Οι τέλειοι Ευρωπαίοι

".....Έξω η νύχτα εξακολουθούσε να είναι λευκή. Ο Αρκάντι δε νύσταζε ούτε πεινούσε. Ένοιωθε ο τέλειος νέος Σοβιετικός. Φτιαγμένος για μια χώρα χωρίς ανάπαυση και τροφή ....."


"Martin Cruz Smith, The Red Square"


Έτσι περιγράφει τα συναισθήματα του πασίγνωστου Αρκάντι Ρένκο, πρωταγωνιστή του "Γκόρκι Παρκ", ο συγγραφέας . Ο ήρωας, λείποντας καιρό σε εξορία, γυρνάει και βλέπει μια χώρα γνωστή και άγνωστη ταυτόχρονα. Ένα ανοίκειο περιβάλλον αλλά και αφόρητα γνωστό. Μια χώρα που οι εξελίξεις τρέχουν και όχι προς το καλύτερο για όλους. Η διαπλοκή και το οργανωμένο ιδιωτικό έγκλημα πήραν την θέση του κράτους καταστολής ή μήπως απλά μετεξελίχθηκαν;  
Έτσι πιάνω και εγώ τον εαυτό μου να αισθάνεται. η διαφορά είναι πως εγώ δεν έλειπα αλλά ήμουν εδώ όσο όλα αυτά λάβαιναν χώρα. Δεν είμαι τίποτα άλλο από ένα θύμα αυτού του ιδιότυπου μιθριδατισμού, σε μια κοινωνία που η απώλεια άρχισε να μας γίνεται συνήθεια. Ο εκβιαστικός εξαναγκασμός και η σταδιακή εξαθλίωση, μια αφόρητη κοινοτοπία. Πόσο απέχουμε στο μυαλό μας άραγε από το στάδιο της γερμανικής κατοχής του '40, όπου το να βλέπεις νεκρούς από την πείνα στο δρόμο ήταν κάτι συνηθισμένο ;
Πιάνω τον εαυτό μου να αναλογίζεται σε αντιδιαστολή, τον επιθεωρητή Ρένκο και την μετεξέλιξή του...
Λες να είναι αυτό το ζητούμενο και το άνωθεν επιδιωκόμενο ; 
Να γίνουμε οι τέλειοι νέοι υπο-Ευρωπαίοι.
Φτιαγμένοι για μια υπο-Ευρώπη χωρίς τροφή και ανάπαυση ;

Read more...

ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Έρχονται δύσκολες εποχές αναμφισβήτητα .
Εποχές όπου η κατάστασή μας θα επιδεινώνεται μέρα με την μέρα. Εποχές όπου η μια κοινωνική ομάδα θα στραφεί ενάντια στην άλλη λόγω του διαίρει και βασίλευε που εφαρμόζουν και θα συνεχίσουν να εφαρμόζουν οι δυνάστες μας , γιατί δεν είναι πλέον ηγήτορες μας αλλά ΔΥΝΑΣΤΕΣ . Ήδη έπιασε το παραμύθι , οι ιδιωτικοί υπάλληλοι στράφηκαν εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων ,θυμίζοντας γαλοπούλες που μαλώνουν για περισσότερη τροφή παραμονές Χριστουγέννων.Κάποτε όμως θα καταλάβουν αμφότεροι ότι σε αυτό το ημίφως κανένας δεν είναι ευνοημένος και ότι απλά είμαστε οι μη έχοντες ενάντια στους έχοντες , οι καταπιεσμένοι ενάντια στους δυνάστες .
Όταν τότε η αγανάκτησή μας και η ανέχεια μας αποκτήσει μια "κρίσιμη μάζα" και πλέον δεν θα έχουμε και πολλά να χάσουμε θα βγούμε απλά στους δρόμους .Τότε θα γίνει χαμός ,όταν θα ξεκινήσουν όλα αυτά .Η πάλη αυτήν δεν θα έχει πολιτικά χαρακτηριστικά ούτε θα εμφορείται από υψηλά φιλοσοφικά ιδεολογήματα. Απλά θα είναι ένα αγώνας απελπισίας που δεν θα χωράει κανένα πολιτικό "καπέλωμα" .
Τότε η καταστολή θα αγριέψει και θα προσπαθήσει να τσακίσει τους αγώνες και την πάλη των απελπισμένων Ελλήνων .
Ποιους όμως θα βρει απέναντί του ο δημόσιος υπάλληλος της πείνας , ο συνταξιούχος της απελπισίας , ο ανασφάλιστος εργατης , ο χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη απολυμένος;
Θα βρει δυστυχώς Έλληνες .
Έλληνες που δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα και παρόλα αυτά θα στραφούν ο ένας ενάντια του άλλου , για λίγα ευρώ .
Τι είναι όμως ο αστυνομικός και ο στρατιωτικός ;Μήπως δεν είναι και αυτοί παιδιά της Ελλάδος ;
Μήπως δεν είναι και αυτοί ταλαίπωροι και χαμηλότατα αμειβόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι ;
Η μήπως νομίζετε ότι πρόκειται για τίποτα αιμοδιψή άτομα που θέλουν να σπάζουν κεφάλια και να δέρνουν γέρους ;
Απλώς έχουν φάει και αυτοί προσωρινά το παραμύθι της διχόνοιας που μας ταΐζουν όλους και μας στρέφουν έτσι ενάντια στον συνΈλληνα , αντί να πάρουμε όλοι μαζί τα παλούκια παρέα και να βάλουμε τους δοσίλογους Εφιάλτες εκεί που τους αξίζει .Να κάνουμε τώρα αυτό που έκαναν τα περισσότερα Ευρωπαϊκά κράτη ,έστω και με 50 χρόνια καθυστέρηση .
Φοβάμαι τις μέρες που θα έρθουν φίλοι μου και όχι γιατί θα είναι δύσκολες απλά. Αυτό ως ένα βαθμό το έχω αποδεχτεί ,νομίζω .
Μπορούμε να αντέξουμε να μην έχουμε πολλά , ίσως μας κάνει και καλό γιατί θα μας μάθει να εστιάζουμε στα ουσιώδη και ίσως ανακαλύψουμε και κάτι καλό μέσα μας ή στους άλλους γύρω μας.

Φοβάμαι όμως μην στραφούμε πάλι ο ένας ενάντια του άλλου ,γιατί δυστυχώς έχουμε βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό και αμαρτωλή ιστορία.

Read more...