Όχι άλλες πράσινες αλλαξοκωλιές.....

Το αν ένα νομοσχέδιο αρχικά θα πάει προς ψήφιση και το αν τελικά θα παραμείνει στην αρχική του μορφή δεν εξαρτάται σε καμιά περίπτωση από την τεχνική και νομική του αρτιότητα ή από τα θέματα που επιλαμβάνεται, αλλά από την αποδοχή του από τις εκάστοτε κοινωνικές ομάδες πίεσης, οι οποίες αποτελούνται από δυο συνισταμένες:

1. Την αγέλη των ψηφοφόρων 

2.Τους χρηματοδότες/ευεργέτες/πάτρωνες των πολιτικών

Αν σε οποιαδήποτε συνιστώσα ανάλογα με την εκάστοτε βαρύτητα δεν αρέσει κάτι, τότε δεν πα να φέρεις τον Σόλωνα μαζί με τους άλλους  έξι σοφούς να νομοθετήσουν. Πάπαλα. 

Δεν γίνεται τίποτα και αυτό αποδείχτηκε και πρόσφατα με τις αλλαξοκωλιές και τα πισωγυρίσματα του Λοβέρδου, του οποίου δεν ίδρωσε καθόλου το αυτί του ενώ κατεδάφιζε τα ασφαλιστικά και εργασιακά κεκτημένα δεκαετιών, αλλά "αφουγκράστηκε" την φωνή του λαού στην περίπτωση του νόμου για το κάπνισμα στους δημόσιους χώρους. Ταυτόχρονα βρήκε και μια ευκαιρία με το "βλακοτσιγαρόσημο" να φέρει και έσοδα στο κράτος. Είναι πραγματικά απίστευτο να αναγνωρίζει η πολιτεία ότι το τσιγάρο βλάπτει, να αυξάνει τον φόρο στον καπνό και μετά να βάζει ειδικό τέλος στα καταστήματα που θα πηγαίνει στο ΕΣΥ για την θεραπεία των όσων μπορεί να πάθεις εκούσια ή ακούσια από το κάπνισμα.  
Το επόμενο βήμα θα είναι η επιβολή ειδικού τέλους στους  drug dealers και η ενίσχυση μέσω αυτού των κέντρων απεξάρτησης !!

Μια ακόμα παρόμοια ιστορία που ίσως ακουστεί τις επόμενες μέρες, αν βρουν χρόνο τα δελτία ειδήσεων ανάμεσα στα reality, είναι αυτήν σχετικά με το νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ για την βιοποικιλότητα, στο οποίο ορίζει ότι το όριο για την δόμηση σε περιοχές NATURA  είναι πλέον στα 10 στρέμματα. 

Αυτόματα με τα "ισχυρά πολιτικά τους αντανακλαστικά" , οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ως νέες πασιονάριες,  δήλωσαν "NO PASARAN". Οι αγωνιστές βουλευτές δήλωσαν πως με αυτόν τον τρόπο θα πληγεί η οικοδομική δραστηριότητα στην επαρχία a.k.a στα κομματικά μαγαζάκια τους και κυρίως στην Χαλκιδική και στα νησιά , που παίζεται το χοντρό παιχνίδι της λαμογιάς στα ακίνητα και στις οικοδομές.
Βέβαια για κάποιο μυστήριο λόγο που ανάγεται μάλλον σε συμπτώματα κωλογλυφτικής και οσφυοκαμπτικής αιτιολογίας, τα αντανακαλστικά αυτά δεν ενεργοποιήθηκαν σε κανένα από τα νομοσχέδια εξανδραποδισμού και εξαθλίωσης που ήρθαν στην Βουλή τον τελευταίο χρόνο.

Μόνο σε ότι έχει να κάνει με μάσα και συμφέροντα ανταποκρίνονται και ξεσπαθώνουν οι πολιτικοί μας, κατά παρότρυνση της ψηφοφόρου ορδής ή της οικονομικής ελίτ. 
Κανένας δεν συζήτησε καν περιβαλλοντικά  ή επιστημονικά το όλο θέμα, σιγά μην τους ενδιέφερε κιόλας.

Μόνο σε μια κοινωνία που θεωρεί την οικοδομή ως την μοναδική ανάπτυξη και σε μια χώρα με τον πολεοδομικό ιστό της παραμορφωμένο από την αντιπαροχή- προσφορά του Εθνάρχη- και την αυθαίρετη δόμηση και τον αιγιαλό και τα δάση της βιασμένα από καταπατητές, αυθαιρετάκηδες και παραθυράκηδες, θα μπορούσαν τέτοιοι καραγκιόζηδες να είναι βουλευτές και μάλιστα να αισθάνονται και περήφανοι για τις παρεμβάσεις τους.

Μια άλλη φοβερή ιστορία πράσινης ανάπτυξης είναι η όλη ιστορία που ξέσπασε σχετικά με την διαχείριση των απορριμάτων στην Αττική. Παρ' όλες τις ενστάσεις των περιβαλλοντικών οργανώσεων επιλέχτηκε η μέθοδος της βιοξήρανσης, και της καύσης τεχνογνωσία την οποία "πουλάει" η εταιρία ΗΛΕΚΤΩΡ του Μπόμπολα ( ναι πάλι αυτός).

Η όλη ιστορία χαρακτηρίζεται από μάλλον αδιαφανείς διαδικασίες σύμφωνα με ισχυρισμούς των οργανώσεων και στην ουσία πρόκειται για μονόδρομο έτσι όπως την χειρίστηκε η πολιτεία αφού δεν εξετάστηκαν άλλες λύσεις και με αυτην αποδυναμώνεται, αν δεν εξαφανίζεται η ανακύκλωση.

Για το συγκεκριμένο θέμα μπορείτε να διαβάσετε εδώ , εδώ και εδώ.

Υπάρχουν και ποιο εξειδικευμένα άρθρα αν θέλετε αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Ακόμα και η πολυδιαφημισμένη "Μπιρμπίλω", η σταυροφόρος της πράσινης ανάπτυξης, δεν τόλμησε.

Επίσης στο ΥΠΕΚΑ έκαναν πάλι ένα άλλο κορυφαίο . Επειδή φοβήθηκαν ότι θα τους κράξουν στην δημόσια διαβούλευση για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της εξόρυξης χρυσού στην Χαλκιδική, τι κορυφαίο έκαναν τα παλικάρια ;
Μετέφεραν απλά την διαβούλευση στην .....Αθήνα !!!
Διαβάστε εδώ για την ιστορία αυτή και για το πως κάποιοι πουλώντας αέρα θησαυρίζουν . Το πως γίνεται και αυτοί οι κάποιοι είναι πάλι παρατρεχάμενοι του Μπόμπολα, είναι απορίας άξιο.

Κάπου στην μακρά πορεία η πράσινη ανάπτυξη μαράθηκε για τους πολλούς, αλλά  για τους εκλεκτούς έγινε χρυσή.

Read more...

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Αφορμή για αυτήν την ανάρτηση είναι ένα άρθρο του ενημερωτικού δελτίου του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Βέβαια πολλοί από τους φίλους bloggers έχουν καταθέσει παρόμοιες ανησυχίες σε διάφορα posts όπως η ©licka και ο Ελληνόψυχος .
Αυτό είναι πολύ φυσικό γιατί αφορά ένα θέμα που πρέπει να απασχολεί κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο .Το μέλλον των πόλεων μας. Που θα πάει άραγε αυτό το κακό με την αδιάκοπη τσιμεντοποίηση και την αλόγιστη δόμηση χωρίς κανένα ουσιαστικό χωροταξικό σχεδιασμό και έλεγχο και με μόνο γνώμονα το εργολαβικό συμφέρον και την κακομοιριά του μικρο-οικοπεδούχου νεοέλληνα που ονειρεύεται οροφοδιαμερίσματα από αντιπαροχές ή αυθαίρετες βιλίτσες όπου τον βολεύει.
Βέβαια καλό είναι να μην ξεχνάμε ότι η αυθαίρετη δόμηση είναι ένα μαύρο κεφάλαιο στην Ελληνική ιστορία η οποία ξεκίνησε όταν το κράτος απέτυχε να δώσει λύση στις πιεστικές οικιστικές ανάγκες που προέκυψαν μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την μεγάλη εισροή προσφύγων στην Ελλάδα.Έτσι θέριεψε ένα φαινόμενο το οποίο έκτοτε αποτελεί ένα άθλιο διαπραγματευτικό και εκβιαστικό αντικείμενο στα χέρια διαφόρων κυβερνήσεων και πολιτικάντηδων από την μία και ένα λαμπρό πεδίο δόξης για διάφορα κερδοσκοπικά κυκλώματα από την άλλη στα οποία εμπλέκονται και οι ίδιοι οι πολίτες.
Επίσης από ότι φαίνεται είμαστε πλέον στην διαδικασία όπου οι ίδιες οι εργοληπτικές εταιρίες αποφασίζουν πλέον τι είδους και ποια έργα τους συμφέρει να
εκτελέσουν και το κράτος πειθήνια απλά τα δημοπρατεί αφού από ότι φαίνεται όλοι οι οσφυοκάμπτες πολιτικοί και υψηλόβαθμοι δημόσιοι λειτουργοί έχουν ανεξόφλητα γραμμάτια στο πλέγμα της διαπλοκής.
Το θέμα είναι αν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε κάποια στιγμή πίσω μας αυτήν την κακοδαιμονία και να κοιτάξουμε με τόλμη μπροστά.
Από ότι φαίνεται μάλλον δεν είμαστε.
Διάβασα που λέτε στο Ενημερωτικό δελτίου του ΤΕΕ (Τεύχος 2548 - 10 Αυγούστου 2009) ότι τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου θα περάσει η διαβούλευση για το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας (ΡΣΑ). Είναι κάτι σημαντικό γιατί αυτές οι επιλογές που θα γίνουν μέσω αυτού στην ουσία δεσμεύουν το μέλλον της Αττικής για τις επόμενες δεκαετίες και στην ουσία-κακά τα ψέμματα- το μέλλον των μισών Ελλήνων.Να θυμίσουμε ότι το προηγούμενο Ρυθμιστικό Σχέδιο των Αθηνών θεσπίστηκε το 1985 και στο μεγαλύτερό του μέρος ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ και αποκάλυψε τα μεγάλα κενά στην δημόσια διοίκηση και στο σύστημα σχεδιασμού.

Ταυτόχρονα με την Αθήνα μια άλλη Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα αναζητά το πρόσωπό της για τις επόμενες δεκαετίες . Πρόκειται για το Παρίσι.

Οι δύο Ευρωπαϊκές Μητροπόλεις στοχεύουν στο ίδιο πράγμα , ένα καλύτερο μέλλον, όμως οι οπτικές γωνίες που το κοιτάζουν είναι τελείως διαφορετικές όπως και τα εργαλεία και οι πολιτικές που επιλέγουν.

Διαβάζοντας και αποδελτιώνοντας τις κριτικές των συναδέλφων που ασχολήθηκαν με αυτό το θέμα ενδελεχώς ,εύκολα κανείς διαπιστώνει τα παρακάτω :

Το νέο ΡΣΑ είναι γενικό, αόριστο και ασαφές.Δημιουργούνται σοβαρές αμφιβολίες εάν και κατά πόσο οι προτάσεις του παρέχουν στοιχειώδη εχέγγυα ρεαλισμού(sic). Από ότι φαίνεται το μόνο που επιδιώκεται είναι να βολευτούν καταστάσεις οι οποίες σχηματίστηκαν ανεξέλεγκτα και ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ όπως επίσης και διάφορα έργα τα οποία έχουν ήδη εξαγγελθεί (δημόσια και ιδιωτικά).Σήμερα για παράδειγμα ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ανήγγειλε την κατασκευή των νέων μεγάλων Αττικών αυτοκινητοδρόμων.Έτσι τα μεγάλα οδικά έργα κυριαρχούν ,υπαγορεύουν την ανάπτυξη και η πόλη γίνεται υπηρέτης του ΙΧ και όλοι μας πελάτες των εταιριών εκμετάλλευσης των διοδίων.
Η ιδέα της "συνεκτικής" πόλης που θα κυριαρχεί η χρήση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και θα απεξαρτηθεί από το ΙΧ , πάει περίπατο.

Αντίθετα οι ιδέες για το "Le Grand Pari(s)" περιγράφονται με πολύ συγκεκριμένο και σαφή τρόπο και οι προτάσεις ακολουθούν διακριτούς άξονες.Σύμφωνα με τους συντάκτες δεν επιδιώκεται να βολευτούν αλλά να ξεβολευτούν καταστάσεις οι οποίες διαμορφώθηκαν τις περασμένες δεκαετίες και ποδηγετούν την Γαλλική πρωτεύουσα (sic). Οι δε εξαγγελίες έργων θα ακολουθήσουν τον σχεδιασμό που τελικά θα επιλεγεί !!

Είπατε τίποτα ; Α , είπα μήπως ...

Γενικά δεν νομίζω ότι πρέπει να γραψω και άλλα γιατί αφενός απλά θα παπαγαλίσω τα γραφόμενα και αφετέρου θα συγχύζομαι επιπλέον και είμαι σε επικίνδυνη ηλικία.Καλύτερα να το διαβασετε μόνοι σας επί τροχάδην .Πιστεψτε με αξίζει τον χρόνο σας.

Πάντως το συγκεκριμένο άρθρο είναι πολύ κατατοπιστικό και στο μεγαλύτερό του μέρος μπορεί να διαβαστεί και από μη εξειδικευμένα άτομα.Καλό θα ήταν να ρίχναμε όλοι καμιά ματιά ( και ιδίως οι κάτοικοι του Λεκανοπεδίου) αν μη τι άλλο , απλά για να ξέρουν τι τους ετοιμάζουν οι ηγήτορες τους.
Αν και στο φινάλε ,έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν.

Read more...

Η τραγωδία των κοινών !

Προχτές είχα μια κουβέντα με μια πολύ καλή φίλη και όταν αναφέρθηκε ένα θέμα εισέπραξα την απάντηση : "Δεν το γνωρίζω καθόλου το θέμα , θα ήθελα να μάθω αλλά.....". Ποιο ήτανε το θέμα θα μου πείτε ; Σχετιζότανε με την διαχείριση των υδάτινων πόρων και την διαφαινόμενη λειψυδρία. Ένα ιδιαίτερα ασήμαντο θέμα για το οποίο δικαίως μπορεί να πει κάποιος δεν ασχολούμαι !! Στο κάτω κάτω δεν είναι και tο τελευταίο video clip του Ρουβά ή η πλαστική εγχείρηση του Ψινάκη (συμπαθέστατοι και οι δύο κατά τα άλλα) για να μιλάνε όλη την ώρα γι αυτό τα κανάλια.Τουλάχιστον η φίλη μου είχε την διάθεση να μάθει αν της δινότανε η ευκαιρία . Άλλοι απορρίπτουν a-priori την ιδέα να σχοληθούνε με κάτι τέτοιο , δεν έχουνε βλέπεις χρόνο.

Γενικά εισπράττω όλο και περισσότερο τον τελευαταίο καιρό την ίδια απάντηση για πολλά θέματα και τομείς που αφορούνε σημαντικά ζητήματα της επικαιρότητας (της πραγματικής και όχι της pop πραγματικότητας των Lifestyle media). Έχω πειστεί σχεδόν ότι αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα της εποχής μας και όχι μόνο της χώρας μας φυσικά. Ο ακραίος ατομικισμός. Η απόλυτη περιχαράκωση στον μικρόκοσμό μας όπου ο καθένας κοιτάει μόνο την δουλειά του , μια σαββατιάτικη διασκέδαση και το πως θα πληρώσει τις πιστωτικές του κάρτες ,μια τάση που καλλιεργείται βέβαια και ενισχύεται εντόνως από τα ΜΜΕ τα οποία εστιάζουνε στο ευτελές είτε ασχολούνται με τα μεγάλα προβλήματα κοιτώντας να τρομοκρατήσουνε το κοινό και να το σπρώξουνε άκριτα στην στήριξη τετελεσμένων προαποφασισμένων γεγονότων και πολιτικών .
Έτσι ασχολείται με την πολιτική σχεδόν αντανακλαστικά και χωρίς πραγματικό βάθος ,μου θυμίζει το ποίημα του Καββαδία "οι προσευχές των ναυτικών" , όπου λέει στο τέλος του:

"....και οι Έλληνες με την μορφή την βασανιστική
από συνήθεια κάνουνε πριν πέσουν το σταυρό τους.."

Αυτό έγινε η πολιτική για τον σύγχρονο άνθρωπο. Ένα πράγμα δεδομένο σχεδόν αυτονόητο , όπου τίποτα δεν αλλάζει και σαν τέτοιο ,δε αξίζει κανεις να ασχοληθεί και από συνήθεια πάνε - όσοι πάνε πλέον- να ψηφίσουνε κάθε τόσο. Τι είναι η πολιτική θα πει κανείς; Αν αφήσουμε κατά μερος -για μια άλλη φορά-την διαφορετική σημασία που δίνουμε εμεις από τους αρχαίους προγόνους μας στους όρους "πολιτική " και "πολιτεία" , πράγμα που έχει επιφέρει μια σύγχυση όχι μόνο γλωσσολογική, θα μπορούσε να πει κανεις χοντρικά χωρίς να πέσει πολύ έξω ότι , "πολιτική είναι η ενασχόληση με τα κοινά".
Πολύ ωραία , τι στα κομμάτια είναι αυτά τα κοινά και γιατί είναι κοινά; Είναι αυτά που μοιραζόμαστε όλοι από κοινού , είναι δημόσια αγαθά, και θα έπρεπε να απασχολούνε όλους μας. Έχουμε κοινή ιστορία, κοινό πολίτευμα ,κυβέρνηση, τοπική αυτοδιοίκηση ,κεντρική διοίκηση ,αναπνέουμε τον ίδιο αέρα κολυμπάμε στην ίδια θάλασσα , μοιραζόμαστε το πράσινο ,τα δάση τις πόλεις ,κλπ,κλπ,κλπ. Ένα σωρό πράγματα που ανήκουνε σε όλους , αφορούνε όλους ,και που θα έπρεπε να μας ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝΕ ΟΛΟΥΣ. Δεν μας απασχολούνε όμως και είναι πολύ σημαντικά θέματα όπως μπορεί να καταλάβει ο καθένας και τα έχουμε αφήσει στον αυτόματο πιλότο και σε μερικούς τυχάρπαστους που έχουνε το πάθος και τον διακαή πόθο να κυβερνήσουνε και να εξουσιάσουνε είτε λόγω κληρονομικού δικαίου! είτε λόγω αρχομανίας και πάντως χωρίς καμμιά διαθέση προσφοράς στο σύνολο σε καμμιά περίπτωση. Μας έχει καταλάβει η μοιρολατρία του παραμυθιού ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτα και ότι : "πάντα έτσι ήταν, είναι και θα είναι".
Ο Αριστοτέλης αιώνες πριν είχε πει ότι όταν κάτι είναι κοινό μοιραία οδηγείται στην υποβάθμιση με λίγα λόγια όταν κάποια αγαθά δεν ανήκουν σε συγκεκριμένα άτομα, αλλά σε όλους (κοινά), τότε η εκμετάλλευσή τους αποφέρει ατομικά πλεονεκτήματα αλλά κοινά μειονεκτήματα. Επειδή τα μειονεκτήματα είναι κοινά, το μεμονωμένο άτομο δεν τα λαμβάνει υπ' όψιν του. Επικεντρώνεται μόνο στα πλεονεκτήματα που αντλεί ως άτομο από την εκμετάλλευση του κοινού αγαθού.
Αυτό είναι και η τραγωδία των κοινών και βάση της είναι η αντιδιαστολή του ατομικού με το κοινό συμφέρον . Είναι ένας όρος ο οποίος χρησιμοποιείται στην συγχρονη περιβαλλοντική ηθική κυρίως , αλλά εγώ βλέπω παραλληλισμό και εφαρμογή και στα άλλα πεδία που έλεγα παραπάνω και ας μου συγχωρεθεί η σύνδεση αυτών μεταξύ τους. Εσείς τον βλέπετε ; Τώρα αντιγράφοντας ένα επιτυχημένο σλόγκαν του Υπουργείου Υγείας θα αποτολμήσω έναν ακόμα παραλληλισμό.

Να θυμάστε ότι ο χειρότερος εχθρός της δημοκρατίας , του περιβάλλοντος( και της υγείας) είναι η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ.

Μπορούμε και πρέπει να αλλάξουμε τα όσα δεν είναι καλά για μας . Αν δεν μπορουμε ΕΜΕΙΣ τότε δεν θα το κάνει κανένας για μας.
Διαβάστε , ενημερωθείτε , σκεφτείτε και πράξτε ανάλογα. Γι 'αυτό το έχουμε το γ.........νο το μυαλό στο κάτω κάτω.

Read more...