ....
Όπως το Γ' Ράιχ είχε τις κατοχικές κυβερνήσεις μαριονέτες στα κατεχόμενα και κυβερνούσαν μέσω του δημοσιοϋπαλληλικού μηχανισμού με την εποπτεία των τοποτηρητών, έτσι και σήμερα έχουμε τις άβουλες κυβερνήσεις οι οποίες χρησιμοποιούν τον κρατικό μηχανισμό (διοίκησης και καταστολής) για να επιβάλλουν την οικονομική κυριαρχία του Βερολίνου.
Κακά τα ψέματα, είμαστε μικρά ψάρια σε αυτό το παιχνίδι. Είμαστε τα βατράχια που ποδοπατούνται στην όχθη ενώ μαλώνουν τα βουβάλια.


Είμαστε αυτοί που θα δουλεύουμε πολύ και θα τρώμε λίγο για να ικανοποιήσουμε τις νόρμες παραγωγής και τους οικονομικούς στόχους τους, ώσπου η εργασία να μας απελευθερώσει.


Τελικά αυτήν την κλισέ φράση ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, θα καταλήξω να την πιστέψω στο τέλος.

Read more...

Ο Γιώργος της Λωραίνης !!

Tου Δημήτρη Μυ

Ακούνε φωνές!!! Κάποιοι είναι τυχεροί! Επικοινωνούν με το υπερπέραν. Η Ιωάννα της Λορένης, ο Μπους (ο νεότερος) ο Πάτερ Παΐσιος  είχαν το χάρισμα να… ακούνε και να καθοδηγούνται από το Θείο. Ανάλογη περίπτωση ο υπουργός Οικονομιών Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Κι αυτός έχει άμεση επαφή με το δικό του «θείο». Τις αγορές, οι οποίες τον διαβεβαιώνουν  ότι «πάμε καλά». Αλίμονο σε μας που δεν «ακούμε»  πόσο καλά πάμε…
Αξιοσημείωτο είναι πως όσο χαμηλότερα στην κλίμακα της αγοράς (μισθωτός, χαμηλόμισθος,  συνταξιούχος, προσωρινά ή άνεργος δια παντός) βρίσκεται κανείς τόσο πιο μακριά είναι από τις καθησυχαστικές φωνές του «Θείου». Ευτυχώς που όπως είπαμε, υπάρχουν και αυτοί που ακούνε, όπως ο κ. Παπακωνσταντίνου, για να μας μεταφέρουν ότι  «υπάρχει καθολική αναγνώριση ότι προχωράμε αρκετά καλά στην επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί». Αυτά μας είπε χτες ο υπουργός από το Λουξεμβούργο μετά τη συνεδρίαση του ecofin. «Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι οι αγορές αρχίζουν να ανταποκρίνονται στις προσπάθειες που κάνουμε», υπογράμμισε ο κύριος Παπακωνσταντίνου ότι του... είπαν οι αγορές.
Ποιοι είμαστε εμείς που θα μπορούσαμε να διανοηθούμε να διαφωνήσουμε με όσα άκουσε ο υπουργός από τις αγορές. Εμείς δεν έχουμε το χάρισμα να ακούμε φωνές, δυστυχώς η επαφή μας με την πραγματικότητα, είναι η όραση. Δυστυχώς για μας, βλέπουμε!
Βλέπουμε, κατ αρχήν τον δείκτη ανεργίας (12% με τα κυβερνητικά στοιχεία, κοντά στο 20% με τις εκτιμήσεις των συνδικάτων). Εκτός από τα νούμερα, βλέπουμε τους γνωστούς, τους φίλους, τους συγγενείς, τον εαυτό μας στον καθρέπτη. Ενας στους τρεις απ όλους εμάς θα είναι άνεργος μέσα στα επόμενα ένα δυο χρόνια, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών.
Βλέπουμε τους αριθμούς του ελλείμματος και κυρίως βλέπουμε ότι τα 300 δισεκατομμύρια χρέος σε δυο χρόνια θα είναι 450! Βλέπουμε πως  πουλιέται ότι έχει απομείνει από τη δημόσια περιουσία. Βλέπουμε ότι το κράτος μας απαλλάσσεται  από τις στοιχειώδεις ευθύνες του απέναντί μας, όπως να προσφέρει δωρεά και ίσες ευκαιρίες για εκπαίδευση και να εξασφαλίσει την περίθαλψή μας.
Βλέπουμε, τελικά (κι αυτό είναι το μεγάλο μας πρόβλημα) πως οι... «θείοι των αγορών» έχουν βισματώσει τους  κυβερνώντες μας και τους ψιθυρίζουν στο αφτί συνταγές οι οποίες εφαρμόζονται  κατά γράμμα, πάνω μας.
Μπας και τελικά... ακούσουμε.
Και υποταχτούμε σε όσα ορίζει το... υπερπέραν.

Από το Ποντίκι

Read more...

Το Μεξικανικό πλυντήριο της Ελληνικής Δημοκρατίας του Vanuatu.

Πολλά τα προβλήματά μας, μακρύ και σκοτεινό το τούνελ στο οποίο μπήκαμε και η έξοδος δεν φαίνεται κοντά.
Πολλοί και διάφοροι οι μαθητευόμενοι μάγοι, εντεταλμένοι της τρόικας και μη.
Η λύση είναι μία τελικά στην οποία καταλήγουν όλοι και δεν θέλουν να μας την πουν, γιαυτό και προσπαθούν να μας την φέρουν απ'έξω-απ'έξω.
Λιγότερο κράτος, φορολογική ασυλία-ασυδοσία σε μεγαλοεπιχειρηματίες και φοροφυγάδες, το μπαστούνι του baseball του Bαbe Ruth χωρίς καπότα στον κώλο των υπόλοιπων φορολογούμενων, χαϊδολόγημα των λαθρέμπορων καυσίμων, εξίσωση του πετρελαίου κίνησης με του θέρμανσης για το popolo καιτο ξεπούλημα των ασημικών, των χάλκινων και των τσίγκινων της κρατικής περιουσίας.
Μπάτε-σκύλοι αλέστε και αλεστικά μην δίνετε αρκεί να βελτιωθούν οι δείκτες, να έρθουν επενδύσεις και να κινηθεί η αγορά.
Ξεφτιλίστε τα εργασιακά δικαιώματα, μειώστε στο ελάχιστο τις αμοιβές, μηδενίστε τον κρατικό έλεγχο, δώστε τα πάντα σε αυτούς που σας βούλιαξαν και ΙΣΩΣ σας κάνουμε την χάρη να έρθουμε να επενδύσουμε κάτι. Όταν θα μπορούμε να εγκαταστήσουμε και Maquiladoras επί Ελληνικού εδάφους , τότε κάτι θα γίνει . Μέχρι τότε ξεχάστε το.
Μετά που ακούστηκε πόθεν έσχες και τέτοιες μαλακίες. Ο ίδιος ο σύμβουλος της Eurobank με το σιγοντάρισμα του τύπου , λέει ότι :

"χρειάζεται να απελευθερωθεί από τα πολλά βάρη η αγορά κατοικιών από ξένους και Έλληνες με χρήματα που θα έρχονται απο το εξωτερικό. Χωρίς "πόθεν έσχες" και διατυπώσεις, μόνο με φόρο μεταβίβασης, μπορεί να έλθει ζεστό χρήμα και έτσι να αναγεννηθεί η παραπάιουσα κρίσιμη οικοδομική δραστηριότητα."

Δηλαδή , ας προέρχονται απ'όπου νάναι τα λεφτά , ακόμα και από το καρτέλ του Μεντεγίν, ή από παράνομη έξοδο στο εξωτερικό και φοροδιαφυγή. Αρκεί να μας κάνει την χάρη να τα φέρει, αφού του πάρουμε και πίπα για το ευχαριστώ, για να συνεχίσει να ταΐζεται η εκτρωματική ατμομηχανή της Ελληνικής οικοδομικής δραστηριότητας της αντιπαροχής και της αυθαίρετης δόμησης ή της νόμιμης με τα 5000 παραθυράκια, που κατέστρεψε το αστικό και φυσικό περιβάλλον της χώρας με της ευλογίες των κυβερνήσεων από τον Εθνάρχη του Παρισιού και μετά.

Ξέρετε πόσα πολλά παπαγαλάκια σιγοντάρουν τέτοιες απόψεις ; Απίστευτα πολλά . Δεν χρειάζεται παρά να δεις τα δελτία ειδήσεων ή να διαβάσεις κάποιες από τις εφημεριδες των εκδοτών εργολάβων . Βομβαρδιζόμαστε συνέχεια με μηνυματα λες και είμαστε στο "Ζουν ανάμεσά μας" του Κάρπεντερ. Παντού ακούς "εσείς φταίτε ", είστε αντιπαραγωγικοί" , "είστε τεμπέληδες", "είστε κρατικοδίατοι"και άλλα πολύ ωραία.
Αυτό που λένε στην ουσία είναι το εξής :
Είστε πολύ ακριβοί , άσχετα αν οι μισθοί σας είναι οι χαμηλότεροι στην ΕΕ και άσχετα αν δουλεύετε περισσότερες ώρες απ'όλους, επειδή απλά εμείς θέλουμε να παντελονιάζουμε περισσότερα. Μετά, η μέση ηλικία συνταξιοδότησής σας είναι στον Ευρωπαϊκό μέσο όρο (61.4 έτη). Απαράδεκτο , τι δουλειά έχετε εσείς με την Ευρώπη; Πρέπει να δουλεύετε ως τα 75 που είναι ο προσδόκιμος μέσος όρος ζωής. Μετά θα τα τινάζετε και θα εκτινάσσονται ταυτόχρονα και τα κέρδη μας.
Γενικά έχουμε πάθει στην κυριολεξία vertigo. Μας έχουν κάνει να χάσουμε το πάνω και το κάτω , το σωστό και το λάθος. Η πυξίδα μας δουλεύει σαν του Τζακ Σπάρροου στους Πειρατές της Καραϊβικής. Τα άθλια παπαγαλάκια των διεθνών κερδοσκόπων και των ντόπιων κολαούζων μας έχουν αποπροσανατολίσει σε τέτοιο βαθμό που να θεωρούμε απολύτως λογικό το να δώσουμε εμείς το σκοινί που θα μας κρεμάσουν.
Πάνε να μας μετατρέψουν σε ένα τουριστικό, φορολογικό και οικονομικό παράδεισο της Ευρώπης , φυσικά για για τους ξένους και για τους φραγκάτους.
Για εμάς την πλέμπα θα μοιάζει περισσότερο με την κόλαση. Το κακό είναι ότι μάλλον θα μοιάζει με αυτήν του Δάντη και όχι με αυτήν του Αρκά.

Read more...

Το θράσος των αισχρών τραπεζιτών δεν έχει τελικά όρια

Ο Ντομινίκ Στρος - Καν ο επικεφαλής του ΔΝΤ , σε ρόλο Μάντη Κάλχα, δηλώνει ότι τα αποτελέσματα των stress tests θα αποδείξουν ότι όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες διαθέτουν ικανοποιητική κεφαλαιακή επάρκεια.
Επίσης λέει ότι τα αποτελέσματα θα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Θα διαπιστώσουμε πως όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν αρκετά στέρεα θεμέλια για να αντέξουν οποιαδήποτε σεισμό.
Πολλοί ισχυρίζονται ότι τα περίφημα stress test είναι μούφα με τον τρόπο που διεξάγονται και ότι στην ουσία μπορείς να πάρεις ότι αποτελέσματα θέλεις , ανάλογα με το πως διεξάγονται.
Διαβάστε εδώ σχετικά.

Αν διαβάσετε προσεκτικά το άρθρο στο οποίο παραπέμπω (και το είχα αναφέρει και σε προηγούμενη ανάρτησή μου) θα καταλάβετε ότι το πρόβλημα είναι οι τράπεζες και το καρτέλ τους και όχι τα κεκτημένα διακαιώματα των εργαζομένων (βλ. δημοσιονομική εξυγίανση).
Με τα τεστ κοπώσεως στην ουσία προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και να "ξορκίσουν" το κακό.
Γιαυτό και ο Στρος -Καν προεξοφλεί αγχωμένα την επιτυχία .
Γιαυτό και ο Τρισέ κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα .
Γιαυτό και ο δικός μας ο Προβόπουλος υπερθεματίζει.
Προσωπικά θεωρώ πως όλα τα σενάρια των τεστ είναι στημένα για να αποκρύψουν το γεγονός των πήλινων ποδιών του γίγαντα.
Πέρυσι έγιναν ανάλογα τεστ σε 22 τράπεζες και δεν δημοσιοποιήθηκαν τα αποτελέσματά τους .
Φέτος θα γίνουν λέει σε 100.
Στοίχημα ότι θα δημοσιευτούν
Στοίχημα ότι όλα θα είναι τέλεια με κεφαλαιακή υπέρ επάρκεια.
Έτσι θα συνεχίσουμε να έχουμε την πίστη μας στις τράπεζες.
Σε αυτές που μας οδήγησαν στην κρίση.
Σε αυτές που σώσαμε με το υστέρημα μας .
Σε αυτές που τώρα θέλουν και το πετσί μας από πάνω.
Σε αυτές που υπηρετούν οι προδότες όλων των λαών της Ευρώπης , που τυγχάνουν και κυβερνώντες τους.


Υ.Γ. Σε μια συνέντευξη στην Τρέμη στις 6/7/2010, ο Προβόπουλος (διαβάστε εδώ) ανάμεσα στα άλλα ωραία πέταξε και κάτι άλλο μετά από μάλλον στημένη ερώτηση της Τρέμη, που τότε πέρασε απαρατήρητο μέσα στην θύελλα του ασφαλιστικού .
Για μια επιστολή, λέει, που απηύθυνε στους Έλληνες τραπεζίτες για τις ανάγκες των καιρών και το πως πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους!
Χτες έσκασε η πρόταση Σάλλα για την ΑΤΕ και το ΤΤ.
Τι λέτε άραγε για όλα αυτά ;

Read more...

Η άνοδος ενός υπερκρατικού καρτέλ Τραπεζών

Μια ακόμα ανάρτηση που προσπαθεί να ρίξει φως στα γενεσιουργά αίτια της οικονομικής κρίσης . Δείχνει ξεκάθαρα και νηφάλια το ποιοι είναι αυτοί που ευθύνονται και το πως οι έμμισθοι υπηρέτες στις κυβερνήσεις των κρατών φρόντισαν να μετατοπίσουν το πρόβλημα στις πλάτες άλλων. Δείτε τα στοιχεία που φανερώνουν σε ποιο βαθμό οι τράπεζες έχουν αλυσοδέσει τις οικονομίες των κρατών και το πως έχουν καταφέρει τα άθλια κερδοσκοπικά τερτίπια των ανήθικων στελεχών τους να τα επωμίζονται οι λαοί των κρατών μέσω αισχρών εκβιασμών περί της αποφυγής χρεοκοπίας των τραπεζών. Από την μια οι τράπεζες με τα επισφαλή προϊόντα και τον ανεξέλεγκτο δανεισμό κατάφεραν με την διάδοση των τοξικών ομολόγων να κάνουν συνυπεύθυνους τα ίδια τα κράτη , που όφειλαν να τους ελέγχουν.
Εκεί που μας χρωστούσαν δηλαδή, μας πήραν και τα σώβρακα....... μας έριξαν και έναν στα γεμάτα.

Όπως τους προηγούμενους αιώνες που οι βασιλείς και οι κυβερνώντες επέβαλλαν εξοντωτική φορολογία στους φτωχούς για να ξεπληρώσουν τα δάνεια που έπαιρναν από την αριστοκρατία για να κάνουν τους πολέμους τους και να διάγουν πολυτελή βίο. Φυσικά αυτό που συνθλίβονταν τελικά ήταν το "popolo" που αφενός πέθαινε στους πολέμους και αφετέρου του γινόταν οικονομική αφαίμαξη στα όρια της επιβίωσης.

Η άνοδος ενός υπέρ-κρατικού καρτέλ τραπεζών

Του Δημήτρη Καζάκη

Από το Ποντίκι

Read more...

ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ;

Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή

«Ελλάδα, μια δεύτερη Αργεντινή»; Με αυτόν τον τίτλο δημοσίευσε ο Χοσέ Μπαριονουέβο στους γερμανικούς «Financial Times» (20.6) ένα άρθρο σχετικά με το πρόβλημα του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα. Ο κύριος αυτός ήταν το 2005 επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος της Barclay’s Capital, η οποία ήταν μία από τις εταιρείες που διαχειρίστηκε την αναδιάρθρωση του χρέους της Αργεντινής.

Σύμφωνα με τον κ. Μπαριονουέβο, η Ελλάδα μπορεί να αποφύγει τη χρεοκοπία υπό δυο προϋποθέσεις: Θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα σε αναδιάρθρωση του χρέους και να της παρασχεθεί άμεση οικονομική βοήθεια από την Ε.Ε. Κατά τη γνώμη του, τα προγράμματα στήριξης της Ε.Ε. και του ΔΝΤ δεν θα βάλουν τέλος στην ελληνική κρίση, καθώς προσφέρουν πολύ περιορισμένα μέσα για να πληρωθούν ληξιπρόθεσμα χρέη της χώρας.

«Η υπέρβαση της δημοσιονομικής κρίσης στην Ελλάδα είναι δύσκολη υπόθεση, επειδή ορισμένοι υπεύθυνοι θεωρούν την αναδιάρθρωση πολιτική απόφαση, νομίζοντας ότι έχουν την πολυτέλεια να επιλέξουν. Ωστόσο αυτό είναι αυταπάτη. Η αναδιάρθρωση δεν είναι επιλογή, αλλά η αναπόφευκτη συνέπεια λανθασμένων δημοσιονομικών αποφάσεων κατά το παρελθόν.

Το ερώτημα που τίθεται για την Ελλάδα δεν είναι λοιπόν εάν θα γίνει, αλλά εάν θα υπάρξει συντεταγμένη αναδιάρθρωση... Η έγκαιρη δράση είναι εξαιρετικά σημαντική γιατί η αρχική κατάσταση στην Ελλάδα είναι ακόμη πιο προβληματική από ό,τι το 2001 στην Αργεντινή.

● Πρώτον, η Ελλάδα έχει ένα υψηλό πρωτογενές έλλειμμα του προϋπολογισμού, δηλαδή έλλειμμα μείον πληρωμές τόκων.

● Δεύτερον, στην Αργεντινή το εθνικό χρέος ως ποσοστό στο οικονομικό προϊόν ήταν μόνο το ένα τρίτο από αυτό που έχει συσσωρεύσει η Ελλάδα.

● Και, τέλος, οι Αργεντινοί είχαν το πέσο, που ήταν συνδεδεμένο με το δολάριο. Οι Έλληνες δεν έχουν πια τη δραχμή και η επανεισαγωγή ενός νομίσματος θα αποτελούσε μια τεράστια επιχείρηση».

Ο κ. Μπαριονουέβο προτείνει να αναλάβει η ίδια η Ε.Ε. τις υποχρεώσεις της Ελλάδας – όχι μόνο για τα ληξιπρόθεσμα χρέη, αλλά για το σύνολο των δανειακών αναγκών της χώρας – έως ότου επιτευχθεί μια αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της. Χωρίς αυτήν την οικονομική υποστήριξη η Ελλάδα θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε διαγραφή του χρέους της, σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 64% της Αργεντινής.

«Δίχως επαρκή χρηματοδότηση για μια συντεταγμένη αναδιάρθρωση, η Ελλάδα θα αναγκαστεί να διαγράψει ένα ακόμη μεγαλύτερο μέρος του χρέους της από αυτό της Αργεντινής το 2005». Πράγμα βέβαια αδιανόητο για τις ευρωπαϊκές τράπεζες, που κατέχουν περίπου το 75% του δημόσιου χρέους της Ελλάδας.

Ρούμπινι: Συντεταγμένη πτώχευση

Στο ίδιο περίπου μήκος κύματος και ο κ. Νούριελ Ρούμπινι, γνωστός ως δόκτωρ Ντουμ, ο οποίος σ’ ένα πρόσφατο σημείωμά του στους «Financial Times» (28.6) εκτιμά ότι «η καλύτερη επιλογή για την Ελλάδα είναι μια συντεταγμένη πτώχευση». Σύμφωνα με τον γνωστό αναλυτή:

«Τα μέτρα λιτότητας που υιοθέτησε η Ελλάδα ως προϋπόθεση για τη διάσωσή της απαιτούν μια δρακόντεια δημοσιονομική προσαρμογή της τάξης του 10% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Αυτή θα επιμηκύνει την ύφεση της χώρας και στο τέλος θα την αφήσει με μια αναλογία χρέους στο ΑΕΠ της τάξης του 148% το 2016. Σ’ αυτό το επίπεδο, ακόμη και μια μικρή δόνηση είναι πιθανό να πυροδοτήσει μια ακόμη μεγαλύτερη κρίση χρέους.

Η αυστηρή λιτότητα μπορεί να χρειάζεται για τις ανεπτυγμένες χώρες – όπως συμφωνήθηκε στην Ομάδα των 20 αυτό το Σαββατοκύριακο – ώστε να σταθεροποιήσουν την αναλογία χρέους στο ΑΕΠ έως το 2016, αλλά για την Ελλάδα αυτή η “σταθεροποίηση” θα γίνει σε επίπεδα που δεν είναι βιώσιμα. Συγκρίνετε την Ελλάδα σήμερα με την Αργεντινή το 1998-2001, μια κρίση που κλιμακώθηκε σε μια άτακτη πτώχευση:

● Με την εκδήλωση της κρίσης η Αργεντινή είχε δημοσιονομικό έλλειμμα της τάξης του 3% στο ΑΕΠ, στην Ελλάδα είναι 13,6%.

● Το δημόσιο χρέος της Αργεντινής ήταν 50% του ΑΕΠ, της Ελλάδας είναι 115% και αυξάνεται.

● Η Αργεντινή είχε ένα έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών τής τάξης του 2% του ΑΕΠ, στην Ελλάδα είναι 10% τώρα.

● Αν η Αργεντινή ήταν αφερέγγυα, η Ελλάδα είναι αφερέγγυα δυο και τρεις φορές περισσότερο».

Σύμφωνα με τον Ρούμπινι, «μια συντεταγμένη αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας είναι εφικτή και επιθυμητή τόσο για τον οφειλέτη όσο και για τους δανειστές του. Είναι επίσης αναπόφευκτο αν η Ευρώπη επιθυμεί να αποφύγει ένα βάθεμα της κρίσης». Για τον σκοπό αυτόν ο αναλυτής προτείνει να προχωρήσει η Ελλάδα άμεσα σε αναδιάρθρωση χρέους υπό την εποπτεία του ΔΝΤ και της Ε.Ε., ώστε να μην ξοδευτούν άδικα τα 110 δισ. ευρώ, που χρειάζονται επειγόντως σε χώρες όπως η Ισπανία.

Βέβαια το να αναλάβει η Ε.Ε. τέτοια χρηματοδότηση της Ελλάδας στις σημερινές συνθήκες κρίσης του ευρώ μοιάζει μάλλον με κακόγουστο αστείο. Με την Ισπανία να κρατιέται στην επιφάνεια με ενέσεις ρευστότητας από την ΕΚΤ, και την ευρωζώνη να κατρακυλά σε βαθιά ύφεση χάρη στις πολιτικές άγριας λιτότητας και περιστολής δαπανών, είναι μάλλον αδύνατο για την Ε.Ε. να υιοθετήσει μια τέτοια προσέγγιση. Δεν μπορεί κανείς να περιμένει τίποτε καλό από μια γενική κατάσταση που επιβιώνει με ενέσεις ρευστότητας. Ή, όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο Σάιμον Σάμιουελς, αναλυτής της Barclay’s Capital, συνοψίζοντας τη συνολική κατάσταση της ευρωζώνης:

«Το σύστημα απλά δεν λειτουργεί. Πλησιάζουμε τον τρίτο χρόνο της υποστήριξης με ρευστότητα και η αγορά εξακολουθεί να μην μπορεί να επιβιώσει χωρίς βοήθεια» («Financial Times», 28.6).

Πιθανή η διάλυση της ευρωζώνης

Σε μια πρόσφατη έρευνα ανάμεσα σε 440 ηγέτες των μεγαλύτερων επιχειρήσεων και τραπεζών παγκοσμίως που διεξήγαγε η Economist Intelligence Unit για λογαριασμό της RBC Capital Markets και η οποία δημοσιεύτηκε την περασμένη Δευτέρα, διαπιστώθηκε μια καθολική απογοήτευση και απαισιοδοξία για την προοπτική του ευρώ και της ευρωζώνης:

● Η συντριπτική πλειονότητα πιστεύει ότι υπάρχει μια πολύ αυξημένη πιθανότητα για διάλυση της ευρωζώνης στα επόμενα τρία χρόνια.

● Πάνω από τους μισούς πιστεύουν ότι με πιθανότητα άνω του 50% μία ή περισσότερες χώρες θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την ευρωζώνη έως το 2013, λόγω των αυξανόμενων προβλημάτων χρέους.

● Το 36% από αυτούς πιστεύει ότι υπάρχει τουλάχιστον μια πιθανότητα της τάξης του 25% για ολοκληρωτική διάλυση της ευρωζώνης το ίδιο διάστημα. Οι χώρες που είναι πιο πιθανό να φύγουν από την ευρωζώνη στα επόμενα τρία χρόνια είναι η Ελλάδα πρώτη, με τις Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία στο κατόπι της.

● Η Γερμανία είναι η πρώτη από τις μεγάλες χώρες της ευρωζώνης που θεωρούν οι περισσότεροι από τους ερωτηθέντες ότι έχει τη μεγαλύτερη πιθανότητα να αποχωρήσει από την ευρωζώνη. Κι αυτό για δικό της όφελος, προκειμένου να μη βυθιστεί μαζί με την ευρωζώνη.

Όσο η ΕΚΤ και οι ευρωκρατούντες επιμένουν να προχωρήσουν στην ακόμη μεγαλύτερη ενοποίηση της ευρωζώνης, τόσο περισσότερο θα εντείνονται οι φυγόκεντρες τάσεις. Κι αυτό γιατί καμιά οικονομία, καμιά χώρα και κανένας λαός δεν είναι σε θέση να αντέξουν τον τραπεζικό ολοκληρωτισμό που επιχειρείται να επιβληθεί σ’ ολόκληρη την ευρωζώνη, ο οποίος έχει επίσημα ονομαστεί «δημοσιονομικός συντονισμός».

Όσο περισσότερο θα συγκεντρώνονται οι οικονομικές λειτουργίες των κρατών - μελών στην Κομισιόν και προπαντός στην ΕΚΤ, όσο περισσότερο ασφυκτική θα γίνεται η εποπτεία της «ανταγωνιστικότητας» των οικονομιών από τα υπερκρατικά όργανα της ευρωζώνης, τόσο περισσότερο θα βυθίζονται σε ύφεση όλες οι χώρες, θα εντείνονται οι αντιθέσεις και οι ανισορροπίες ανάμεσά τους, θα συνθλίβονται οι οικονομίες κάτω από το αβάσταχτο βάρος των υπερδιογκωμένων αγορών κεφαλαίου και τραπεζών, ενώ θα κινδυνεύουν να χαθούν αύτανδρες ακόμη και οικονομίες σαν τη Γερμανία.

Η «ευρωπαϊκή ενοποίηση» με όχημα τις τράπεζες και το ευρώ είναι ο μόνος σίγουρος δρόμος για τη διάλυση της ευρωζώνης.

Πόσο κοστίζει η αναδιάρθρωση;

Όμως, ανεξάρτητα από το αν μπορούν ή όχι η Ε.Ε. και το ΔΝΤ να χρηματοδοτήσουν μια «συντεταγμένη αναδιάρθρωση» του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα, το ερώτημα που τίθεται είναι τι θα κοστίσει μια τέτοια επιχείρηση για τον λαό και τη χώρα. Σ’ αυτό δεν απαντά κανένας. Εκτός της κυβέρνησης. Ο κ. Παπακωνσταντίνου απάντησε σε ερώτηση σχετικά με την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους ως εξής:

«Η στάση πληρωμών και η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους ήταν μια επιλογή που αγωνιστήκαμε να αποφύγουμε και την αποφύγαμε με τον μηχανισμό στήριξης. Θα ήταν καταστροφική για την οικονομία μας, που εξακολουθεί να έχει μεγάλες ανάγκες δανεισμού και γι’ αυτό πρέπει να συνεχίζει να έχει την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Όσο εφαρμόζεται με συνέπεια το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, η δυνατότητα αναχρηματοδότησης του χρέους μας θα αυξάνεται». («Πρώτο Θέμα», 20.6).

Το ίδιο περίπου επανέλαβε και σε μια συνέντευξή του στη γερμανική «Handelsblatt» (22.6) λέγοντας: «Η αναδιαπραγμάτευση θα απέκλειε την Ελλάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα από τις χρηματοπιστωτικές αγορές, θα εξόντωνε τις ελληνικές τράπεζες και θα προκαλούσε πανικό στις αγορές ομολόγων».

Κρατήστε αυτήν την εκτίμηση του κ. Παπακωνσταντίνου, θα τη χρειαστείτε. Κι αυτό διότι ο υπουργός Οικονομικών δεν λέει ψέματα σχετικά με τις συνέπειες μιας αναδιαπραγμάτευσης του χρέους της Ελλάδας, και μάλιστα μέσα στο ευρώ. Θα αποτελέσει πραγματική καταστροφή της χώρας. Όχι τόσο για τους λόγους που επικαλείται ο κ. υπουργός, αλλά επειδή πρώτα και κύρια θα επιμηκύνει τους χρόνους εξυπηρέτησης του χρέους φορτώνοντας το κράτος, την οικονομία και τον λαό με επιπλέον κόστος από προσαυξημένα επιτόκια και εγγυήσεις προς τους δανειστές και τις αγορές.

Όσες χώρες μπήκαν σε αυτήν τη διαδικασία όχι μόνο δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο υπερχρέωσης, αλλά δεν μπόρεσαν να ανασυνταχθούν παρά μόνο σ’ ένα πολύ χαμηλότερο επίπεδο κοινωνικής διαβίωσης, με ανείπωτη φτώχεια και γενικευμένη ανέχεια.

Δείτε μόνο τι συμβαίνει στη Βραζιλία, η οποία έχει υποστεί την τελευταία 20ετία τρεις αναδιαρθρώσεις χρέους υπό την εποπτεία του ΔΝΤ. Κάθε αναδιάρθρωση στοίχισε από 20%-30% αύξηση της απόλυτης ανέχειας του πληθυσμού, εκτίναξη της θνησιμότητας από λοιμώδη νοσήματα, όπως η φυματίωση, που βέβαια θερίζει τη φτωχολογιά. Ενώ οι παραγκομαχαλάδες, οι γνωστές φαβέλες, σχεδόν διπλασιάστηκαν σε έκταση έπειτα από κάθε αναδιάρθρωση του χρέους.

Σήμερα η Βραζιλία, παρ’ ότι εμφανίζεται ως μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη οικονομία – λόγω κυρίως του ότι χρησιμοποιείται από το διεθνές κεφάλαιο ως «ασφαλές καταφύγιο» εν μέσω παγκόσμιας κρίσης –, έχει έναν από τους μεγαλύτερους μετακινούμενους πληθυσμούς απόλυτης φτώχειας, κυρίως ανηλίκων, σε διαρκή αναζήτηση τροφής. Και παρ’ όλα αυτά το χρέος της παραμένει δυσθεώρητο, έτοιμο να την οδηγήσει σε μια ακόμη χρεοκοπία σαν αυτή που αντιμετώπισε τη δεκαετία του ’80.

Έχει δίκιο λοιπόν να φοβάται ο κ. Παπακωνσταντίνου μια αναδιαπραγμάτευση του χρέους και μάλιστα εντός του ευρώ, υπό την εποπτεία της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Λέει όμως αλήθεια όταν διαβεβαιώνει ότι θα την αποφύγουμε εφαρμόζοντας τη σκληρή και ανάλγητη πολιτική του «μνημονίου»; Όχι. Κι αυτό φαίνεται και από μια πρόσφατη συνέντευξη του Πόουλ Τόμσεν, που είναι επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ελλάδα. Σε μια ερώτηση περί ελεγχόμενης αναδιάρθρωσης του χρέους, ο Τόμσεν απάντησε:

«Η κυβέρνηση έχει εξετάσει προσεκτικά τις επιλογές της και συμφωνώ μαζί της ότι μια επιβεβλημένη ή ακούσια επαναδιαπραγμάτευση δεν είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας, γιατί θα περιελάμβανε τεράστιο κόστος. Αντ’ αυτού η εφαρμογή του οικονομικού προγράμματος θα βοηθήσει την Ελλάδα να ανακτήσει αξιοπιστία και πεποίθηση και να επιστρέψει στον ομαλό δρόμο της σταθερής οικονομικής ανάπτυξης – και αυτό θα ωφελήσει την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο. Όταν αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη, είμαι σίγουρος ότι η Ελλάδα θα μπορέσει σταδιακά να μακρύνει τη χρονική διάρκεια λήξης του χρέους της με την έκδοση ομολόγων μακράς ωριμότητας» («Το Βήμα», 27.6).

Τι σημαίνει ότι «η Ελλάδα θα μπορέσει σταδιακά να μακρύνει τη χρονική διάρκεια λήξης του χρέους της με την έκδοση ομολόγων μακράς ωριμότητας»; Σημαίνει σε απλά ελληνικά ότι η Ελλάδα θα προχωρήσει σε αναδιαπραγμάτευση του χρέους με «συντεταγμένο» ή «ελεγχόμενο» τρόπο, όποτε και όταν θεωρήσει η «τρόικα» ότι είναι έτοιμη να το κάνει προς όφελος των αγορών και των επενδυτών.

Επομένως ο «μηχανισμός στήριξης», το «μνημόνιο» και οι πολιτικές που προκύπτουν από αυτό δεν επιβάλλονται για να αποφύγει η Ελλάδα την αναδιαπραγμάτευση - αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά για να την οδηγήσουν εκεί που φαίνεται να φοβίζει ακόμη και τον ίδιο τον υπουργό Οικονομικών. Αυτή θα είναι η δεύτερη και πιο φοβερή φάση της ελεγχόμενης χρεοκοπίας της χώρας υπό καθεστώς ΔΝΤ και Ε.Ε.

Μια φάση που μπορεί να μην είναι τόσο μακριά όσο μπορεί να φαντάζεται κανείς ή να τον κάνουν να πιστεύει οι επίσημες δηλώσεις των ιθυνόντων.

Τι είδους «επιστροφή στις αγορές»;

Η Ελλάδα ετοιμάζεται να επιστρέψει στις διεθνείς αγορές τον επόμενο μήνα, καθώς επιχειρεί να αντλήσει γύρω στα 4,5 δισ. ευρώ για να αναχρηματοδοτήσει τα τρίμηνα, εξάμηνα και δωδεκάμηνα ομόλογα που λήγουν μέσα στον Ιούλιο.

Δεν γνωρίζουμε τι κρύβεται πίσω από μια τέτοια κίνηση που ενέκρινε η τρόικα. Οι αγορές αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερο σκεπτικισμό την κίνηση αυτή. Τα επιτόκια για τα βραχυπρόθεσμα ελληνικά ομόλογα κινούνται ήδη γύρω στο 10%. Μετά την επίσημη ανακοίνωση της πρόθεσης της Ελλάδας να ξαναβγεί στις αγορές, άρχισαν πολλοί επενδυτές να ξεφορτώνονται ελληνικά ομόλογα, σε μια προσπάθεια να περιορίσουν το ρίσκο των χαρτοφυλακίων τους. Σύμφωνα με τη γερμανική «Süddeutsche Zeitung» (24.6):

«Είναι σαφές ότι πολλοί επενδυτές θέλουν να πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα από τότε που οι οίκοι αξιολόγησης υποβάθμισαν την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας στην κατηγορία των σκουπιδιών. Αυτήν τη στιγμή, μετά τις πρώτες πωλήσεις, τα επιτόκια, το καπέλο και τα ασφάλιστρα των ελληνικών ομολόγων άγγιξαν το ίδιο υψηλό επίπεδο που είχαν και πριν από το πακέτο οικονομικής στήριξης της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

Αυτή η τόσο ισχυρή αντίδραση σε γνωστά δεδομένα δείχνει τη νευρικότητα που έχει καταλάβει τις αγορές, η οποία μάλιστα δεν φαίνεται να υποχωρεί ούτε και με το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα ούτε με τα 750 δισ. ευρώ για τη στήριξη κάθε υπερχρεωμένης χώρας της Ε.Ε. Πρόκειται για μια επισφαλή κατάσταση, που κάνει πιο ακριβό το χρέος της Ελλάδας.

Τον Ιούλιο η Ελλάδα επιδιώκει να εκδώσει έντοκα γραμμάτια άνω των 4 δισεκατομμυρίων. Εάν δεν πετύχει αυτή η προσπάθεια για αναχρηματοδότηση του χρέους της από τις αγορές, τότε πρέπει πάλι να ζητήσει τη διοχέτευση ρευστού από το πακέτο στήριξης... Από την κατάσταση αυτή επωφελούνται κυρίως τα hedge funds και όλοι οι επενδυτές πακέτων υψηλού κινδύνου».

● Ίσως να είναι μόνο αυτό. Δηλαδή μια ακόμη κίνηση για να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τη θέση τους οι διεθνείς κερδοσκόποι.

● Ίσως να αποφάσισε η τρόικα να σταματήσει τη ροή των δόσεων, προκειμένου να στρέψει το διαθέσιμο ρευστό αλλού και σπρώχνει την Ελλάδα στις διεθνείς αγορές για να δοκιμάσει την τύχη της.

● Ίσως πάλι να ισχύουν όλα αυτά μαζί.

Όπως και να έχει, στις 25 Ιουνίου η πιθανότητα πτώχευσης της χώρας, σύμφωνα με τη CMA DataVision, εκτινάχθηκε στο 68,5% από 48,5% που ήταν δέκα ημέρες νωρίτερα, όταν η Moody’s υποβάθμισε πολλαπλά την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας. Τα χειρότερα είναι μπροστά μας.

Από το Ποντίκι

Read more...

Η οργή των Ελλήνων κατά των μέτρων λιτότητας ξεχύνεται στους δρόμους της Αθήνας

Μια άποψη των κινητοποιήσεων μας έτσι όπως την βλέπει ο ξένος τύπος και συγκεκριμένα ο Guardian.
Η μετάφραση δική μου, αν και λίγο πρόχειρη.
Διαβάστε εδώ το άρθρο στο πρωτότυπο

-------------------------------------------

Λαϊκή οργή έναντια στα οικονομικά μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα εξερράγη στους δρόμους, καθώς οι εργαζόμενοι που απεργούν ακινητοποίησαν την πληγείσα από το χρέος χώρα και δυναμικοί ναυτικοί σταμάτησαν παραθεριστές από την επιβίβαση σε ferry boat με προορισμούς τα νησιά.

Την αντιπαράθεση, την οποία είδαν χιλιάδες τουρίστες σαστισμένοι ενώ είχαν κολλήσει στο λιμάνι του Πειραιά, ακολούθησε ένταση μεταξύ των συνδικαλιστικών οργανώσεων και της σοσιαλιστικής κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Σε μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, περίπου 20.000 διαδηλωτές παρέλασαν μέσα από την πρωτεύουσα για να καταγγείλουν το ΔΝΤ και το πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης που ο Παπανδρέου δεσμεύθηκε να θεσπίσει με αντάλλαγμα € 110bn (£ 89bn) σε δάνεια έκτακτης ανάγκης, το μεγαλύτερο bailout στην ιστορία. Το χρέος της Αθήνας υπερβαίνει τα €310bn, μακράν το μεγαλύτερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

« Οι καπιταλιστές όχι, οι εργαζόμενοι, θα πρέπει να πληρώσουν για την κρίση", φώναζαν οι διαδηλωτές, ενώ μια μειοψηφία αυτοαποκαλούμενων αναρχικών που ακολουθούσε την πορεία, συγκρούστηκε με τα ΜΑΤ. "ΕΞΩ το ΔΝΤ από την Ελλάδα", ήταν το σύνθημα.

Οι διαμαρτυρίες, οι οποίες παρά το μικρότερο από το συνηθισμένο ποσοστό συμμετοχής που αποδίδεται από συνδικαλιστές στη ζέστη του καλοκαιριού, ήρθαν επειδή το Κοινοβούλιο φαίνεται διατεθειμένο να συζητήσει το νέο νομοσχέδιο που περιγράφει ριζικές μεταρρυθμίσεις στο σύστημα συνταξιοδότησης. Η αναδιοργάνωση, η οποία τροποποιεί, επίσης την εργατική νομοθεσία η οποία από καιρό έχει κατηγορηθεί για την έλλειψη ανταγωνιστικότητας της χώρας, θα μειώσει τις συντάξεις, θα αυξήσει το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης και θα επιτρέψει στις επιχειρήσεις να απολύουν εργαζομένους με μεγαλύτερη ευκολία.

Οι πλούσιες συντάξεις, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, θεωρείται ότι έχουν συμβάλει στη κατάρρευση στα δημόσια οικονομικά. Οι Έλληνες συνταξιούχοι κατά μέσο όρο συνταξιοδοτούνται για το 96% του μισθού που κέρδιζαν ενώ εργάζονταν, ποσοστό περισσότερο από το διπλάσιο από αυτό που απολαμβάνουν οι Γερμανοί οι οποίοι τώρα χρηματοδοτούν το πακέτο διάσωσης, σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). «Η Ελλάδα», είπε η Μιράντα Ξαφά, πρώην διευθυντικό στέλεχος του ΔΝΤ, «είναι μια κλασική περίπτωση των δικαιωμάτων που χορηγούνται από κοντόφθαλμες κυβερνήσεις που δεν μπήκαν στον κόπο να εξασφαλίσουν πηγές χρηματοδότησης."

Χωρίς ριζική αντιμετώπιση, οι ειδικοί θεωρούν ότι το συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας θα καταρρεύσει σε λιγότερο από 15 χρόνια. Αλλά οι μεταρρυθμίσεις, οι οποίες ακολουθούν δραστικές περικοπές σε μισθούς του δημοσίου τομέα, αύξηση των φόρων και την αύξηση του ΦΠΑ από 19 σε 23%, έχουν πυροδοτήσει διαμάχη και ακόμα σφοδρότερη αντιπολίτευση. Οι Έλληνες αντιμάχονται τη νομοθεσία που θα καταργήσει το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας.

Ο θυμός είναι τέτοιος, ώστε στελέχη του κυβερνώντος κόμματος του ΠΑΣΟΚ, προειδοποίησαν ότι μπορεί να καταψηφίσουν το νομοσχέδιο όταν τεθεί σε ψηφοφορία στο κοινοβούλιο της Αθήνας την επόμενη εβδομάδα. Ο Παπανδρέου, ο οποίος αναγκάστηκε να διαγράψει τρεις βουλευτές, όταν αρνήθηκαν να εγκρίνουν τα μέτρα λιτότητας του ΔΝΤ και της ΕΕ, ελέγχει τώρα 157 έδρες από τις 300 στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

----------------------------------------------------------------

Σημείωση δική μου
Πρώτον το άρθρο δεν λέει πόσος είναι ο μισθός και οι συντάξεις στην Γερμανία και δεύτερον αν αναρωτιέστε ποια είναι η Μιράντα Ξαφά , αρκεί να θυμηθείτε λίγο τον κ. Μάνο και τους Φιλελεύθερους του.

Read more...

Το ΔΝΤ ποδηγετεί την Ευρωπαϊκή Ένωση ..

Λίγες μέρες πριν ο πρωθυπουργός ανακοινώσει την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ, όταν ακόμη πολλοί θεωρούσαν ότι αυτή η προοπτική μπορούσε να αποφευχθεί ή πίστευαν ότι η κυβέρνηση είχε εναλλακτικό σχέδιο ή, ακόμη, ερμήνευαν τη σχετική ειδησεογραφία σαν... «εκβιασμό των κερδοσκόπων», μια μάχη εξελισσόταν μεταξύ των μελλοντικών επιτηρητών μας:

● Ο επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν επιζητούσε πάση θυσία τη δυνατότητα να παρέμβει στη συναλλαγματική ισοτιμία της Ελλάδας, ενώ πρώην και νυν στελέχη του Ταμείου έλεγαν πως η παραμονή στο ευρώ θα μπορούσε να είναι καταστροφική υπενθυμίζοντας το προηγούμενο της Αργεντινής.

● Οι Ευρωπαίοι – με προεξάρχουσες την Κομισιόν και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – δεν ήθελαν να ακούσουν λέξη για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.

Οι καιροί όμως φαίνεται πως γρήγορα άλλαξαν. Χθες το ΔΝΤ ήρθε να ενισχύσει τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος επιζητεί τη δυνατότητα παράκαμψης των ευρωπαϊκών συνθηκών ώστε να μπορεί μια χώρα του ευρώ να αποπέμπεται από την Ευρωζώνη και να προχωρεί σε ελεγχόμενη πτώχευση.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε πλήρη σύμπλευση με τη Γερμανία, με μια πρωτοφανή στα χρονικά επιστολή - παρέμβασή του προς τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης, ζήτησε όχι μόνο την ανάληψη μεγαλύτερου ελέγχου από τις Βρυξέλλες στη χάραξη δημοσιονομικής πολιτικής των μελών της Ευρωζώνης, αλλά και την αλλαγή της Συνθήκης της Λισσαβώνας, ώστε, μεταξύ άλλων, να είναι πλέον δυνατή η αποπομπή από το ευρώ όσων χωρών εμφανίζουν μη διαχειρίσιμα δημοσιονομικά προβλήματα.


Προφανώς, με το ευρώ να καταρρέει, την κρίση χρέους να πνίγει την Ευρώπη και τα χρηματιστήρια να κλυδωνίζονται, η παρέμβαση του ΔΝΤ δεν γίνεται εν κενώ. Άλλωστε η άμεση εμπλοκή του Ταμείου σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα που στο εξής θα προσφεύγει στον «μηχανισμό στήριξης» των 750 δισ. ευρώ είναι δεδομένη αφ’ ης στιγμής στον «μηχανισμό» αυτόν το ΔΝΤ θα συμμετέχει με το ένα τρίτο του ποσού.

Διαψεύσεις υπό το κράτος πανικού

Ωστόσο ο δικός μας κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής έκανε, επίσης χθες, την ακόλουθη δήλωση:

«Γινόμαστε μάρτυρες το τελευταίο διάστημα διαφόρων φημών για δήθεν επιστροφή στη δραχμή, δήθεν αναδιαρθρώσεις χρέους, υβριδικά συστήματα χρήματος και άλλα που ακούμε για πρώτη φορά. (...) Φυσικά διαψεύδουμε κατηγορηματικά όλα αυτά τα ευφάνταστα σενάρια από όπου κι αν προέρχονται, από όπου κι αν εκπορεύονται, με όποιον τρόπο κι αν διαδίδονται στην ελληνική κοινωνία. (...) Δεν τίθεται θέμα πτώχευσης, επιστροφής στη δραχμή ή οτιδήποτε άλλο ακούγεται αυτό το διάστημα».

Η διάψευση αυτή θα γινόταν ασμένως δεκτή, θα ήταν μάλιστα σχεδόν ανακουφιστική, αν δεν συνέτρεχαν κάποιοι ιδιαιτέρως σοβαροί λόγοι ανησυχίας. Δηλαδή:

● Αν το Χρηματιστήριο Αθηνών δεν είχε την καθοδική πορεία του τελευταίου διαστήματος, η οποία χθες το έφερε στα επίπεδα του Φεβρουαρίου του 1998.

● Αν εμείς ήμασταν το μοναδικό πρόβλημα της Ευρωζώνης.

● Αν οι επιτηρητές μας δεν ομονοούσαν στην επιδίωξη αποπομπής των «προβληματικών» χωρών από το ευρώ με στόχο την «ελεγχόμενη χρεοκοπία».

● Αν η κυβέρνηση την οποία εκπροσωπεί ο Πεταλωτής δεν είχε πέσει πάνω από 1 δισ. ευρώ έξω από τον στόχο των εσόδων το πρώτο πεντάμηνο του έτους.

● Αν θα ήταν σε θέση ο ίδιος να μας πει αξιόπιστα ότι αυτή η υστέρηση, σε συνδυασμό με τη γενικότερη αναξιοπιστία της ελληνικής οικονομικής πολιτικής, δεν θα φέρει νέα δυσβάστακτα μέτρα από τους επιτηρητές μας, τα οποία είναι αμφίβολο αν θα αντέξουν τα λαϊκά στρώματα.

● Αν το τραπεζικό σύστημα της Ευρωζώνης δεν κλυδωνιζόταν.

● Αν στην Ελλάδα οι τράπεζες δεν βρίσκονταν σε φάση επειγουσών συγχωνεύσεων, αν το ΔΝΤ δεν εισηγούνταν περαιτέρω κρατική στήριξή τους και αν η κυβέρνηση δεν εξακολουθούσε να τους παρέχει, εν κρυπτώ μάλιστα, βοήθεια κάμποσων δισ. ευρώ.

● Αν το ευρώ εμφανιζόταν ικανό να κρατήσει όχι μόνο την ισοτιμία του, αλλά και την προηγούμενη ελκυστικότητά του ως αποθετικού νομίσματος.

● Αν ολόκληρη η Ευρώπη δεν προχωρούσε σε έκτακτα μέτρα εξισορρόπησης και πολύ αυστηρότερης επιτήρησης των δημοσιονομικών δεικτών των χωρών της ώστε να πειστούν οι κερδοσκόποι πως τα ευρωπαϊκά χρέη είναι δυνατόν να αποπληρωθούν.

● Αν το ΔΝΤ αισθανόταν ότι η πρωτοφανής παρέμβασή του στα ευρωπαϊκά οικονομικά πράγματα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με απαξία από τη συνήθως ψηλομύτα Ευρωπαϊκή Ένωση.

● Αν, τέλος, η κυβέρνηση ήταν σε θέση να εγγυηθεί ότι και οι επόμενες δόσεις του χρηματοδοτικού «μηχανισμού στήριξης» θα δοθούν απρόσκοπτα.

Αν όλα αυτά – ή, έστω, τα περισσότερα – δεν συνέβαιναν, τότε οι διαψεύσεις του κ. Πεταλωτή ίσως ακούγονταν περισσότερο καθησυχαστικές και ίσως εκλαμβάνονταν ως περισσότερο αξιόπιστες. Δυστυχώς όμως καμιά από τις προηγούμενες κυβερνητικές διαψεύσεις σε ό,τι φορά την πορεία της χώρας δεν αποδείχθηκε άξια σεβασμού...

Από το Περί Πάτρης .Αναδημοσίευση από το "Ποντίκι"

Μια παρατήρηση δική μου . Θα ήταν χρήσιμο όλοι οι Ευρωπαϊκοί λαοί (όχι οι ηγέτες τους) να εξέταζαν κάποια στιγμή ποιοι πραγματικά άνοιξαν την "κερκόπορτα" στο ΔΝΤ και τους έβαλαν "κεχαγιάδες στα αρχίδια μας".
Δεν νομίζω ότι είναι στην άλλη πλευρά του ατλαντικού πάντως..

Read more...

Οι Λεττονοί δικαστές ακύρωσαν το ασφαλιστικό ΔΝΤ & ΕΕ

Η πρόσφατη ακύρωση του αντιασφαλιστικού νόμου της λετονικής κυβέρνησης, ο οποίος ψηφίσθηκε κατ' επιταγήν της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, ανοίγει τον δρόμο για δικαστική ανατροπή και των αντίστοιχων νομοθετημάτων που προωθούνται εσπευσμένα και στην Ελλάδα.

Εκεί, το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας κατήργησε ως αντισυνταγματικές τις διατάξεις που επέβαλλαν μαζικές περικοπές συντάξεων από 10% έως και 70%, στο όνομα της σωτηρίας του ασφαλιστικού συστήματος!

Εδώ, η απόφαση αυτή δημιουργεί ευνοϊκές νομικές προϋποθέσεις για μελλοντική ακύρωση του ασφαλιστικού νόμου Λοβέρδου.

Κοινός τόπος είναι η επίκληση των συνταγματικών αρχών της προστασίας του κοινωνικού κράτους δικαίου και της αναλογικότητας. «Οι διεθνείς δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν οι κρατικές Αρχές (υπουργικό συμβούλιο) απέναντι σε διεθνείς δανειστές δεν είναι ικανές από μόνες τους να δικαιολογήσουν οποιονδήποτε περιορισμό θεμελιωδών δικαιωμάτων», επισημαίνουν οι Λετονοί δικαστές.

Σύμφωνα με το λετονικό δικαστήριο, «θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών τα οποία στηρίζονται στο Σύνταγμα είναι υποχρεωτικά για τον νομοθέτη, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση του κράτους». Το άρθρο 109 του λετονικού Συντάγματος προβλέπει ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα κοινωνικής ασφάλισης λόγω ηλικίας, ατυχήματος, ανεργίας κ.ά.

Αντίστοιχα, το άρθρο 22 παράγραφος 5 και το άρθρο 25 του ελληνικού Συντάγματος επιβάλλουν στο κράτος να μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση ως ο νόμος ορίζει και να εγγυάται την αρχή του κοινωνικού κράτους. Οι όποιοι περιορισμοί πρέπει να προβλέπονται ρητά και να μην παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας.

Οι Λετονοί δικαστές δέχονται ότι το κράτος έχει τη δυνατότητα επιλογών για τη σωτηρία του ασφαλιστικού συστήματος. Ομως, τα μέτρα που λαμβάνει πρέπει να είναι επαρκώς τεκμηριωμένα, να μην παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας και να μην καταργούν δικαιώματα που είχαν ήδη παραχωρηθεί στους πολίτες.

«Το λετονικό δικαστήριο έκρινε αντίθετες με τη δημοκρατική αρχή και την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας τις δημοσιονομικές συμφωνίες της χώρας με τους διεθνείς δανειστές της (ΔΝΤ και Ε.Ε.). Οι συμφωνίες αυτές, όπως και στη χώρα μας, δεν μπορούν να χρησιμεύουν ως επιχείρημα για περιορισμό θεμελιωδών δικαιωμάτων», επισημαίνει ο καθηγητής του Εργατικού Δικαίου, Αλ. Μητρόπουλος.

Σε σχόλιό του για την απόφαση στην Εφημερίδα Δημοσίου Δικαίου, ο καθηγητής της Νομικής Σχολής της Αθήνας, Κων. Γιαννακόπουλος, επισημαίνει μεταξύ άλλων: «...Οι κεκτημένες εγγυήσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν εκποιούνται. Η δε τήρησή τους διασφαλίζεται τελικώς από τους δικαστές, η ανεξαρτησία και η συνταγματική νομιμοποίηση των οποίων αποδεσμεύουν τις αποφάσεις τους από τη στάθμιση του πολιτικού κόστους... Ο αποτελεσματικός δικαστικός έλεγχος των εθνικών μέτρων εφαρμογής των προγραμμάτων διαρθρωτικής προσαρμογής του ΔΝΤ δεν είναι a priori ασυμβίβαστος με την υλοποίηση εαυτών των προγραμμάτων, όπως συνάγεται από πρόσφατη (Μάρτιος) έκθεση του ΔΝΤ για τη Λετονία. Ο εθνικός δικαστής έχει έναν κρίσιμο ρόλο ως προς την υλοποίηση αυτή, καθώς, τη στιγμή που θέτει όρια στην αποδοχή των υποδείξεων του ΔΝΤ, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στον εξορθολογισμό και στη βελτίωση των σχετικών κρατικών επιλογών».

Πηγή : Ελευθεροτυπία

ΕΜΕΙΣ ;;;; ;

Read more...

Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΕΙΟΔΟΣΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ...

Έχουν γραφτεί πάρα πολλά για την οικονομική κρίση και το πρόβλημα της Ελλάδας. Καιρός είναι να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια κατάματα και να πάψουμε να καταπίνουμε αμάσητα τα όσα μας σερβίρουν οι τα Διεθνή Κερδοσκοπικά Λαμόγια και τα ντόπια "παπαγαλάκια" τους .
Η ουσία είναι πως η ΟΝΕ και το Ευρώ είναι ένα σύστημα φτιαγμένο στα μέτρα των ισχυρών κρατών και λειτουργεί καταδυναστευτικά για τις αδύνατες χώρες . Συγκεκριμένα το ευρώ δεν είναι τίποτα άλλο από μια σύγχρονη εκδοχή του γερμανικού μάρκου και στην ουσία αποτελεί το νέο Blitzkrieg του Δ' Ράιχ. Ότι δεν κατάφεραν το 1940 οι PanzerDivizionen του Αδόλφου , προσπαθεί να κάνει σήμερα η Deutsche Bank της Άνγκελα .

Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα της Καθημερινής :

Το γερμανικό Πρόβλημα

Η ώρα της Αλήθειας για την Ε.Ε.


Κατά τα άλλα οι δικοί μας μας πένθιμο ύφος προσπαθούν να μας κάνουν να αποδεχτούμε την Εθνική μας εξόντωση στο όνομα του συμφώνου σταθερότητας.

Read more...

CRASH TEST

Σήμερα ανακοινώθηκε η έκθεση προόδου της ΕΕ για την ενταξιακή πορεία της ΠΓΔΜ. Σύμφωνα με αυτήν αναμένεται να γίνει έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων , αφού ο επίτροπος Όλι Ρεν διαπιστώνει πρόοδο από την μεριά των Σκοπίων.
Ολόκληρο το άρθρο εδώ .
Για την έναρξη αυτής της διαδικασίας απαιτείται η πλήρης ομοφωνία των μελών της ΕΕ .
Ο κ. Ρεν γνωρίζοντας το πρόβλημα της ονομασίας -που είναι και το κυριότερο- συστήνει την άμεση έναρξη διαδικασιών προς την επίλυσή του μέσω του κ. Νίμιτς. Σε αυτήν την διαδικασία είναι ευνόητο ότι το πάνω χέρι το έχουμε εμείς , φαινομενικά τουλάχιστον.
Αυτήν στην ουσία θα είναι και η πρώτη σοβαρή δοκιμασία στην εξωτερική πολιτική , της νέας κυβέρνησης του κ. Παπανδρέου . Από τον τρόπο που θα χειριστεί τα διπλωματικά όπλα που έχει στην διάθεσή και το πόσο θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα αντέξει τις ισχυρές πιέσεις από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού , που σίγουρα θα ανακύψουν.
Σε αυτό το crash test θα φανεί πραγματικά αν όλοι αυτοί που ανησυχούσαν για την αμερικανική επιρροή πάνω στον νέο πρωθυπουργό , είχαν δίκιο ή όχι.
Από ότι φαίνεται όμως ο κόμπος -για το Σκοπιανό- έφτασε στο χτένι ..
Πλέον ο κύβος ερρίφθη ....

Read more...

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ - ΜΕΡΟΣ Β'

Γράφω μια συνεχεια στην προηγούμενη ανάρτηση για να αποσαφηνίσω κάποια πραγματα και ταυτόχρονα να απαντησω και σε ένα εύστοχο σχόλιο του Πάτερ Παναγιώτη.
Το σχόλιο του έχει ως εξής :

"Εύστοχη η ανάλυσή σου. Απλά δεν κατάλαβα: σε έναν κόσμο που πρέπει η πολιτική να είναι σκληρή και αδέσμευτη από συναισθηματικούς δεσμούς, για ποιο λόγο είναι καλύτερη η συμμαχία με την πολιτική των Ρώσων και όχι με των Αμερικάνων; Οι Ρώσοι είναι λιγότερο ιμπεριαλιστές από το θείο Σαμ;"

Όχι πάτερ. Μάλιστα πιστεύω πως τώρα είναι χειρότεροι ιμπεριαλιστές και καπιταλιστές από τους Αμερικανούς. Αυτό που θεωρώ είναι πως δεν πρέπει να κρατάμε όλα τα αυγά μας σε ένα καλάθι. Είδες πως οι Τούρκοι παίζουν ταυτόχρονα και με τις ΗΠΑ και με την Ρωσία και κάθε φορά ακολουθούν την καλύτερη για την χώρα τους διαδρομή;Εμείς δυστυχώς δεν μπορούμε να παίξουμε έτσι .Όχι γιατί είμαστε αδύναμη ή μικρή χώρα , αλλά γιατί δεν έχουμε εξωτερική πολιτική με βάθος, έμπνευση και όραμα.Θέλει κότσια και ισχυρή διπλωματία για να "χορέψεις" μαζί με ΗΠΑ και Ρωσία .Οπότε όλες οι προσπάθειές μας να το παίξουμε σε δυο ταμπλό είναι καταδικασμένες και στο τέλος χάνουμε από παντού.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση η Τουρκία είναι κερδισμένη ούτως ή άλλως, απλά αρκετά περισσότερο με τον Ναμπούκο , αφού κιόλας αποδυναμώνει εμάς (με ένα σμπάρο αρκετά τρυγόνια). Εμείς μόνο με τον South Stream κερδίζουμε κάτι. Αν δε δεν γίνει ούτε ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη , τότε μιλάμε πλέον για Βατερλό.Θα έχουμε εξυπηρετήσει τα σχέδια των Αμερικάνων για να ανακόψουν την Ρώσικη επιρροή , αλλά εμείς δεν θα έχουμε πάρει τίποτα. Ούτε καν μια δέσμευση για Κύπρο ή Σκόπια , αν πεις πως αποφασίσαμε να θυσιάσουμε τον έναν τομέα για να κερδίσουμε κάπου αλλού.
Δεν βλέπετε τι γίνεται με το Ελσίνκι κλπ. και με το θέμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας. Ενώ οι Τούρκοι ενώ θα έπρεπε να είναι στριμωγμένοι και να είναι υποχωρητικοί απέναντι σε εμάς και την Κύπρο , αντίθετα είναι πάντα από πάνω . Καταφέραμε ακόμα και εκεί να στριμωχτούμε στον τοίχο.
Δηλαδή την Ντόρα και τον Γιωργάκη μάλλον ούτε για το πιο απλό γύφτικο παζάρι δεν μπορούμε να τους εμπιστευτούμε.Είναι γερά δεμένοι στο Αμερικάνικο άρμα , τόσο που πιστεύω πως παραβλέπουν τα εθνικά συμφέροντα.
Εξάλλου και οι δύο δεν είναι παρά προϊόντα του Ελληνικού πολιτικού νεποτισμού.Ποτέ δεν κάταλαβα γιατί σώνει και καλά επειδή ο πατέρας ή ο παππούς ήταν άξιοι , θα είναι a-priori άξιοι και οι απόγονοι και γιαυτό πρέπει να μας κυβερνήσουν με το στανιό. Προφανώς θα ισχύει η ευγονική αλλά Άλφρεντ Ρόζεμπεργκ . Αυτοί οι άνθρωποι μάλλον κληρονομούν το γονίδιο της ικανότητας , σε εμάς τους υπόλοιπους Έλληνες μάλλον υπερισχύει το γονίδιο της αποβλάκωσης.
Θυμάστε που σε μια παλαιότερη ανάρτηση μου είχα γράψει για την αξιοκρατία που εφαρμόζει ο Ερντογάν και τον φοβερό υπουργό εξωτερικών της Τουρκίας , τον Αχμέτ Νταβούτογλου ;
Λοιπόν κάνω μια πρόβλεψη και μακάρι να βγω ψεύτης .Πιστέψτε με θέλω πάρα πολύ να βγω ψεύτης και κοντόφθαλμος.
Θεωρώ ότι ο Νταβούτογλου , αν τον κρατήσουν στο τιμόνι του υπουργείου Εξωτερικών τους και αν συνεχιστεί η δική μας Νιρβάνα , θα μας κάνει ανάλογη ζημιά με αυτήν που μας έκανε ο Κεμάλ Ατατούρκ την δεκαετία του 1920.

Read more...

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ

Για το Ευρωκοινοβούλιο έχουμε ξαναμιλήσει. Έχουμε πει για την απαξίωση που έχουμε γιαυτό στην Ελλάδα μέσω της απάθειας μας στις Ευρωεκλογές , μια απάθεια και έναν αποπροσανατολισμό που καλλιεργούν και τα ίδια τα κόμματα αφού τους βολεύει να τις μετατρέπουν σε ένα αμιγώς Ελληνικό προεκλογικό πανηγύρι εξουσίας για να μετρήσουν τις δυνάμεις τους για τις Εθνικές εκλογές.Είναι βολική για όλους αυτήν η εσωστρέφεια. Έτσι εμείς μόλις τελειώσει το ξεχνάμε , άσχετα αν στην Ευρωβουλή λαμβάνονται πάρα πολύ σημαντικές αποφάσεις για την Ελλάδα και την Ευρώπη για τις οποίες ενημερωνόμαστε και γινόμαστε έξαλλοι ως γνήσιοι "Ελληνάρες" μόνο όταν βρισκόμαστε προ τετελεσμένων γεγονότων.
Αγνοούμε επίσης την συμπεριφορά των Ευρωβουλευτών μας όταν πάνε στο Στρασβούργο.Δεν ξέρουμε ή μάλλον ξέρουμε αλλά αγνοούμε την ουσία του γεγονότος ότι μόλις πάνε εκεί ανήκουν σε ευρύτερες ομάδες και σχηματισμούς. Οι βουλευτές της ΝΔ ανήκουν στην ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) , οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στην Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών και πάει λέγοντας.
Αυτές οι ομάδες έχουν μια ενιαία γραμμή και πειθαρχία και ψηφίζουν σχεδόν αγεληδόν. Όπως στο δικό μας κοινοβούλιο που θεωρείται δεδομένη η πλήρης συμμόρφωση με την επίσημη κομματική γραμμή είτε σε κυβερνητικό είτε σε αντιπολιτευτικό επίπεδο.
Σαν αποτέλεσμα πολλές φορές Έλληνες Ευρωβουλευτές ψηφίζουν υπέρ ή κατά αποφάσεων και ρυθμίσεων ακόμα και αν αυτή η στάση ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΔΙΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ , λόγω συμμόρφωσης με την ευρύτερη παράταξη.
Είδατε τι μαθαίνει κανείς χάνοντας το χρόνο του διαβάζοντας και ψάχνοντας ασκόπως αντί να βλέπει την Μενεγάκη και τα debate ;
Α και κάτι άλλο. Οι ευρωβουλευτές μας ξοδεύουν ένα πολύ μεγάλο μέρος του χρόνου τους με το να καρφώνουν την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε για εσωτερική κομματική εκμετάλλευση και αντιπαράθεση είτε για προσωπική εκμετάλλευση για να φανούν αρεστοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση . Αυτήν την δραστηριότητα την εξαργυρώνουν όταν αργότερα είτε τους περιμένει θέση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ως ανταμοιβή για την βοήθειά τους στο κόμμα να εκλεγεί και ας έκαναν ζημιά στην Ελλάδα , είτε στα ανώτερα και υψηλότερα αμειβομενα κλιμάκια της ΕΕ .
Σε θέματα αγροτικής πολιτικής και ανταγωνισμού οι ευρωβουλευτές μας, μας χαντάκωσαν εξαιτίας της εσωτερικής "Μαυρογιαλούρικης" κομματικής αντιπαράθεσης. Άλλοι στο όνομα της πολιτικής ορθότητας και του διεθνισμού παίρνουν σαφώς αντεθνικές θέσεις υπέρ Σκοπίων , για θέματα μειονοτήτων για το μεταναστευτικό κλπ. Είμαστε στην κυριολεξία απίστευτοι ως έθνος.Τους στέλνουμε για να προωθήσουν τα εθνικά συμφέροντα και αυτοί προωθούν τα στενά κομματικά και προσωπικά συμφέροντα !
Να έρθω και στον λόγο για τον οποιο θέλησα να κάνω αυτήν την ανάρτηση.
Την Πέμπτη που πέρασε έγινε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο. Αντικείμενο της ήταν η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης. Είχε προηγηθεί μια ερώτηση του Ιταλού ευρωβουλευτή του Λαϊκού κόμματος Gabriele Albertini στις 3-9-2009 , σχετικά με την ανάπτυξη του αγωγού Nabucco τον ανταγωνιστικό του South Stream.


δείτε την ερώτηση :

ΠΡΟΦΟΡΙΚΉ ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΕ ΣΥΖΉΤΗΣΗ O-0087/09
σύμφωνα με το άρθρο 115 του Κανονισμού
υποβολή: Gabriele Albertini, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων
προς την Επιτροπή

Θέμα: Ανάπτυξη του αγωγού μεταφοράς αερίου Ναμπούκο

Στις 13 Ιουλίου, 4 κράτη μέλη και η Τουρκία υπέγραψαν στην Άγκυρα συμφωνία που ανοίγει το δρόμο για την κατασκευή του αγωγού Ναμπούκο προκειμένου να μειωθεί η εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο. Ένα μήνα αργότερα (6 Αυγούστου) ο τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν υπέγραψε πρωτόκολλο με το ρώσο ομόλογό του Πούτιν προκειμένου να αρχίσουν οι διερευνητικές εργασίες σε σχέση με τον αγωγό Σάουθ Στρίμ που αφορά επίσης το Νότιο Διάδρομο.

1. Πώς αξιολογεί η Επιτροπή την παράλληλη έναρξη των δύο αυτών προγραμμάτων; Σε ποια συγκεκριμένα διαβήματα θα προβεί η Επιτροπή προκειμένου να υποστηρίξει τον αγωγό Ναμπούκο;

2. Με ποιο τρόπο σχεδιάζει η Επιτροπή να θίξει το θέμα αυτό με την Τουρκία, που διαδραματίζει κρίσιμο και στρατηγικό ρόλο σε σχέση με την ανάπτυξη του Νότιου Διαδρόμου;


Κατάθεση: 03.09.2009
Διαβίβαση: 07.09.2009
Λήξη προθεσμίας: 14.09.2009

Στην συνέχεια ακολούθησε την Πέμπτη 17-9-2009 συνεδρίαση της Ολομέλειας , στην οποία αποφασίστηκε με ψήφισμα η μονόπλευρη υποστήριξη στον αγωγό φυσικού αερίου Nabucco (Τουρκικών συμφερόντων) που προωθούν οι Αμερικανοί για να αποδυναμώσουν την ρωσική επιρροή . Έτσι με αυτόν τον τρόπο αποδυναμώνεται, για να μην πω ακυρώνεται ο South Stream ο οποίος θα μετέφερε ρωσικό αέριο στην Ιταλία μέσω Βουλγαρίας και Ελλάδας.
Ποιο είναι το ωραίο όμως ; Η πλειοψηφία βασίστηκε στις ψήφους της ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών ( όπα γνωστό αυτό !) στην οποία συμμετέχουν όπως είπαμε οι ευρωβουλευτές της ΝΔ.

Ερώτηση τώρα.
Τι ψήφισαν ; Αν απαντήσατε "υπέρ της πρότασης" τότε κερδίσατε χρυσούν ωρολόγιον.
Οι δε Ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ κράτησαν στάση αποχής.
Διαβάστε εδώ το σχετικό άρθρο .

Αν λάβουμε υπόψη και τα όσα περίεργα είχε πει ο Γιώργος στην Αλεξανδρούπολη για τον αγωγό πετρελαίου "Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη" τότε σου μπαίνουν περίεργες ιδέες για φιλοαμερικάνικα λόμπι που υποστηρίζουν Γιώργο και Ντόρα με ανάλογα ανταλλάγματα.
Είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά τα πράγματα ; Ορθώς ο Γιώργος Δελαστίκ σε άρθρο του στο Αντίβαρο σημειώνει :

(οι επισημάνσεις δικές μου)

Η στάση τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ τις τελευταίες εβδομάδες δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το μέλλον της Ελλάδας ως «ενεργειακού κόμβου», που είχαν οραματιστεί ο απερχόμενος πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και μια μικρή ομάδα κορυφαίων υπουργών και στενών συνεργατών του. Αν μάλιστα ο Κ. Καραμανλής, μετά την αναμενόμενη βαριά ήττα στις εκλογές, εγκαταλείψει και την αρχηγία της ΝΔ και τον αντικαταστήσει η Ντόρα Μπακογιάννη, δεν θα απομείνει σε πολιτικό επίπεδο κανένας ισχυρός υποστηρικτής της ενεργειακής συνεργασίας της χώρας μας με τη Ρωσία. Την Πέμπτη οι ευρωβουλευτές της ΝΔ ψήφισαν στο Στρασβούργο υπέρ ενός ψηφίσματος του Ευρωκοινοβουλίου που τασσόταν υπέρ της κατασκευής μόνο του αγωγού φυσικού αερίου «Ναμπούκο», ο οποίος θα μεταφέρει στην Ευρώπη φυσικό αέριο αμερικανικών συμφερόντων από την Κασπία και τον οποίο υποστηρίζει και προωθεί με πιεστικότητα αφόρητη η Ουάσιγκτον.
Μάλιστα, οι ευρωβουλευτές της ΝΔ υπερψήφισαν την απόφαση αυτή, παρόλο που απορρίφθηκε τροπολογία της σοσιαλιστικής ευρωομάδας να συμπεριληφθεί στο ψήφισμα αναφορά και στον «Σάουθ Στριμ»!
Είναι εξόφθαλμα πολιτικά ύποπτη η στάση της ΝΔ. Πώς γίνεται η κυβέρνηση της ΝΔ να δίνει μάχη, υποτίθεται, υπέρ της κατασκευής του αγωγού «Σάουθ Στριμ» και οι ευρωβουλευτές της ΝΔ να ψηφίζουν στην Ευρωβουλή υπέρ του ανταγωνιστικού και μόνο αγωγού «Ναμπούκο» που προωθούν οι Αμερικανοί, αρνούμενοι να πιέσουν να γίνει έστω αναφορά και στον «Σάουθ Στριμ»; Από ποιον ακριβώς καθοδηγούνται οι ευρωβουλευτές της ΝΔ σε τέτοια στρατηγικής σημασίας θέματα; Αδιαφορούν για τις θέσεις του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, τώρα που είδαν ότι χάνει και πιθανότατα φεύγει, ή ο ίδιος ο απερχόμενος πρωθυπουργός άλλαξε ανομολόγητα θέση;

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το άρθρο του

Δεν πειράζει ρε παιδιά . Ας ξεπουλάνε και ας αποδυναμώνουν την χώρα όλοι οι διαδοχικοί οσφυοκάμπτες κυβερνώντες με συνεχείς μειοδοσίες και προδοτικές ενέργειες για να ξεπληρώσουν γραμμάτια .
Ας μας έχουν περικυκλώσει και απομονώσει Τούρκοι και Σκοπιανοί τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο .
Εμείς έχουμε το debate για να ασχολούμαστε και να αναλύουμε με τις ώρες , συζητώντας "περί όνου σκιάς" , για την γλώσσα του σώματος , για τα σηκωμένα μανίκια του Γιώργου και την χαλαρωμένη γραβάτα του Κώστα.Μέχρι και απόψεις από στυλίστες ( τι σκατά επάγγελμα είναι αυτό ;) εκπροσώπους τους "αδελφάτου" ,για τις ενδυματολογικές επιλογές των αρχηγών ακούσαμε, που να πάρει και να σηκώσει . Ταυτόχρονα ανεχόμαστε "Πρεντέρηδες" και "Τράγκες" που μιλούν με ύφος σαράντα καρδιναλίων και δεκαέξι στρατηγών , υποψήφιους βουλευτίσκους που γλύφουν για δυο λεπτά στον αέρα για να κορδωθούν στο χωριό τους που εκλέγονται, καθώς και φτασμένα κομματικά μεγαλοστελέχη που μιλούν με την σιγουριά και τον αέρα της επερχόμενης καρέκλας .

.....και ο κατήφορος συνεχίζεται με το έθνος παραζαλισμένο από αδικαιολόγητη ευδαιμονία , χαμένο στο "συβαριτισμό" του, ζώντας μέσα στον δικό του "κήπο των επίγειων ηδονών" και αγνοώντας τις επερχόμενες συμφορές.

Να δω πότε θα ακουστεί η κραυγή :

Hannibal ante portas

Read more...