Όταν χτυπά ο "Μπάϊλας"
Εμείς εδώ στην Δυτική Θεσσαλία aka Τρίκαλα- Καρδίτσα , "μπάϊλα" αποκαλούμε την δυνατή , αποπνικτική ζέστη με την υγρασία, ιδίως κατά τις μεσημεριανές ώρες.
Αυτές τις μέρες με τους 40 βαθμούς και με την σχετική υγρασία πάνω από 50-55 % , τα έχουμε δει όλα και μας έχει χτυπήσει ο "μπάϊλας" για τα καλά στο κεφάλι , παρά την αποδεδειγμένη, λόγω γονιδίων,αντοχή που έχουμε στην "ζέστα".
Σαν να μην φτάνουν όλα αυτά έχουμε και όλα όσα γίνονται τα οποία μας ανεβάζουν επιπλέον το αίμα στο κεφάλι. Από που να αρχίσω και που να τελειώσω ; Τα ξέρετε , επομένως ας μην τα ανακυκλώσω .
Ο συνδυασμός πάντως ζέστης , λιτότητας και κυβερνητικής - εθνικής αθλιότητας , δεν αντέχεται με τίποτα .
Σχεδόν παρακαλάω για τον χειμώνα , αλλά και εκεί που καλό;
Τον χειμώνα λένε όλοι θα αρχίσουν τα πραγματικά δύσκολα και θα σφίξουν οι κώλοι μας.
Με αυτά και με αυτά θυμάμαι τα όσα λέει η λαϊκή σοφία , μέσα από τα χείλια τςη γιαγιάς μου :
"Από τη ζέστη και τα λεφτά , δεν πέθανε κανένας , από το κρύο και τη φτώχια , πάρα πολλοί"
Εμείς είμαστε προς το παρόν ζέστη και φτώχια.Τέλος πάντων ...
Καλύτερα μάλλον από το κρύο και φτώχια που είναι μπροστά μας.
Ε ρε γαμώτο , λέω, μήπως τελικά είναι καλύτερο να μας χτυπά ο "μπάϊλας" και ας ιδρωκοπάμε όλη μέρα σαν γαιδούρια στον ανήφορο ;
Που φτάσαμε ρε "γαμώ την Αλβανοσύνη μου" που έλεγε και ένας γνωστός ;
