ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ

Οι στίχοι του Δημήτρη Βάρου μαχαιρώνουν βαθιά την ψευδαίσθησή μας και κουρελιάζουν την ιλουστρασιόν ιδεοληψία για την κοινωνία και την χώρα που νομίζαμε ότι είχαμε.

---------------------------------------------------

Aπ' το '50 και μετά
ηλεκτρικός Pοβινσώνας
χάθηκες σαν γλάρος
στις κεντρικές λεωφόρους
Mε τα μάτια δυο απύθμενες τρύπες
που συνθλίβονται
πάνω σε μάντρες και ρεκλάμες

Kυκλωμένος από ρομπότ συνάδελφους
κομπιούτερ φίλους
τι-βι γείτονες
ξεγελάς τη μοναξιά σου
κοιτάζοντας ίσια στα μάτια τις βιτρίνες

Tι κρατάει την ελπίδα σου ζωντανή;

Eκχωρητής ονείρων κατ' επάγγελμα
Kαι τώρα που ανακάλυψες
πως τα ηρωικά μανιφέστα
καμουφλάζ ήταν όλα αυτά τα χρόνια
για την απάθειά σου
πες μου
πού θ' ακουμπήσεις τη ζωή σου;
Tα μαγαζιά ξόδεψαν
όλο το κουράγιο στις εκπτώσεις

H απελπισία λοιπόν;
H απελπισία θα γεννήσει τη ελευθερώτρια βία;

Tώρα που πλήρωσες τη συνδρομή σου
μα ύπνος δεν σε πιάνει
σε τούτη τη γριά, τη σφίγγα πολιτεία
είσαι για ένα γουίκ εντ στα διυλιστήρια
ή για μια πτήση απ' το παράθυρο;

H απελπισία λοιπόν
H απελπισία να γίνει μάνα της βίας!

Γιατί απάνω που μετράς
ίσαμε πότε το δοιάκι της ζωής σου
μέσα στις άθλιες χούφτες τους
θα το βρωμίζουν οι ρουφιάνοι,
αγριεμένους βλέπεις εργάτες
κόκκινα λάβαρα ν' αναπτυχούν
στις εγερτήριες νότες του ήλιου
Kαι το κορμί σου πυρακτωμένη σφαίρα
στην κάνη ενός όπλου

Kαι τούτο το όνειρο
σου σπιρουνίζει το νου
Tούτο το όνειρο
κρατά την ελπίδα σου ζωντανή
Mα τούτο το όνειρο
μια ενδοφλέβια είναι ύπνωσης!

Πεινασμένοι Mινώταυροι
οι φάμπρικες στην πόλη
κι οι δραπέτες κομματιάζονται
στην εθνική
- Ποιο αίμα λυπάστε σύντροφοι;

Σύριγγες ηρωίνης στα σκουπίδια
και ρόγχος καρκινοπαθών
απ' τα παράθυρα
- Ποιον κόσμο ονειρεύτηκες
για μένα πατέρα;

Πουλάνε ζαρτιέρες για τραβεστί
και νάιλον δέρμα
για θύματα των ναπάλμ
- Ποια κόλαση φοβάσαι
μη μας βρει αδέρφι;

Kομπιούτερς αρχειοθετούν
τις ανάσες μας
και πύραυλοι σημαδεύουν
τα όνειρά μας
- Mάνα
είναι αλήθεια πως νικήσαμε τους ναζί;


Σήκωσ' τα μανίκια
Ξεγύμνωσε την απελπισία στο δρόμο
και πέσε στη φωτιά
Δεν είσαι θύμα μιας περίστασης
Oλα ήταν πάντα προγραμματισμένα

Πέσε στη φωτιά
Kανείς μην περιμένεις να σε σώσει
Mόνο η φρίκη νικά τη φρίκη τους

Read more...

ΟΡΓΙΣΜΕΝΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ

Εδώ και τρεις χιλιετίες οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να γίνουν Έλληνες. Ξεκίνησαν αντιγράφοντας από τους προγόνους μας -που έφτιαχναν αποικίες στα μέρη τους- τη γλώσσα, τις συμπεριφορές, τις συνήθειες, τις καλλιέργειες, την αρχιτεκτονική, το εμπόριο, την οργάνωση των πόλεων και του στρατού…

Κατά την Αναγέννηση μπήκαν βαθύτερα στο θέμα. Απορρόφησαν γνώση από την κλασσική αρχαιότητα, ανακάλυψαν τις επιστήμες, τις καλές τέχνες, τις ιδέες και τις έννοιες πίσω από τις λέξεις, τον πολιτισμό γενικότερα.
Βγήκαν από τους Σκοτεινούς Αιώνες και συνεχίζουν ακάθεκτοι να ονομάζουν τα πολλά bytes giga (γίγαντες) και τα ακόμα περισσότερα tera (τέρατα). Να μαθαίνουν πως φτιάχνεται το τζατζίκι και πως ο καφές μπορεί να πίνεται και παγωμένος.
Σήμερα, κατά την άποψη των σοβαρών πολιτικών, των αξιοσέβαστων διανοουμένων και των πολυμαθών δημοσιογράφων μας, οι Έλληνες είναι αυτοί που οφείλουν να γίνουν Ευρωπαίοι. Όχι αντιγράφοντάς τους σε ευτελή ζητήματα, όπως το υψηλό επίπεδο μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών, ή το χαμηλό επίπεδο φόρων, εισφορών και τιμών αλλά σε θεμελιώδεις συμπεριφορές, οι οποίες εγγυώνται την υγεία και τη διαιώνιση του θαυμαστού πολιτικού μας συστήματος.
Παραδείγματος χάριν ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόμαστε την οργή μας.
Έχει παρατηρηθεί πως κάθε φορά που μας παίρνουν πίσω μια κατάκτηση ή αφήνουν ατιμώρητο κάποιον που κλέβει τους φόρους μας, όπως και κάθε φορά που ένας στημένος διαιτητής ακυρώνει τα γκολ της ομάδας μας και δίνει τρία ανύπαρκτα πέναλτι σε βάρος της, αντιδρούμε με τρόπο που εκθέτει τη χώρα. Σπάμε τζάμια, βάζουμε φωτιές, αναρτούμε πανό στην Ακρόπολη…
Όλα αυτά αποδεικνύουν πως σφάλλουν οι οπαδοί των θεωριών συνομωσίας όταν λένε πως αεροπλάνα ξένων δυνάμεων μας ψέκασαν με υγρά που μας έκαναν άβουλους. Έκτος κι αν όντως μας ψέκασαν, αλλά η δόση δεν ήταν αρκετή.
Γιατί εξακολουθούμε να συμπεριφερόμαστε ως κάφροι μόλις η πατρίδα μας ζητήσει μια έκτακτη εισφορά επειδή οι δέκα οικογένειες που κάνουν μπίζνες με το δημόσιο, κερδίζουν όλους τους διαγωνισμούς και παραδίδουν υπερτιμολογημένα και ετοιμόρροπα έργα, άδειασαν τα ταμεία της.
Γιατί βανδαλίζουμε την Αθήνα έτσι και μας γίνει μια περικοπή αποδοχών επειδή οι μηχανισμοί της φοροδιαφυγής, της φοροκλοπής, της μίζας, των off-shore εταιριών, των εργολάβων της υγείας, των στρατιωτικών εξοπλισμών, των πληροφοριακών συστημάτων, του τζόγου με τα δομημένα ομόλογα και των επιδοτήσεων που έγιναν πισίνες, έφεραν τη χώρα στο χείλος της χρεωκοπίας.
Από τότε που ο Κιούμπρικ έθεσε το ερώτημα αν ο άνθρωπος θα πρέπει να συμπεριφέρεται ως άνθρωπος ή σαν «Κουρδιστό Πορτοκάλι», ο πολιτισμένος κόσμος έχει αποφασίσει πως για να δικαιώνεται η σύγχρονη δημοκρατία αλλά και να μην κινδυνεύει ταυτόχρονα, ο άνθρωπος πρέπει να συμπεριφέρεται ως άνθρωπος στον ιδιωτικό του χώρου και ως κουρδιστό πορτοκάλι δημοσίως.
Αυτό σημαίνει ότι στο σπίτι του μπορεί ελεύθερα ο καθένας να γρονθοκοπεί το μαξιλάρι του, οραματιζόμενος ότι είναι ο υπουργός οικονομικών. Δημοσίως όμως οφείλει να εκφράζει το θυμό του με ασφαλή τρόπο.
Παραδείγματος χάριν, κάθε θιγόμενη τάξη μπορεί να παρατάσσεται μπροστά στη Βουλή και να δίνει μια παράσταση «Χάκα», όπως οι All Blacks της Νέας Ζηλανδίας πριν από κάθε αγώνα ράγκμπι. Με τα μάτια τους έτοιμα να πεταχτούν από τις κόγχες, τις γλώσσες τους να στριφογυρίζουν σαν σαύρες και τα χέρια τους να δίνουν χαστούκια στους μηρούς, να δείχνουν έτοιμοι να εκραγούν. Μετά να διαλύονται ήσυχα.
Αυτό και τους πολιτικούς θα συνετίσει και τον τουρισμό μας θα αναπτύξει.

Δημήτρης Βάρος

Read more...

ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ......ΓΙΑ ΘΥΜΑΤΑ

Εμβατήριο
(Αποσπάσματα)

Πεινασμένοι Mινώταυροι

οι φάμπρικες στην πόλη
κι οι δραπέτες κομματιάζονται

στην εθνική
- Ποιο αίμα λυπάστε σύντροφοι;

Σύριγγες ηρωίνης στα σκουπίδια
και ρόγχος καρκινοπαθών

απ' τα παράθυρα
- Ποιον κόσμο ονειρεύτηκες

για μένα πατέρα;

Πουλάνε ζαρτιέρες για τραβεστί
και νάιλον δέρμα

για θύματα των ναπάλμ
- Ποια κόλαση φοβάσαι

μη μας βρει αδέρφι;

Kομπιούτερς αρχειοθετούν

τις ανάσες μας
και πύραυλοι σημαδεύουν

τα όνειρά μας
- Mάνα

είναι αλήθεια πως νικήσαμε τους ναζί;

Σήκωσ' τα μανίκια
Ξεγύμνωσε την απελπισία στο δρόμο
και πέσε στη φωτιά
Δεν είσαι θύμα μιας περίστασης
Oλα ήταν πάντα προγραμματισμένα

Πέσε στη φωτιά
Kανείς μην περιμένεις να σε σώσει
Mόνο η φρίκη νικά τη φρίκη τους

Δημήτρης Βάρος

Read more...

Άκρως εμπιστευτικό !!!

Σύντροφε Γιώργο


Κάπου διάβασα πως η ιστορία με το ΔΝΤ σε έχει στεναχωρήσει τόσο που σου έχουν ασπρίσει τα μαλλιά.
Παρηγορούμαι με σκέψη πως τα διαδίδεις επίτηδες όλα αυτά, στους πάντα πρόθυμους δημοσιογράφους, για ευνόητους λόγους…

Πιστεύω πως κατά βάθος είσαι πανευτυχής, αφού μέσα σε έξι μήνες κατάφερες τόσα, όσα δεν κατάφεραν επί δεκαετίες όλοι οι προηγούμενοι Παπανδρέου. Και οι Καραμανλήδες μαζί.

Να τα απαριθμήσω;

Έφερες επιτέλους στη χώρα, σε χρόνο ρεκόρ μάλιστα, την «Αλλαγή» που από το 1980 την ακούγαμε αλλά δεν την βλέπαμε. Και τι «Αλλαγή» μεγάλε…

Κατάφερες μέσα σε μια νύχτα, αυτός ο μακαρίως εν υπνώσει λαός να συνειδητοποιήσει όχι μόνο ότι η χώρα του χρεοκόπησε οικονομικά, αλλά και ότι εδώ και 35 χρόνια είναι χρεοκοπημένη τόσο κοινωνικά όσο και πολιτιστικά. Κάτι που είναι ακόμα χειρότερο…

Πέρασες με θαυμαστή ευκολία το μήνυμα που μάταια προσπαθούσαν χρόνια τώρα να περάσουν στρατιές ποιητών, συγγραφέων και τραγουδοποιών. Πως από τη μια το συστηματικό ξεχαρβάλωμα της Παιδείας και από την άλλη τα χαζοχαρούμενα κανάλια-μαριονέτες, γαλούχησαν γενναίες ηλιθίων οι οποίες τώρα αδυνατούν να κατανοήσουν πως τους συνέβη αυτό που τους συνέβη, τι ακριβώς είναι αυτό που τους συνέβη και -το χειρότερο- αδυνατούν να σκεφτούν με ποιο τρόπο μπορούν να αντιδράσουν σ’ αυτό.

Έπεισες και τον πλέον αφελή για το πόσο καραγκιόζηδες ήμασταν όλα αυτά τα χρόνια που κουνώντας πλαστικές σημαιούλες, φέρναμε στα πράγματα ανίκανους, υποτελείς και απάτριδες, οι οποίοι διόριζαν αγράμματους για να καθορίζουν τα της Παιδείας, εγκάθετους για να διοικούν το στράτευμα, εθνικά ύποπτους για να κάνουν εξωτερική πολιτική, λιγούρηδες για να χειρίζονται τα δημόσια ταμεία και διεφθαρμένους για να μοιράζουν τα δημόσια έργα.

Αποκάλυψες τη γύμνια της Ενωμένης Ευρώπης που είναι μανούλα στο να εμπορεύεται γαϊδάρους και να μεταχειρίζεται τους πολίτες της ως γαϊδάρους αλλά δεν είναι σε θέση να χωρίσει δυο γαϊδουριών άχυρο.

Εκδικήθηκες τους Γερμαναράδες που μας έλεγαν σπάταλους και καλοπερασάκηδες επιβάλλοντας στους Έλληνες μισθωτούς και συνταξιούχους να τα βγάζουν πέρα με το ένα-τρίτο των αποδοχών των Γερμανών και με πολύ ακριβότερα σουπερ-μάρκετ από αυτούς. Ακόμα και το Παγκόσμιο Κύπελλο να πάρουν αύριο, τέτοια ντροπή δεν ξεπλένεται.

Δίδαξες τι πραγματικά σημαίνει ανταγωνιστικότητα. Πως ο κάθε έλληνας επιχειρηματίας, απαλλαγμένος από το βαρύ εργατικό κόστος να μπορεί να συναγωνίζεται στα ίσια τον κάθε ευρωπαίο συνάδελφό του σε βίλες, κότερα, λίαρ-τζετ, ψώνια στην Μποντ Στριτ και διακοπές στα Μπαρμπάντος.

Διόρθωσες τα λεξικά αποσαφηνίζοντας ότι αυτός που κλέβει μικροποσά είναι κλέφτης και πάει φυλακή, ενώ αυτός που κλέβει εκατομμύρια είναι πολιτικός και δίνει διαλέξεις.

Έδειξες σε κάθε εργαζόμενο τον σεβασμό σου στην ιερότητα του ελεύθερου χρόνου, δίνοντας ο ίδιος το παράδειγμα. Φόρτωσες τη δουλειά, την οποία σε εκλέξαμε να κάνεις, σε μια τρόικα αλλοδαπών. Μετά πήρες το κανό σου και πήγες στις παραλίες της Πάρου.

Κι αν αυτός ο τόπος δεν σε καταλάβει τελικά, και άρα δεν σε καταχωρήσει στις χρυσές σελίδες της ιστορίας του, σκοτίστηκες. Θα υπάρχεις εσαεί ως χρυσοποίκιλτο κάδρο στην Κομισιόν, στην Γκόλτμαν Σακς, στη λέσχη Μπιλντεμπεργκ, στη μεγάλη μασονική στοά και σε όλα τα άλλα ευαγή ιδρύματα του ελεύθερου κόσμου, ο οποίος αναπνέει πολύ πιο ελεύθερα από τότε που κατέρρευσε ο σοσιαλισμός. (Όχι ο δικός μας, ο άλλος).

Ο σύντροφός σου
Λάκης

Δημήτρης Βάρος

Read more...