Η Θεϊκή Αγορά και η Κάρα του Adam Smith

Δεν πρόκειται να κάνω καμιά σοβαρή οικονομική ανάλυση με στοιχεία, διαγράμματα και τα συναφή. Αν θέλετε τέτοια διαβάστε τον φίλο μου τον techie ή τον Καζάκη. Απλά θα πω κάποια πράγματα έτσι απλοϊκά όπως τα αντιλαμβάνομαι. Αν ήμουν σε θέση να εκβαθύνω δεν θα ήμουν εδώ. Θα ήμουν golden boy στο Citi ή στη Wall Street και θα τα παντελόνιαζα χοντρά και δεν θα ασχολιόμουν με blog και μαλακίες που δεν αποφέρουν χρήμα.
Κάπως έτσι λοιπόν με αυτές τις βουτιές των απανταχού χρηματιστηρίων -καλά για το ΧΑΑ άστε τα καλύτερα-  τελειώνει αυτό το όνειρο των θεολόγων της ελεύθερης οικονομίας. Αυτών των γκουρού της  περίφημης "αγοράς" που τώρα τελευταία στα μάτια και τα αυτιά όλων τείνει να εξισωθεί σχεδόν με τη...... Θεία Βούληση, που ο καθένας την ερμηνεύει κατά το δοκούν και δεν υπόκειται σε κανένα έλεγχο ως προς την ερμηνεία.
"Αυτά λέει ή ΑΓΟΡΑ" , "έτσι θα αντιδράσει η ΑΓΟΡΑ", "αυτά θέλει η ΑΓΟΡΑ", και το κυριότερο "έτσι τιμωρεί η ΑΓΟΡΑ", από διαφόρους τύπους, ο οποίοι ερμηνεύουν ως  γραφιάδες- ιερείς  τον Ιερό Λόγο της Θεϊκής ΑΓΟΡΑΣ που κρύβεται μέσα στην πυραμίδα του Citi και δεν μπορούν παρά πλην ελάχιστοι εκλεκτοί να την αντικρύσουν και πόσο μάλλον να την κατανοήσουν.
Η ΑΓΟΡΑ ή μάλλον οι ιερείς της  έβγαλε χρησμό.  Για όλα φταίει το κράτος και ο κρατισμός. Το κράτος το μοναδικό ανάχωμα στην ασυδοσία τραπεζών και κεφαλαίου, το μοναδικό ίσως τελευταίο αποκούμπι κάθε ταλαίπωρου με την όποια ομπρέλα κοινωνικής προστασίας διαθέτει ανάλογα με τη χώρα. Το κράτος που το μόνο έγκλημά του ίσως είναι, που δεν τσάκισε το αυγό του φιδιού των τραπεζών και των "επενδυτικών funds" aka τζογαδόροι  οικονομικών καζινοεργαλείων που ουδεμία σχέση έχουν με πραγματική ανάπτυξη, πριν εκκολαφτεί. Τώρα το φίδι ζεστάθηκε, θέριεψε και δάγκωσε αυτόν που το ανάθρεψε και το τάισε τις δύσκολες ώρες της κρίσης που το ίδιο προκάλεσε τρώγοντας την ουρά του.
Πόσο λογικό σας φαίνεται όλοι αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα και πήραν άφθονο ζεστό χρήμα από πάνω από το "άθλιο κράτος", τώρα να ζητάνε την κατάργησή του και να βγάζουν το χρησμό ότι για την οικονομική κρίση που βιώνουμε φταίει .....το χαμηλό τιμολόγιο της ΕΥΔΑΠ !!
Αυτούς τους σωτήρες, τους επενδυτές, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι καμμιά ιδιωτικοποιησούλα στην αρπαχτή όπου έχει ψωμί, να ανεβάσουν τα τιμολόγια, να αρπάξουν από τις τσέπες μας και τα λίγα που έμειναν. Αυτό εννοούν αυτοί ως ανάπτυξη και ο χρησμός λέει πως το Κράτος που στέκεται ανάμεσα σε αυτούς και τη λεία τους είναι ο εχθρός.
Αλήθεια πόσο λογικό σας φαίνεται μια εταιρία συμβούλων aka πιστοληπτικής αξιολόγησης, η οποία δεν είναι ούτε μια τρίχα από τα αρχίδια του προϋπολογισμού της....... Ζιμπάμπουε, να υποβαθμίζει πιστοληπτικά έναν πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό γίγαντα όπως οι ΗΠΑ ( και αφήστε τις μαλακίες περί πήλινων ποδιών) και όλοι ......συμπεριλαμβανομένου και του γίγαντα (τρομάρα του ), να τρέμουν.
Με βάση την λογική μου που έμεινε μάλλον καθηλωμένη στο επίπεδο του δημοτικού, όπου κάθε αίτιο είχε και ένα αιτιατό, μου φαίνεται απλά γελοίο. 
Αλήθεια πως γίνεται να χρεοκοπεί ένα κράτος σαν την Αμερική ;
Δεν έχει πόρους;
Δεν έχει βιομηχανία ;
Δεν έχει τεχνογνωσία ;
Δεν έχει ισχύ ;
Μα εκεί όμως δεν κάνει κουμάντο μόνο η αγορά, ευλογημένο να είναι το όνομά της ;
Εκεί το κράτος δεν είναι ελάχιστο ;
Τότε γιατί είπαν ότι βούλιαξαν ;
Αν μας λένε ότι αυτό είναι το μοντέλο που ευαγγελίζονται και για μας τότε γιατί μας προτείνουν ένα αποτυχημένο μοντέλο ;
Αυτές τις ηλίθιες, νηπιακές απορίες έχω.
Στην λογική τη δική  μου, ένα και ένα κάνει δύο, στον κόσμο των οικονομολόγων και των αξιολογητών κάνει έντεκα.
Αλήθεια τι θα την κάνουν την Αμερική ;
Θα εισβάλλουν οι πιστωτές της και θα καταλάβουν τους φυσικούς της πόρους ;
Θα βγάλουν τα αεροπλανοφόρα στο σφυρί ;
Θα νοικιάσουν το Λευκό Οίκο για δεξιώσεις και τους καταρράκτες του Νιαγάρα για base jump ;
Οι ΗΠΑ όπως και όλες οι χώρες είναι θύματα του, επικερδούς για κάποιους αλλά θανάσιμου για πολύ περισσότερους, εναγκαλισμού της πολιτικής με το κεφάλαιο (πω πω ούτε ινστρούχτορας του ΕΚΚΕ να ήμουνα).
Όταν οι πολιτικοί είτε λέγονται Γιώργος είτε Ομπάμα, ας πούμε, δεν παίρνουν αποφάσεις με βάση τα συμφέροντα των πολιτών της χώρας τους που τους εκλέγουν και είναι πολλοί, αλλά με βάση τα συμφέροντα μιας οικονομικής ελίτ που ως ελίτ είναι λίγοι αλλά εκλεκτοί, τότε φτάνουμε εδώ.
Μια ολόκληρη χώρα να τρέμει μια ανάλυση πέντε χαρτογιακάδων με κάτι bachelor και Masters του κώλου και ολόκληρες οικονομίες να είναι έρμαια κερδοσκόπων οι οποίοι επικαλούνται τάχα θεμελιώδεις δυνάμεις του σύμπαντος της αγοράς και προσκυνούν την κάρα και τα λείψανα   του Adam Smith, ενώ παίζουν Μονόπολι λέγοντας τάχα ότι κάνουν επενδύσεις στην ανάπτυξη !!!
Ξεσκεπάστηκαν λοιπόν - για ακόμα μια φορά - οι μαγικές συνταγές των σαμάνων της Αγοράς.
Όλα όσα μας   είπαν ή μας λένε είναι ωραιοποιημένο τίποτα με μπόλικο καθόλου, καθαγιασμένο από σεπτά think tanks και υιοθετημένο αυθωρεί από τους δωσίλογους μισθοφόρους που κυβερνάνε τα κράτη, γιατί μη νομίζετε ότι είμαστε οι μόνοι  που μας κυβερνάνε τέτοιοι που μας κυβερνάνε.
Έτσι όλοι αυτοί οι μπαγλαμάδες,τα αφεντικά και οι κωλογλείφτες τους, προσπαθούν να ενοχοποιήσουν ολόκληρες κοινωνίες, κράτη και συμπεριφορές και να μας πείσουν ότι είμαστε αμαρτωλοί και ότι για να κερδίσουμε τον παράδεισο πρέπει να ζήσουμε την επίγεια κόλαση και φυσικά να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη και τα μπόνους τους.
Εν τω μεταξύ τα χρηματιστήρια και τα διάφορα stock markets βιώνουν τον αδήριτο νόμο της βαρύτητας του Νεύτωνα επαληθεύοντας την αρχή της θερμοδυναμικής που λέει ότι από το τίποτα δεν γίνεται να βγει παρά μόνο το τίποτα, άσχετα αν οι θεολόγοι - οικονομολόγοι λένε ότι με πέντε ψωμιά και τρία ψάρια, ταΐζουν ένα σύνταγμα.

Read more...

Κέρδη 5 φορές το ύψος του ελληνικού χρέους για τις αγορές σε 2 εβδομάδες χάρη στο Μεσοπρόθεσμο

Για όποιον έχει ακόμα αμφιβολίες σχετικά με την πραγματική ταυτότητα του "Ελληνικού προβλήματος".
Ένα ακόμα θα πω , όλη αυτήν την παγκόσμια κρίση, που τα απόνερά της μας έπνιξαν, την δημιούργησε ο περίφημος ιδιωτικός τομέας με τις σπεκουλαδόρικες πρακτικές των golden boys του. Χρησιμοποιώντας τραπεζικά και χρηματιστικά καζινοεργαλεία τα οποία καμιά σχέση δεν είχαν με πραγματική ανάπτυξη, έφτασαν την παγκόσμια οικονομία στο χείλος της καταστροφής και μεμονωμένες χώρες στην καταστροφή.
Φανταστείτε  τι θα γινότανε αν ο δημόσιος τομέας που τόσο πολεμούν όλοι αυτοί οι παλαιοημερολογίτες της θεολογίας της ελεύθερης οικονομίας, να είχε προκαλέσει έστω και το ένα δέκατο τέτοιας καταστροφής !
---------------------------------------------------------

"Μπορεί η εβδομάδα να έκλεισε με εντυπωσιακά κέρδη αλλά κάτι στον χρηματιστηριακό αέρα είναι διαφορετικό απ' ότι μόλις χτες και αυτό δεν είναι άλλο από το κενό που άφησε η ολοκλήρωση του δεύτερου πακέτου τόνωσης της αμερικανικής οικονομίας, του οποίου η επιρροή ήταν παγκόσμια. Η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ τροφοδοτούσε την αμερικανική οικονομία με 2 δις δολάρια την ημέρα τους τελευταίους 10 μήνες ρίχνοντας στην αγορά συνολικά 600 δις δολάρια.

Η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ τροφοδοτούσε την αμερικανική οικονομία με 2 δις δολάρια την ημέρα τους τελευταίους 10 μήνες ρίχνοντας στην αγορά συνολικά 600 δις δολάρια.

Στο διάστημα αυτό, ο S&;P 500 ενισχύθηκε κατά 23,9% το επιτόκιο του 10ετούς ομολόγου κατά 19,4% και ο χρυσός κατά 21,5%. Ταυτόχρονα, όμως, το δολάριο υποτιμήθηκε στην αγορά συναλλαγματικών ισοτιμιών, η τιμή του πετρελαίου εκτοξεύτηκε κατά 25,2%, ο δείκτης τιμών τροφίμων κατέγραψε νέο ιστορικό υψηλό, το δολάριο υποτιμήθηκε κατά 10,4% και οι προσδοκίες πληθωρισμού σε ορίζοντα 12μήνου αυξήθηκαν κατά 48,1% και σε ορίζοντα 5-10% κατά 7,1%.

Το δεύτερο πακέτο τόνωσης της αμερικανικής οικονομίας ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου και έκλεισε, για την ώρα, έναν κύκλο πρωτοφανούς παραγωγής χρήματος με την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ να έχει αυξήσει τον ισολογισμό της περισσότερο από 2 τρις δολάρια από την αρχή της κρίσης, χρήματα που παρήγαγε και δάνεισε στο αμερικανικό κράτος, με τη Βρετανία να έχει 'τρέξει' δύο πακέτα τόνωσης, με την Κίνα να έχει ρίξει στην οικονομία της περισσότερο από 1 τρις δολάρια για να την στηρίξει και με την Ιαπωνία να είναι η τελευταία που απομένει στο χορό της παραγωγής ρευστότητας στην προσπάθεια της να αντιμετωπίσει τη βιβλική καταστροφή που προκάλεσαν τα πρόσφατα δραματικά γεγονότα.

Στην Ευρώπη, οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις όπως η Γερμανία και η Γαλλία, στήριξαν τους σημαντικότερους κλάδους της οικονομίας και της βιομηχανίας τους που χτυπήθηκαν από τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση των τελευταίων 60 ετών αλλά και προστάτεψαν το τραπεζικό σύστημα παρέχοντας εγγυήσεις εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ο πακτωλός της φρέσκιας' αυτής παγκόσμιας ρευστότητας εισήλθε στις διεθνείς χρηματιστηριακές αγορές και πολλαπλασιάστηκε, με τους αμερικανικούς δείκτες να έχουν ενισχυθεί περίπου κατά 100% από τα χαμηλά τους το 2009 και με το βασικό χρηματιστηριακό δείκτη της Γερμανίας να έχει ενισχυθεί ακόμη περισσότερο.

Η τεράστια παραγωγή ρευστότητας βοήθησε την παγκόσμια οικονομία να μπει σε τροχιά ανάρρωσης και έφερε ανάπτυξη στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ασία, με τη Γερμανία να εκμεταλλεύεται τις συνθήκες στο έπακρο για να καταρρίψει, σχεδόν, κάθε θετικό οικονομικό ρεκόρ των τελευταίων 20 ετών. Μεταξύ άλλων, όμως, η αύξηση αυτή της ρευστότητας είχε το τίμημα της δραματικής αύξησης των τιμών πετρελαίου και των τιμών τροφίμων, που προκάλεσαν τριγμούς σε δεκάδες κράτη με προβληματικές οικονομίες, συμβάλλοντας έτσι στο ξέσπασμα εξεγέρσεων και λειτουργώντας ως καταλύτης για τα γεγονότα της βόρειας Αφρικής και της Αιγύπτου, που πυροδότησαν το πόλεμο στο Λίβανο και τα γεγονότα στο Μπαχρέιν, τη Σαουδική Αραβία και το Ομάν. Και σε μία διαστροφική λειτουργία του συστήματος, ακόμη και η αντιμετώπιση των εξεγέρσεων σε πολλές περιοχές προκάλεσε την περαιτέρω ενίσχυση του κύκλου παροχής ρευστότητας, με τη Σαουδική Αραβία να εγκρίνει πρόγραμμα 100 δις δολαρίων για τον κατευνασμό των αντικαθεστωτικών και περί τα 20 δις δολάρια ως οικονομική στήριξη με τον ίδιο στόχο στο Μπαχρέιν και το Ομάν.

Επιπλέον, από την αύξηση των τιμών πετρελαίου αναμένεται να δημιουργηθεί πλεονάζουσα ρευστότητα της τάξης, τουλάχιστον, του 1,5 με 2 τρις δολαρίων το 2011 με ένα τμήμα από τα κεφάλαια αυτά να επιστρέφουν στις διεθνές αγορές μετοχών όπου πολλαπλασιάζονται δημιουργώντας και πάλι ρευστότητα.

Από το Μάρτιο του 2009 μέχρι σήμερα, η διεθνής χρηματιστηριακή αγορά δημιούργησε υπεραξίες ύψους 30 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Προσθέστε τα πακέτα στήριξης και όσα αναφέρθηκαν παραπάνω και η ρευστότητα που διοχετεύθηκε στο σύστημα πλησιάζει τα 40 τρις δολάρια. Στο ποσό αυτό δε συμπεριλαμβάνεται ο δανεισμός κρατών και τραπεζών από τις αγορές κεφαλαίων.

Τί αποκόμισε, όμως, από αυτό το ξέφρενο πάρτι ρευστότητας η Ελλάδα και πόσα χρήματα μπόρεσε να εξοικονομήσει από αυτά τα 40, περίπου, τρις δολάρια που δημιουργήθηκαν από τα τέλη του 2008 μέχρι σήμερα; Η απάντηση, δυστυχώς, είναι μηδέν. Το ελληνικό χρηματιστήριο έχει χάσει περίπου 90 δις δολάρια σε κεφαλαιοποίηση από τον Οκτώβριο του 2009 ενώ σήμερα η κεφαλαιοποίηση του βρίσκεται στα επίπεδα του χαμηλού του Μαρτίου του 2009 (χαμηλό 15 ετών) χωρίς να έχει προσθέσει, σχεδόν, ούτε ένα ευρώ από τότε. Η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε αντί να αναπτυχθεί όπως οι υπόλοιπες του κόσμου, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη ύφεση των τελευταίων 35 ετών το 2010 και τη μεγαλύτερη ύφεση από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αθροιστικά στο 2010-2011. Η ανεργία αυξήθηκε με το μεγαλύτερο ρυθμό των τελευταίων 60 ετών και οι βασικοί οικονομικοί δείκτες κατέγραψαν αρνητικά ρεκόρ δεκαετιών.

Η Ελλάδα όχι μόνο δε συμμετείχε στην παγκόσμια φάση ανάρρωσης εκμεταλλευόμενη τη διεθνή τάση αλλά και επηρεάστηκε αρνητικά από αυτήν με πολλούς τρόπους. Για παράδειγμα, η αύξηση του πληθωρισμού στην Ευρώπη οδήγησε σε αύξηση των επιτοκίων του ευρώ και παράλληλα σε αύξηση των επιτοκίων των ελληνικών δανείων κατά 90, περίπου, μονάδες βάσης (0,9%). Επιπλέον, η πολιτική υποτίμησης των νομισμάτων τους από τις ΗΠΑ, την Κίνα και τη Βρετανία (η στερλίνα έχει υποτιμηθεί κατά 26% στην προσπάθεια της Βρετανίας να αντιμετωπίσει την κρίση), οδήγησε σε ανατίμηση του ευρώ προκαλώντας μείωση της ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας με αποτέλεσμα όλα τα μέτρα και οι περικοπές που έγιναν το 2010 ώστε να προκληθεί εσωτερική υποτίμηση τελικά να οδηγήσουν σε ανατίμηση και περαιτέρω μείωση της ανταγωνιστικότητας, (το ΔΝΤ ζήτησε το Μάρτιο εσωτερική υποτίμηση της τάξης του 34% τονίζοντας πως εξωτερικοί παράγοντες εμπόδισαν την Ελλάδα να πραγματοποιήσει εσωτερική υποτίμηση το 2010).

Από τις 20 Ιουνίου μέχρι την 1η Ιουλίου του 2011, δηλαδή στις τελευταίες 11 ημέρες, η διεθνής χρηματιστηριακή αγορά αντέδρασε ανοδικά στις προσδοκίες και τελικά στην είδηση για έγκριση του Μεσοπρόθεσμου και μαζί με αυτό της 5ης δόσης του δανείου των 12,5 δις για την Ελλάδα. Η ανοδική αυτή αντίδραση των αγορών στην απόφαση της χώρας να ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας ύψους 28 δις ευρώ και να πουλήσει περιουσία της ύψους 50 δις ευρώ, προκάλεσε αύξηση της κεφαλαιοποίησης της διεθνούς χρηματιστηριακής αγοράς κατά 2,5 τρις δολάρια (1,72 τρις ευρώ).

Για όποιον δεν έκανε ήδη την πράξη, οι υπεραξίες αυτές που δημιουργήθηκαν σε δύο εβδομάδες είναι ίσες με 5 φορές το ελληνικό χρέος, το οποίο η Ελλάδα θα πληρώνει για δεκαετίες."

Πάνος Παναγιώτου

χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής

XrimaNews.gr

Read more...