Σάββατο 9 Αυγούστου 2014
Πέμπτη 27 Μαρτίου 2014
Περί ιστορικής αφήγησης, εθνικών επετείων και άλλων τινών.
Μετά μην παραπονιέστε για την επιρροή των παπάδων, για την πουτινολατρεία των Ελλήνων κλπ. Εσείς την υποδαυλίζετε γιατί νομίζετε ότι διδάσκετε ιστορία από το Facebook και το διαδίκτυο και ότι είστε τόσο έξυπνοι και διαβασμένοι ενώ όλοι οι υπόλοιποι είναι βλάκες και πρόβατα.
Καλώς ήρθατε στις γκρίζες ζώνες της ιστορίας η οποία παρεμπιπτόντως, μόνο τέτοιες έχει. Η ιλουστρασιόν ιστορία είναι μόνο για τις κυριακάτικες εκδόσεις. Η πραγματική έχει αίμα και σφαγές. Δικές μας, δικές τους. Κανενός τα χέρια δεν είναι καθαρά σε έναν πόλεμο ο οποίος παρεμπιπτόντως δεν γίνεται με φυσοκάλαμα. Οπότε αντιδιαστολές, συγκρίσεις και ψευτοαναθεωρητισμοί δεν βοηθάνε καθόλου στην πραγματική κατανόηση των γεγονότων. Εθνικοί ιστορικοί μύθοι και αφηγήσεις υπάρχουν σε όλους τους λαούς και πολλοί ήταν ίσως και απαραίτητοι για μια περίοδο προκειμένου να στεγνώσουν οι αρχικές κόλλες των εθνικών κρατών, ιδίως στην Ευρώπη με όλες τις ανακατατάξεις που ακολούθησαν την πτώση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και δύο παγκόσμιους πολέμους. Από κει και πέρα είναι ευθύνη του κάθε κράτους με σεβασμό στην ιστορία του να φροντίσει να διώξει τις σκιές όσο μπορεί. Οι οιμωγές εκατέρωθεν σε κάθε εθνική επέτειο όμως είναι πλέον γραφικές.
Το άρθρο με τίτλο "Η εμφύλια αλήθεια" είναι πράγματι εξαίρετο και αξίζει τον χρόνο σας.
«Η δυσκολία δεν είναι να ανακαλύψεις μια εύλογη ερμηνεία της ιστορίας. Είναι να ανακαλύψεις την κατάλληλη αφήγηση που θα την κάνει κοινό κτήμα».
Πάντως χρόνο με τον χρόνο, σε κάθε εθνική επέτειο, διαπιστώνω ότι οι οι όψιμοι ιστορικοί αναθεωρητές είναι το ίδιο γραφικοί με τους εθνολάγνους. Αμφότεροι βλέπουν τα δέντρα και θα αναζητούν αιωνίως το δάσος.
Σε όλους αυτούς ένα έχω να πω :
παρά να σας ακούω και να βουλώνω τ’ αυτιά μου
να’ ρχουμαι κάθε 25 Μαρτίου
να σας χειροκροτώ κι εγώ και τα παιδιά μου".
Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2013
ΟΛΑ ΙΣΙΩΜΑ
Σας δυσκόλεψε λίγο ο Irving, που θαυμάζατε, γιατί μέσα στην πολιτικά ορθή μεγαθυμία σας αργήσατε να καταλάβετε ότι ήταν λίγο άκομψος φασίστας και σας χαλούσε την σούπα και τώρα άντε να τον μαζέψεις.
Είναι όλοι ίδιοι για σας εξάλλου.
Ξέρετε ποιο είναι το ωραίο και βολικό με εσάς ;
Το ότι θα μπορούσατε να ανήκετε σε οποιονδήποτε πολιτικό χώρο χωρίς να αισθάνεστε κανένα απολύτως πρόβλημα.
Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011
Οργανώνοντας την Ευρώπη
Δε θα τίθεται ζήτημα βέβαια κάποιο κρατίδιο να παρεμποδίζει την ευρωπαϊκή ειρήνη με ειδικά αιτήματα ή ειδικές απαιτήσεις. Σε τέτοια περίπτωση θα του υπενθυμίζεται πολύ κοφτά ποια είναι τα ειδικά του καθήκοντα μέσα στην Ευρώπη.
Είναι αποσπάσματα από μια ραδιοφωνική εκπομπή του εξέχοντος ραδιοφωνικού παραγωγού Χανς Φρίτσε που έγινε κατά παραγγελία του Αδόλφου Χίτλερ το 1941 όταν η κυριαρχία της Γερμανίας φαινόταν αδιαμφισβήτητη. Υπήρξε μια από τις λίγες περιπτώσεις όπου οι πολιτικοί στόχοι των Γερμανών στον Β'ΠΠ εκτέθηκαν για λίγο δημόσια.
Αυτό το τραχύ όραμα αντανακλούσε τις ναζιστικές απόψεις εκείνης της εποχής ενάντια φιλελεύθερο διεθνές δίκαιο.
Η Γερμανία με την στρατιωτική ισχύ είχε κερδίσει το δικαίωμα να άρχει στην Ευρώπη, αλλά πάνω απ' όλα είχε κερδίσει το δικαίωμα να κυβερνά με νέους κανόνες.
(Mark Mazower ,Dark Continent : Europe's twentieth century)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Μήπως τα παραπάνω, αν εξαιρέσει κανείς τα περί στρατιωτικών επιχειρήσεων στα ανατολικά, σας θυμίζουν τίποτα;
Σήμερα η Γερμανία με την οικονομική της ισχύ -που θεμελιώθηκε στη βάση της αντικομμουνιστικής υστερίας της Δύσης και του Ψυχρού πολέμου- θεωρεί πως για ακόμα μια φορά ήρθε η ώρα της να κυβερνήσει στην Ευρώπη.
Ο σημερινός της Lebensraum (ζωτικός χώρος) είναι οι ανυπεράσπιστες οικονομίες των κρατών μελών της ΕΕ που αλώθηκαν από το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας και την ελεύθερη, χωρίς προστατευτικούς δασμούς αγορά.
Το σημερινό της BlitzKrieg δεν το εκτελούν οι τεθωρακισμένες μεραρχίες Panzer του Gunderian αλλά οι τραπεζίτες της Deutche Bank και της ΕΚΤ.
"Αντίπαλοί" της για ακόμα μια φορά η ξεβρακωμένη Γαλλία και η ανίσχυρη Βρετανία, τα Γιουσουφάκια των Αμερικανών στην Ευρώπη με τις κυριαρχικές ψευδαισθήσεις τους.
Για ακόμα μια φορά οι Γάλλοι και οι Βρετανοί χαϊδεύουν και κανακεύουν τους Γερμανούς, μη αντιλαμβανόμενοι τι πάει να γίνει μπροστά στα μάτια τους. Νομίζουν ότι κάνουν συμμαχίες αλλά στην πραγματικότητα απλά ρίχνουν λάδι στη φωτιά της γερμανικής κυριαρχίας.
Οι ΗΠΑ είναι απομονωμένες, κοιτώντας τα δικά τους μεγάλα εσωτερικά προβλήματα και προσπαθώντας να κλείσουν τα πολυάριθμα μέτωπα που άνοιξαν.
Όσο για μας ....
Όπως το Γ' Ράιχ είχε τις κατοχικές κυβερνήσεις μαριονέτες στα κατεχόμενα και κυβερνούσαν μέσω του δημοσιοϋπαλληλικού μηχανισμού με την εποπτεία των τοποτηρητών, έτσι και σήμερα έχουμε τις άβουλες κυβερνήσεις οι οποίες χρησιμοποιούν τον κρατικό μηχανισμό (διοίκησης και καταστολής) για να επιβάλλουν την οικονομική κυριαρχία του Βερολίνου.
Κακά τα ψέματα, είμαστε μικρά ψάρια σε αυτό το παιχνίδι. Είμαστε τα βατράχια που ποδοπατούνται στην όχθη ενώ μαλώνουν τα βουβάλια.
Είμαστε αυτοί που θα δουλεύουμε πολύ και θα τρώμε λίγο για να ικανοποιήσουμε τις νόρμες παραγωγής και τους οικονομικούς στόχους τους, ώσπου η εργασία να μας απελευθερώσει.
Τελικά αυτήν την κλισέ φράση ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, θα καταλήξω να την πιστέψω στο τέλος.
Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2009
ΗΜΕΡΑ ΑΜΝΗΣΙΑΣ ;

Σαν σήμερα πριν από 70 χρόνια αντήχησαν τα πρώτα κανόνια που σήμαναν την έναρξη του πλέον αιματηρού πολέμου της Ιστορίας , του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου. Ο πόλεμος ξεκίνησε όταν το γερμανικό θωρηκτό "τσέπης" Schleswig-Holstein ξεκίνησε τον βομβαρδισμό του Westerplatte στην ελεύθερη πόλη του Danzig. Ταυτόχρονα χερσαίες δυνάμεις της Wehrmacht εισέβαλαν στην Πολωνία από Δύση Βορρά και Νότο. Στις 17 Σεπτεμβρίου ο Σοβιετικός Στρατός εισέβαλε στην Πολωνία και εξ ανατολών στα πλαίσια του συμφώνου Μολότωφ -Ρίμπεντροπ .Παρά την ηρωική αντίσταση των Πολωνών το τέλος ήταν προδιαγεγραμμένο.
Το γεγονός ήταν ότι ο Στάλιν με τον Χίτλερ στα πλαίσια αμοιβαίου συμφώνου μη επίθεσης ,μοίρασαν τις ζώνες επιρροής στην Ανατολική Ευρώπη .Βέβαια αργότερα η ευδαιμονία της φιλίας και συμμαχίας των δύο δικτατόρων συνθλίφτηκε κάτω από τις ερπύστριες των Panzer του Αδόλφου στην Επιχείρηση Barbarossa.
Σήμερα 70 χρόνια μετά, ο Βλαντιμίρ Πούτιν , ένας πραγματικά μεγάλος (και σκληρός) ηγέτης που αποκατέστησε το χαμένο κύρος της Ρωσίας μετά τους θλιβερούς Γκορμπατσόφ και Γιέλτσιν, έρχεται και λέει ένα άλλο ποίημα. Κατάμουτρα στον Πολωνικό λαό αλλά και στην ίδια την Ιστορία λέει ότι :η συμφωνία ανάμεσα στο Βερολίνο και τη Μόσχα «μπορεί να καταδικασθεί αιτιολογημένα και χωρίς την παραμικρή επιφύλαξη».
Ωστόσο εκτιμά ότι η υπογραφή του εγγράφου αυτού έγινε αφού η Γαλλία και η Βρετανία «κατέστρεψαν κάθε ελπίδα για τη συγκρότηση κοινού μετώπου κατά του φασισμού» με την υπογραφή των συμφωνιών του Μονάχου, που εγκατέλειπαν στη Γερμανία τους Σουδήτες της Τσεχοσλοβακίας, ώστε να αποφευχθεί η πολεμική αναμέτρηση.
Στην προκειμένη περίπτωση έχει ένα δίκιο αφού ο κατευνασμός του Χίτλερ από Γαλλία-Αγγλία και η υποχωρητικότητα τους στην πραγματικότητα τον αποθράσυναν ( σας θυμίζει κάτι αυτό με εμάς και τους Τούρκους ;) . Αυτό όμως δεν ακυρώνει τις ευθύνες της τότε Σοβιετικής Ένωσης που προσπαθεί να αποσείσει ο κύριος Πούτιν , αποκρύπτοντας τις επεκτατικές της τάσεις κατά των λαών της Βαλτικής και της Ανατολικής Ευρώπης .Δεκάρα δεν έδινε ο Στάλιν για τον φασισμό του Χίτλερ όσο αυτός δεν τον ενοχλούσε. Ίσα-'ίσα , τον θαύμαζε κιόλας ως ηγέτη. Το πόσο δημοκρατική ήταν η Ρωσία του Στάλιν και πως φέρθηκε στους Λαούς της Σοβ. Ένωσης αλλά και της Ανατολικής Ευρώπης φάνηκε πολλά χρόνια αργότερα όταν έπεσε το πέπλο της παραπληροφόρησης που κάλυπτε το Σιδηρούν Παραπέτασμα. Ο κ. Πούτιν δεν έκανε καν κουβέντα για το Κατύν , προφανώς θα το ξέχασε και αυτό.
Σε καμιά περίπτωση δεν παραβλέπουμε τους αγώνες και τον φόρο αίματος του Σοβιετικού λαού στον αγώνα κατά του Χιτλερικού άξονα.Κακά τα ψέμματα αλλά για όσους έχουν διαβασει λίγη στρατιωτική ιστορία είναι αντιληπτό ότι ο πόλεμος κερδήθηκε στις θηριώδεις μάχες της Ανατολικής Ευρώπης που πολέμησαν οι Σοβιετικοί και εκεί χύθηκε και το περισσότερο αίμα.
Δεν είναι όμως και σωστό από την άλλη να υποβαθμίζουμε ένα γεγονός όσο και αν αυτό δεν μας αρέσει.Το θέμα είναι ότι το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ και οι ομαδικοί τάφοι του Κατύν θα ρίχνουν πάντα την σκιά τους όσο δεν έχουν κάποιοι το θάρρος να αποδεχθούν την ιστορική αλήθεια και αν μη τι άλλο να ζητήσουν απλά μια συγγνώμη και να μην προσβάλλουν με την άρνησή τους την μνήμη των νεκρών.
Καλά δεν μιλάμε εννοείται για τους εγχώριους αριστερούς , Αυτοί και αν δεν βρίσκονται σε ιστορική αφασία. Δείτε ένα δείγμα εδώ. Ακόμα πιπιλάνε την καραμέλα σχετικά με την γκεμπελική προπαγάνδα κατά του αγαθού Μπάρμπα Ιωσήφ.Είναι απίστευτο.
(Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε σχετικά :
Robert Conquest , Στάλιν η συντριβή των Λαών
Niall Fergusson , Ο αιώνας του Μίσους
Στέφαν Κουρτουά κ.α Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού)
Τρίτη 23 Ιουνίου 2009
Η ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Άτιμο εργαλείο αυτή η μνήμη και πολύ ιδιότροπο.Κάνει πάντα τα δικά της.Όταν είσαι γέρος γλιστράει και χάνεται σαν το νερό από τα δάχτυλα σου όσο και αν προσπαθείς να την κυνηγήσεις , αντίθετα όταν είσαι νέος είναι εκεί παρούσα ,όσο και αν προσπαθείς να ξεχάσεις πολλά άσχημα και άβολα πράγματα προκειμένου να διατηρήσεις την μακαριότητα σου και την ψυχική σου υγεία . Αν και η επιστήμη λέει ότι η επιλεκτική αμνησία κατά βούληση είναι κάτι που ανήκει στην σφαίρα του φανταστικού , φαίνεται ότι οι σύγχρονοι Έλληνες έχουν κατορθώσει αυτόν τον απίστευτο άθλο. Κατάφεραν να ξεχάσουν όλα αυτά τα πράγματα που συντελούνται τα τελευταία χρόνια στην χώρα και ξεφτιλίζουν κάθε έννοια ευπρέπειας ηθικής και περηφάνιας τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό βίο και έχουν οδηγήσει σε αυτόν τον ευτελισμό που βιώνουμε , ή μάλλον για να είμαι πιο ακριβής που βιώνουν κάποιοι λίγοι αφού οι περισσότεροι ξέχασαν.Αντίθετα όλοι θυμούνται πάρα πολύ καλά και με μεγάλη ακρίβεια και περηφάνια τι έκαναν οι πρόγονοι μας προ χιλιετιών όταν έχτιζαν Παρθενώνες και δημιουργούσαν αυτοκρατορίες. Κατά τα φαινόμενα μάλλον οι Νεοέλληνες πάσχουν από ένα είδος συλλογικού Εθνικού Αλτσχάιμερ.Θα ξέρετε πιστεύω τα συμπτώματά του . Ο ασθενής που πάσχει από αυτό θυμάται πολύ παλιές αναμνήσεις αλλά όχι πρόσφατες επειδή έχει πρόβλημα στην "εγχάραξη" νέας μνήμης , αντίθετα οι παλιές δουλεύουν μια χαρά.Πολύ βολικό ε ; Εκτός και αν συμβαίνει το εξής γεγονός οπότε τους δικαιολογώ όλους και ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη. Δηλαδή έπαθαν τόσο ισχυρό σοκ από αυτά που συμβαίνουν που ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός της "απώθησης" για την προστασία τους και έτσι πλέον αντί για Εθνικό Αλτσχάιμερ θα μπορούμε να μιλάμε για Εθνική Αμνησία τραυματικής μορφής και αιτιολογίας.
Δυστυχώς εγώ δεν μπορώ να ξεχάσω. Ούτε τα παλιά εθνικά μεγαλεία και τις παλιές δόξες που μου δίδαξαν ότι συνέβησαν κάποτε αλλά εγώ δεν τις έζησα, αλλά ούτε τις σημερινές ξεφτίλες που τις βίωσα και τις έζησα ζωντανά στην μέχρι τώρα ζωή μου.
Δυστυχώς ή ευτυχώς η μνήμη δουλεύει μου πολύ καλά και υπερωρίες.
Θυμάμαι και την ένδοξη ναυμαχία της Σαλαμίνας που έμαθα στο Δημοτικό και συνεβη πριν 2500 χρόνια αλλά και την "ένδοξη" ξεφτίλα της Κύπρου που συνέβη πριν 35 χρόνια.
Θυμάμαι και την οικονομική άνθηση της κλασσικής Ελλάδας με την ανάπτυξη του θαλάσσιου εμπορίου που οδήγησε στην χρηματοδότηση της κατασκευής τόσων αριστουργημάτων κατά τον Χρυσό αιώνα όπως έμαθα στο σχολείο , αλλά και δεν μπορώ να ξεχάσω την επιτηρούμενη σύγχρονη Εθνική οικονομία , το καταχρεωμένο κράτος και την διαρκή λιτότητα που ακούω και βιώνω από μικρό παιδί.
Θυμάμαι πολύ καλά τις τραγωδίες και τις κωμωδίες των μεγάλων αρχαίων συγγραφέων που παρουσιάστηκαν στα αριστουργηματικής κατασκευής αρχαία θέατρα όπως με δίδαξαν όπως και τα μνημεία του γραπτού λόγου και της διανόησης , αλλά δεν ξεχνώ επειδή τους ακούω και τους βλέπω συνεχώς και ένα σωρό σύγχρονους γελοίους δημιουργούς πάσης φύσης ,οι οποίοι απολαμβάνουν δημόσια αναγνώριση, πλούτο και κολακεία από τους απόγονους αυτών που κάποτε "υποκλινόταν" μπροστά στον Αισχύλο τον Σοφοκλή τον Αριστοτέλη τον Ηράκλειτο και τον Επίκουρο .
Δεν ξεχνώ τον Σωκράτη ο οποίος είχε το δικαίωμα να διαλέξει την ποινή του και διάλεξε την ποινή του θανάτου και αρνήθηκε να διαφύγει, πιστός στους νόμους της πολιτείας. Από την άλλη δεν μπορώ να ξεχάσω τους σύγχρονους χιλιοξεφτiλισμενους πολιτικούς που βλέπω και ακούω κάθε μέρα , που γαντζώνονται στην καρέκλα μέχρις εσχάτων και η έννοια της ευθιξίας είναι γι αυτούς terra incognita.
Αυτά και άλλα πολλά δεν μπορώ και δεν ΘΕΛΩ να ξεχάσω και που σας πληροφορώ ότι με ταράζουν με προβληματίζουν και με στενοχωρούν πολύ. Ειλικρινά όμως δεν αντέχω να ζω σε αυτό το συλλογικό Αλτσχάιμερ ονειρευόμενος περασμένα μεγαλεία και πιπιλίζοντας την καραμέλα του "όταν εμείς φτιάχναμε παρθενώνες αυτοί τρώγανε βελανίδια" και ξέρετε γιατί;
Γιατί δεν χτίσαμε εμείς τον Παρθενώνα ούτε ο Μπάμπης Βωβός και οι καραμανλο-Παπανδρεο-Μητσοτάκηδες αλλά κάποιοι Ικτίνος Καλλικράτης και Φειδίας υπό την αιγίδα κάποιου Περικλή πριν από 2500 χιλιάδες τόσα χρόνια.
Γιατί δεν γράψαμε εμείς τα "Στοιχεία" ούτε την "Πολιτεία" αλλά κάποιοι Ευκλείδης και Πλάτωνας πριν από και εγώ δεν θυμάμαι πόσα χρόνια.
Γιατί..........
Γιατί..........
Γιατί..........
.
.
.
.
.
Γιατί όλα όσα θυμάμαι και με κάνουν περήφανο που είμαι Έλληνας τα έχω μόνο διδαχτεί στην ιστορία.
Γιατί θέλω και εμείς να κληροδοτήσουμε και κάτι άλλο εκτός από χρέη στους απογόνους μας και ειλικρινά θα ήθελα να αισθανόταν και αυτοί περήφανοι για μας.
Αντίθετα την χώρα του Συλλογικού Αλτσχάιμερ όπου ζω τα τελευταία 40 χρόνια, την έκανε περήφανη το Euro , η Παπαρίζου στην Eurovision και το εμπορευματικό παζάρι των Ολυμπιακών της ντόπας με το "εφγκαριστούμε Ελλάντα " του Ζαγκ Ρογκ.
Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΧΧΧ

Διάβαζα τις προάλλες σε ένα βιβλίο για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σχετικά με τον περίφημο "Κατευνασμό". Για όσους δεν ξέρουν τι σημαίνει - και δεν εννοώ το νόημα της λέξης καθαυτό - θα το εξηγήσω εν τάχει και γενικευμένα . Κατά το διάστημα 1935-1939 ο Αδόλφος Χίτλερ και η Γερμανία εφάρμοζαν μια ιδιαίτερα επιθετική εξωτερική πολιτική η οποία είχε σαν κεντρικό της άξονα την εδαφική επέκταση της Γερμανίας σε συνδυασμό με την μεγέθυνση της στρατιωτικής της ισχύος. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής ο Χίτλερ προσάρτησε πραξικοπηματικά την Αυστρία , εισέβαλε στην Σουδητία ( μια περιοχή της Τσεχοσλοβακίας) και γενικά πίεζε την ευαίσθητη περιοχής της Βαλτικής και τις περιοχές της Κεντρικής Ευρώπης όπου κατοικούσαν Γερμανοί και γερμανόφωνοι ( σας θυμίζει κάτι ; ) με αιτήματα ενσωμάτωσης αυτών των περιοχών στο χιλιόχρονο Γ' Ράιχ. Οι μεγάλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις της εποχής παρακολουθούσαν με ανησυχία τις εξελίξεις . Με εξαίρεση την Πολωνία ( ναι όσο και αν σας φαίνεται απίστευτο η Πολωνία εκείνη την εποχή ήταν μεγάλη δύναμη και είχε περισσότερο και ποιοτικότερο στρατό και από την Μεγ. Βρετανία !) η οποία έβλεπε να στενεύει ο κλοιός και επιζητούσε συμμαχίες , οι άλλες δυνάμεις Αγγλία και Γαλλία ακολούθησαν την θρυλική πλέον πολιτική του κατευνασμού . Δηλαδή υποχώρησαν σε όλες τα αιτήματα του Χίτλερ με την αιτιολόγηση ότι αφενός είχαν πολλά να χάσουν σε οικονομικό επίπεδο και αφετέρου δεν ήθελαν να προκαλέσουν λέει έναν παγκόσμιο πόλεμο , λες και αυτό που έγινε τελικά ήταν κανένας σκυλοκαβγάς. Ταυτόχρονα υπήρχε μια εντέχνως καλλιεργημένη αδιαφορία για τα τεκταινόμενα από τους λαούς των χωρών αυτών και μια μακαριότητα λές και δεν πρόκειται τίποτα να συμβεί ποτέ σε αυτούς. Στην διάρκεια αυτού του κατευνασμού ανέχτηκαν ενα σωρό μαγκιές και "τσαμπουκάδες" από τον Αδόλφο, ταπεινώθηκαν εθνικά και παρακολούθησαν έντρομοι και άπραγοι την γερμανική επέκταση στα ανατολικά.¨΄Έπρεπε να ακολουθήσει το μοίρασμα της Πολωνίας ( ταλαίπωρη χώρα) μετά από κοινή εισβολή των Χίτλερ και Στάλιν απόρροια του σύμφωνου Μολότοφ - Ρίμπεντροπ ,για να περάσουμε στην φάση του Ψευδούς Πολέμου ( False War , sic ).Ακόμα όμως κι έτσι χρειάστηκε να γενικεύσει Ο Χίτλερ την επίθεση του και να στραφεί δυτικά για να αναγκαστούν οι μεγάλες δυνάμεις να μπουν πραγματικά στον πόλεμο και να εκπαραθυρωθούν οι γελοίες και ανίκανες κυβερνήσεις των Νταλαντιέ και Τσάμπερλεν . Εν τω μεταξύ είχε χαθεί πολυτιμος χρόνος και η Γερμανία είχε γιγαντωθεί ενω η Γαλλία και η Βρετανία έπαθαν αρχικά συντριβή. Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι γνωστό. Πολλοί έγκυροι στρατιωτικοί αναλυτές σήμερα συμφωνούν ότι εάν η Μεγ. Βρετανία και η Γαλλία είχαν κάνει "ντού" στον Αδόλφο το 1936-37 και του είχαν "ψαλιδίσει το εγώ" τότε σίγουρα η ιστορία μας θα ήταν πολυ διαφορετική.
- Κατευνάζουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες
- Κατευνάζουμε την Σοβιετική Ένωση (a.k.a. Ρωσία)
- Κατευνάζουμε την Ευρωπαική Ένωση
- Κατευνάζουμε την Τουρκία
- Κατευναζουμε τα Σκόπια
- Κατευναζουμε οικονομικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα
- Κατευναζουμε τις συντεχνίες και τις καθε λογής οργανωσεις
- Κατευναζουμε τις μειονότητες
- Κατευνάζουμε τους Αλβανούς
- Κατευνάζουμε τους λαθρομετανάστες
- Κατευνάζουμε κάθε καρυδιας καρύδι

