Η Ανατολή και η βραδεία Δύση της Αμερικής

Του Βασίλειου Μαρκεζίνη, Ακαδημαϊκού
Στα μαθήματα μου Ιστορίας του Δικαίου στις ΗΠΑ, πάντοτε λέω στους φοιτητές μου ότι η εξέλειξη του Δικαίου ακολούθησε την πορεία του Ήλιου –από την Ανατολή προς τη Δύση–, ιχνηλατώντας τη διαδρομή των πολιτισμών: Βαβυλώνιοι, Αιγύπτιοι, Φοίνικες, Έλληνες, Ρωμαίοι, Δυτικοευρωπαίοι, Άγγλοι – μέχρι τη στιγμή που οι Αμερικανοί κατέστησαν τη χώρα τους επίκεντρο της παγκόσμιας επιχειρηματικής και χρηματοοικονομικής δραστηριότητας.

Το Δίκαιο, λοιπόν, ακολουθεί το χρήμα, το χρήμα ενθαρρύνει την εφευρετικότητα, η τεχνολογική πρόοδος ενισχύει τη δύναμη, και η τελευταία, με την σείρα της, στηρίζει την καλλιτεχνική δημιουργία. Εντούτοις, είναι γεγονός ότι η μεσημβρία σηματοδοτεί επίσης την απαρχή της δύσης∙ και η δύση της Αμερικής επισπεύδεται σήμερα τόσο από το διαρκώς διογκούμενο δημόσιο χρέος της (για το οποίο δεν λαμβάνει ακόμη τα δέοντα μέτρα) όσο και από τις πολλαπλές προκλήσεις που αντιμετωπίζει από την Ανατολή. Με άλλα λόγια, και για να επεκτείνω τη μεταφορά μου, μια νέα ημέρα έχει αρχίσει να χαράζει, και, όπως είναι εύλογο, αυτό συμβαίνει στην Ανατολή.

Οι μεσανατολικές και απωανατολικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Αμερική πολλαπλασιάζονται ταχύτατα. Η διάλυση του δικτύου των αυταρχικών συμμάχων στη Βόρειο Αφρική και τη Μέση Ανατολή προκλήθηκε από διάφορους παράγοντες, για πολλούς από τους οποίους ευθύνεται άμεσα η Αμερική. Και εξηγούμαι.

Πρώτον: Η φαρισαϊκή στάση της Αμερικής απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα την έκανε να παραβλέπει τις κατάφωρες παραβιάσεις που διέπρατταν κάποιοι από τους «δορυφόρους» και τους συμμάχους της, αλλά την ενοχλούσαν εντονότατα όταν διαπράττονταν από αντιπάλους της.

Δεύτερον: Είναι πλέον διαβόητες οι αποτυχίες των πολλαπλών και εσωτερικά διχασμένων μυστικών υπηρεσιών της. Ειδικότερα, καμία από αυτές τις υπηρεσίες δεν μπόρεσε να προβλέψει την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, την εισβολή στο Κουβέιτ, την 11η Σεπτεμβρίου και, πολύ πρόσφατα, την πτώση του αιγυπτιακού καθεστώτος, έναν μόλις μήνα έπειτα από μία ακόμη απρόβλεπτη κατάρρευση του καθεστώτος της Τυνησίας.

Τρίτον: Όταν η Αμερική αποφάσισε εντέλει να αντιδράσει στην πρόσφατη κρίση, την είδαμε απλώς να υιοθετεί την στάση της μια στάση διγλωσσίας και αμφισημίας. Ας το σκεφτούμε: η Αμερική πήρε άραγε το μέρος του λαού ή το μέρος των αυταρχικών ηγετών; Σε γενικές γραμμές, έχω την αίσθηση ότι η Αμερική επαναλαμβάνει αναφορικά με την Αίγυπτο τα λάθη που είχε κάνει παλαιότερα με τον Σάχη: την εποχή εκείνη, υιοθετώντας αμφίσημη στάση απέναντι σε όλους, το μόνο που κατάφερε ήταν να δει το κύρος της να μειώνεται στα μάτια όλων: φίλων και εχθρών.

Τέταρτον: Η σταδιακή υποβάθμιση του ρόλου της Αμερικής δεν επήλθε μόνον ως αποτέλεσμα της ανοχής που αυτή επέδειξε σε σειρά διεφθαρμένων καθεστώτων∙ συνδέεται επίσης άμεσα με την απροθυμία της να ασκήσει πιέσεις στο Ισραήλ προκειμένου να επιλύσει, προς κοινό συμφέρον, το Παλαιστινιακό Ζήτημα. Ποιος όμως θα τολμούσε έστω και να προειδοποιήσει τις δύο αυτές χώρες ότι, χωρίς άμεσο συμβιβασμό, θα πληγούν και οι δύο από έναν αναπόφευκτο σεισμό; Κατά κανόνα, οι άνθρωποι που προειδοποιούν είναι προφήτες. Όλοι όμως γνωρίζουμε ότι οι προφήτες ποτέ δεν εισακούονται. Και εξυπακούεται, ασφαλώς, ότι το μένος των επιθέσεων εναντίον των ανθρώπων που προειδοποιητικά συνιστούσαν την επίτευξη ενός συμβιβασμού προτού να είναι πάρα πολύ αργά για όλους αποκορυφώθηκε στα κείμενα και στις ομιλίες των διανοουμένων λακέδων της Αμερικής!

Πέμπτον: Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν θέλησε να αντλήσει κανένα δίδαγμα από τα αυτοκρατορικά μοντέλα της Ρώμης, του Βυζαντίου ή της Βρετανίας. Πράγματι, οι αυτοκρατορίες αυτές σπανίως παρενέβεναν στρατιωτικά για να διατηρήσουν τον έλεγχό τους στις επαρχίες τους, αλλά τις εξουσίαζαν μέσω μιας σειράς από τοπικούς διακανονισμούς χάρις στους οποίους τα κράτη (ή η περιφέριες) κρατούσαν την ισορροπία. Τα τελευταία χρόνια, τρεις πυλώνες τέτοιας Αμερικανικής εξισορρόπησης – Ισραήλ/Άραβες∙ Ιράκ/Ιράν∙ Πακιστάν/Ινδία – διαλύθηκαν εν πολλοίς λόγω του απροσχεδίαστου και παρορμητικού μιλιταρισμού της Αμερικής, ο οποίος, με διάφορους τρόπους, οδήγησε στη μείωση της κατά τόπους επιρροής και του γοήτρου της.

Έκτον: Ακόμη και στο ελληνοτουρκικό πλαίσιο, κάποιοι εφήμεροι –και, όπως πλέον αποδεικνύεται, «ημαρτημένοι»– υπολογισμοί ώθησαν την Αμερική να ρίξει όλο της το βάρος στην Τουρκία, υποσκάπτοντας έτσι τις σχέσεις της με την Ελλάδα και αντιμετωπίζοντας τώρα και έναν νέο εφιάλτη: την εύλογη αντιπαλότητα και καχυποψία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.

Τέλος, η πιο σοβαρή αστοχία της Αμερικής αφορά τη ραγδαία άνοδο της Κίνας και της τεράστιας οικονομικής δύναμης της Νοτιοανατολικής Ασίας. Στο εξελισσόμενο αυτό πλαίσιο, η Αμερική επέδειξε τη συνήθη αλαζονεία της, συνδυάζοντάς τη με την προθυμία της να αρχίσει διενέξεις για μάχες που είχαν οριστικά χαθεί, όπως στην περίπτωση του Θιβέτ, ή να πιέσει τον αναδυόμενο γίγαντα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προκειμένου να ικανοποιήσει μικρή ομάδα φιλελεύθερων ακτιβιστών της. Στην πραγματικότητα, όμως, αδυνατούσε πλήρως να πείσει την Κίνα να ανατιμήσει το νόμισμά της, να επιβραδύνει την τεχνολογική πρόοδο της, γενικά να τη φέρει σε δύσκολη θέση μια και η χώρα αυτή είναι πλέον η βασική δανείστριά της αλλά και είναι και απαραίτητη για να κρατήσει τη Βόρεια Κορέα έστω και υπό υποτυπώδη «έλεγχο».

Καθένα από αυτά τα θέματα θα απαιτούσε μια ξεχωριστή, διεξοδική ανάλυση. Στην παραμικρή απόπειρα, όμως, να πείσει κανείς τους Έλληνες ότι εσφαλμένα εμπιστεύονται μόνο τις ΗΠΑ η Αμερικανική Πρεσβεία και εν Ελλάδι «φίλοι» θα σπεύσουν αμέσως να κατακλύσουν τα ΜΜΕ με την πλέον παρωχημένη προπαγάνδα.

Το 1977, ο Ανδρέας Παπανδρέου ορθότατα ισχυρίστηκε ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να ασκείται μόνον από τους Έλληνες, υπέρ των Ελλήνων, και χάρη ελληνικών συμφερόντων. Και αν ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος επέμενε το 1977 ότι η χώρα μας ανήκει στη Δύση το επιχείρημά του, εκείνη την εποχή, ήταν αρκετά πειστικό, έστω και αν έδειχνε έλλειψη διορατικότητας ως προς την αναφαινόμενη παγκόσμια σκηνή. Εντούτοις, διαβάζοντας τους σημερινούς «ατλαντιστές» να νεκρανασταίνουν αυτό το επιχείρημα μέσα από άρθρα στην αγαπημένη εφημερίδα τους, δεν μπορεί κανείς παρά να διαπιστώσει πόσο παρωχημένη και εξωπραγματική είναι σήμερα αυτή η σχολή σκέψης.

Διότι πώς μπορεί, σήμερα, ο οποιοσδήποτε σκεπτόμενος άνθρωπος να προβάλει παρόμοιες απόψεις, τη στιγμή που από τη Μέση Ανατολή λαμβάνουμε αδιάσειστες αποδείξεις ότι η Αμερική ούτε να σώσει μπορεί ούτε να προστατεύσει τους «συμμάχους» της και ότι, αντιθέτως, θα τους εγκαταλείψει όταν δει ότι οι πολίτες των κρατών τους τούς έχουν απορρίψει και έχουν μάλιστα εξεγερθεί εναντίον τους οπλισμένοι μόνο ... με κινητά τηλέφωνα; Πόσο σημαντική, λοιπόν, είναι η αξία της περίφημης αμερικανικής στρατιωτικής τεχνολογίας, η οποία, ενώ κοστίζει πανάκριβα στον Αμερικανό φορολογούμενο, αδυνατεί να προστατεύσει τους εκδιωκόμενους αυταρχικούς πρίγκιπες;

Η Ελλάδα πρέπει να αναλογιστεί πολύ σοβαρά τα όσα συμβαίνουν γύρω της, να σταματήσει επιτέλους να στρουθοκαμηλίζει διατεινόμενη ότι οι αναταραχές αυτές δεν την αγγίζουν – αμέσως ή εμμέσως - να αναζητήσει την βοήθεια πολλαπλών συμμαχιών έναντι του πλέον απαιτητικού γείτονα και να αναπροσανατολίσει την πολιτική της στην Ανατολική Μεσόγειο, αξιοποιώντας τη στήριξη των νεοαποκτηθέντων συμμάχων, που η ιστορία τους –την οποία, αντίθετα με εμάς, οι ίδιοι ουδέποτε απαρνήθηκαν– τους έχει διδάξει ότι, στην κρίσιμη στιγμή, ο μόνος τρόπος για να επιβιώνουν είναι να παραμένουν διατεθειμένοι να πεθάνουν για την πατρίδα τους. 

--------------------------------------------------
Από το Αντίβαρο

Read more...

Ο αϊτός....... και οι κότες

Με όλη αυτήν την σημερινή κρίση δοσιλογισμού από μεγάλη μερίδα της άρχουσας πνευματικής και πολιτικής ελίτ, δεν μπορεί παρά να μας πιάνει κατάθλιψη αλλά και μια απορία για την ευκολία με την οποία τόσο εύκολα κάποιοι γοητευμένοι από τις σειρήνες της πολιτικής ορθότητας, της ανάλγητης νέας τάξης και του λανθάνοντος ευρωπαϊσμού , γίνονται πρόθυμοι "Δούρειοι Ίπποι" ,εγκαταλείπουν και προδίδουν την Ελλάδα και τους συνέλληνες τους.
Σε τι άραγε διαφέρει ένας πρωθυπουργός του μνημονίου από έναν κατοχικό πρωθυπουργό και σε τι άραγε θα διαφέρει ένας αξιωματικός του Στρατού ή της αστυνομίας από ένα αξιωματικό των κατοχικών Ταγμάτων Ασφαλείας , αν διατάξει τους άντρες του να καταστείλουν βίαια τους απεγνωσμένους Έλληνες όταν (και όχι αν) ξεσηκωθούν κατά αυτής της συνεχιζόμενης λαίλαπας ; Επίσης σε τι άραγε διαφέρει από την Σίτσα Καραϊσκάκη όποιος Έλληνας "διανοούμενος" επιχειρηματολογεί υπέρ της Τουρκίας , ή υποστηρίζει τα μέτρα της τρόϊκας "αποδεικνύοντας" πως καλά παθάινουμε και κάτι τέτοιο ήταν αναγκαίο.
Επομένως όλα αυτά τα ερωτήματα είναι επίκαιρα και πολύ σύντομα θα έχουν απαντήσεις , οι οποίες μπορεί και να μην μας αρέσουν καθόλου.
Με αφορμή αυτές τις σκέψεις αλλά και τα πρόσφατα γεγονότα στη Χειμάρρα της Βορείου Ηπείρου και την δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα , δεν μπόρεσε να μην περάσει από το μυαλό μου ο Ταγματάρχης της Χωροφυλακής Σπύρος Σπυρομήλιος ,ο επονομαζόμενος καπετάν Μπούας ή αλλιώς "ο αϊτός της Χειμάρρας".
Ποιος όμως ήταν αυτος και πόσοι από εμάς τον ξέρουν (ας μην μιλήσω για τα σχολικά βιβλία και τις κατά Δραγώνα αντιλήψεις περί παιδείας).

Λοιπόν αντιγράφω :
---------------------------------------------
"Ο Σπ. Σπυρομήλιος καταγόταν από γνωστή οικογένεια της Χειμάρρας, πόλη στις ακτές της σημερινής νότιας Αλβανίας (Βόρεια Ήπειρος).

Το 1905 έδρασε στην, υπό οθωμανική κυριαρχία Μακεδονία (περιοχή Βερμίου), επικεφαλής ενόπλου τμήματος, κατά τη διάρκεια του μακεδονικού αγώνα. Έφερε το ψευδώνυμο Αθάλης Μπούας, και σημείωσε αρκετές επιτυχίες στην περιοχή δράσης του.

Το 1906 έγινε μέλος της «Ηπειρωτικής Εταιρείας», οργάνωσης που είχε σκοπό να ετοιμάσει τις συνθήκες εκείνες για την απελευθέρωση της περιοχής της Ηπείρου.

Το 1909 συμμετείχε ενεργά στο στρατιωτικό Κίνημα στο Γουδί, ως μοίραρχος της Χωροφυλακής.

Στις 5 Νοεμβρίου 1912, και ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, του δόθηκε εντολή, από την Κέρκυρα όπου βρίσκονταν, να αποβιβαστεί στην Χειμάρρα. Η δύναμη που είχε στην διάθεσή του ήταν σχετικά μικρή: 2.000 εθελοντές κυρίως Χειμαρριώτες και Κρητικοί (οι οποίοι είχαν αρχηγούς τους Γαλερό και Πολυξίγκη). Η απόβαση, που είχε και την υποστήριξη του πολεμικού «Αχελώος», δεν συνάντησε καμία ουσιαστική δυσκολία και είχε πλήρη επιτυχία. Στις 29 του ίδιου μήνα, καθώς οι Αλβανοί άρχιζαν να οργανώνουν ένοπλες ομάδες, από φόβο μαζικής επίθεσης, του δόθηκε διαταγή να εγκαταλείψει την περιοχή της Χειμάρρας. Όμως, δεν την εκτέλεσε και παρέμεινε στην περιοχή, οργανώνοντας με επιτυχία την άμυνα της.

Με το πέρας τον Βαλκανικών Πολέμων, η Ελλάδα υποχρεώθηκε, βάσει συνθηκών, να αποσύρει τον στρατό της από την περιοχή της Βορείου Ηπείρου. Όμως ο Σπ. Σπυρομήλιος, στις 9 Φεβρουαρίου 1914, δεν εκτέλεσε την διαταγή της αποχώρησης, αντ' αυτού ανακήρυξε την αυτονομία της περιοχής και οργάνωσε τοπικές ένοπλες ομάδες, τους λεγόμενους «Ιερούς Λόχους». Προσχώρησε στην προσωρινή Κυβέρνηση της Βορείου Ηπείρου που ορίστηκε στο Αργυρόκαστρο την 17 Φεβρουαρίου 1914. Μέχρι την επανείσοδο του ελληνικού στρατού στην Β. Ήπειρο, η περιοχή δέχθηκε αρκετές συνδυασμένες επιθέσεις από την νεοσυσταθείσα αλβανική χωροφυλακή καθώς και Αλβανούς ατάκτους, που αποκρούστηκαν με επιτυχία, ιδιαίτερα λόγω των στρατιωτικών ικανοτήτων του Σπ. Σπυρομήλιου.

Την περίοδο του Εθνικού Διχασμού η περιοχή της Χειμάρρας όπως και το μεγαλύτερο μέρος της Βορείου Ηπείρου (πλην Κορυτσάς που προσχώρησε στους Βενιζελικούς) κατελήφθη από τον ιταλικό στρατό. Ο ίδιος εξελέγη στις εκλογές του Μαϊου του 1915 βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα. Τον αυτονομιστικό αγώνα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Χειμάρρα, συνέχισε ο αδελφός του Νίκος Σπυρομήλιος. Το 1926 αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Συνταγματάρχη και τέθηκε τιμητικά σε διαθεσιμότητα.

Το σπίτι (αρχοντικό) της οικογένειας Σπυρομήλιου, αποτελεί ένα από τα αξιοθέατα της παλιάς πόλης της Χειμάρρας, αν και εγκαταλειμμένο σήμερα."

--------------------------------------------------

Μιλάμε για έναν αξιωματικό της Χωροφυλακής , που εκείνα τα χρόνια ήταν καθαρά στρατιωτικό σώμα, που ήταν παρών στις δύσκολες εκείνες εποχές (Μακεδονικός αγώνας κλπ).
Ο συγκεκριμένος αξιωματικός μάλιστα πήρε δύο φορές διαταγές,να εγκαταλείψει τον αγώνα για την Βόρεια Ήπειρο και δεν το έκανε , έμεινε εκεί πολέμησε και νίκησε και την μια φορά μάλιστα ενάντια στις διεθνείς συνθήκες που υπεγράφησαν.

Μέχρι και τραγούδια έγραψαν για αυτόν στην Ήπειρο



Αντίθετα κάποιοι διάδοχοί του συγκυβέρνησαν με τους Γερμανούς και αστυνόμευαν παρέα του Έλληνες και κάποιοι άλλοι ποιο μακρινοί παρέδωσαν τα κλειδιά της χώρας σε μια παρέα τραπεζιτών .

Αυτό δυστυχώς κατάφεραν τα τελευταία χρόνια όλοι όσοι διέλυσαν την παιδεία και την ιστορική διδασκαλία εντός της. Να αποξενώσουν την νεολαία από το ιστορικό μας παρελθόν, αρχικά εξαιτίας μια γελοίας εθνοκεντρικής προσέγγισης ως μετεμφυλιακό προϊόν, και αργότερα ,προς χάριν μιας "σύγχρονης" επικίνδυνα απλοποιημένης και ηλιθιωδώς πολιτικά ορθής ερμηνείας της ιστορίας , οδηγώντας την νεολαία έτσι σε σύγχυση. Οδγήθηκε στο να αγνοεί πάρα πολλά πράγματα, να γνωρίζει στρεβλά ένα σωρό άλλα και να αδυνατεί πλέον να γαλουχηθεί από το παράδειγμα και την θυσία των προγόνων της . Ακόμα και από τις αρνητικές πλευρές της ιστορίας μας που απαλείφθηκαν προς χάριν μια στείρας "ωραιοποίησης" , θα μπορούσε κανείς να διδαχθεί πολλά και να αποφύγει ακόμα περισσότερα.

Αντί αυτού της προσφέρθηκαν εφήμερα άφυλα ποπ είδωλα, βιζιτούδες μοντέλα , φυγόστρατοι πλούσιοι τσιχλόμαγκες και τους εντυπώθηκε το ιδεώδες της λαμογιάς , της αρπαχτής και του κονέ .

Που να βρεις άραγε σήμερα καπετάν Μπούα άντρες να οδηγήσεις στην Χειμάρρα , όταν οι περισσότεροι δεν θέλουν καν να κρατήσουν όπλο και φωνάζουν την μαμάκα τους με το πρώτο βηχαλάκι ;
Ποια κυβέρνηση άραγε θα σε έστελνε εκεί πάνω σήμερα , όταν έχει ανοίξει διάπλατα τα σύνορα σε όλους και προσκαλεί την Τουρκία για τσιμπούσι στο Αιγαίο ;

Read more...

ΜΗΝΥΜΑ-ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

Βουλή Των Ελλήνων

Η κατά καιρούς επιθέσεις φιλίας και η διαχρονική πολιτική της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδος μετονομάστηκε σε «Τουρκικό Όραμα» και με την τοποθέτηση του κ. Νταβούτογλου στην ηγεσία του Τουρκικού ΥΠΕΞ πήρε συγκεκριμένες κατευθύνσεις.
Συγκυριαρχία στο Αιγαίο και στη Θράκη, επικυριαρχία σε όλη την Κύπρο, δημιουργία Τουρκικού άξονα από Αλβανία μέχρι Ανατολική Θράκη, είναι γνωστές επιδιώξεις της Τουρκίας. Η χρηματοδότηση εχθρικών στοιχείων εντός της Ελληνικής Επικράτειας, η χειραγώγηση των ΜΜΕ, η δωροδοκία δημοσιογράφων, καθηγητών και άλλων πολιτικών προσώπων, η οργανωτική βοήθεια μέσω Τουρκικών Προξενείων σε διάφορες μειονοτικές οργανώσεις είναι δραστηριότητες λιγότερο γνωστές αλλά πολύ επικίνδυνες. Όπως μας δήλωσε ανώτατο στέλεχος της Εθνικής Ασφάλειας «Αν γνώριζε ο Ελληνικός Λαός την οργάνωση μέσα στην Ελλάδα των Αλβανών της UÇÇ και τους σκοπούς της, που πραγματοποιήθηκε με συμβολή και χρηματοδότηση του Τουρκικού Προξενείου, κανένας Έλληνας δεν θα μπορούσε να κοιμηθεί τη νύκτα».

Το λειτούργημα του Βουλευτή στο Ελληνικό Κοινοβούλιο δεν συνίσταται μόνο στο πως θα διατηρήσουμε την «καρέκλα», και στο πώς θα διορίσουμε τους «δικούς μας» και ακόμη πως θα επωφεληθούμε οικονομικά εμείς και «οι υμέτεροι»` αλλά πρωτίστως πως θα υπηρετήσουμε το Λαό και το Σύνταγμα, πράγμα που πολλοί από σας το έχουν ξεχάσει! Ο Λαός όμως δεν ξεχνά` σιγά αλλά σταθερά εξοργίζεται και εσείς το εισπράττετε αυτό καθημερινά και η κατάσταση θα γίνει πολύ χειρότερη σε σημείο που δεν θα μπορείτε να κυκλοφορείτε! Οργή Λαού, Οργή Θεού και δυστυχώς σας βάζουν όλους στον ίδιο σάκο και μαζί με το ξερό καίγεται και το χλωρό!

Η αλαζονεία και προσβλητική συμπεριφορά σας προς το Λαό είναι εξοργιστική. Επιτρέψατε τη διαπλοκή και διαφθορά να φτάσει ακόμη και στα κατώτερα στρώματα της κοινωνίας. Καταδικάσατε ένα υπερήφανο λαό να γίνει υπόδουλος στους βάρβαρους από Ανατολή και στους αδίστακτους κερδοσκόπους από τη Δύση. Οι Επιτροπές της Βουλής έχουν μετατραπεί σε εργαλεία επικοινωνίας. Συζητάτε νομοσχέδια «μαϊμού» προς παραπλάνηση και ψηφίζετε νομοσχέδια χωρίς μελέτη ακόμη και χωρίς να τα διαβάζετε. Πολλές φορές η κομματική πειθαρχεία τοποθετείται υπεράνω των συμφερόντων του Λαού και ακόμη χειρότερα υπεράνω του Εθνικού συμφέροντος!

Στη συγκυρία που ζούμε προτεραιότητα έχουν φυσικά τα οικονομικά θέματα κι το πώς η χώρα θα μπορούσε να επανέλθει σε οικονομική ευρωστία` όλοι συμφωνούν ότι για να ανακάμψει η χώρα θα πρέπει να γίνουν σοβαρές αλλαγές σε βάθος, πράγμα που ίσως δεν μπορεί να γίνει με το πολιτικό σχήμα που υπάρχει.

Ενώ στα οικονομικά και δημοσιονομικά θέματα υπήρξαν παλινωδίες και αργοπορίες, στα Εθνικά θέματα οι αποφάσεις ήταν καταιγιστικές! Ο κατήφορος που έχουμε πάρει μπορεί να προβεί μη ανατρέψιμος, είναι πολύ επικίνδυνος και θα μπορούσε να πει κανείς ύποπτος. Ύποπτο φυσικά είναι και το γεγονός που αυτοί που σχεδόν ποτέ δεν χρησιμοποιούσαν λέξεις όπως Πατρίδα, Ελλάδα, Έθνος και άλλα τώρα τα χρησιμοποιούν κατά κόρον από το βήμα της Βουλής` τον εαυτό τους κοροϊδεύουν, όχι τον Ελληνικό Λαό!

Υπάρχει η εντύπωση ότι ανθέλληνες και προδότες έχουν τοποθετηθεί σε θέσεις κλειδιά, δεν είναι επιβεβλημένο καθήκον σας να εντοπίσετε τέτοια φαινόμενα και να τα διορθώσετε;

Υπάρχει η εντύπωση ότι στις συζητήσεις με την Τουρκία έγιναν και πάλι σοβαρές υποχωρήσεις, δεν είναι επιβεβλημένο καθήκον σας να εξετάσετε σε βάθος τις διάφορες συμφωνίες;

Αναρωτιόμαστε πόσοι από εσάς έχουν διαβάσει και συμφωνούν με τα εικοσιένα μνημόνια που υπογράφηκαν; Αυτά τα μνημόνια δεν θα έπρεπε να συζητηθούν στη Βουλή; Υπάρχει η εντύπωση ότι τα μνημόνια δεν θα ήταν δυνατόν να συνταχθούν τόσο γρήγορα, θέση που ενισχύει την εκδοχή ότι αυτά, όπως και το νομοσχέδιο για τη μετανάστευση, έχουν εκπονηθεί πολλούς μήνες πριν σε κέντρα του εξωτερικού!

Αναρωτιόμαστε, ενώ η διαμάχη με την Τουρκία έχει διάρκεια πολλών δεκαετιών, πόσοι από εσάς έχουν μελετήσει τη βασική συνθήκη που θα έπρεπε να διέπει σχεδόν όλα τα δρώμενα μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας` τη Συνθήκη της Λοζάνης!

Η Συνθήκη της Λοζάνης έχει υπογραφεί από πολλά έθνη και βασικά σε κάθε άρθρο προστατεύει βασικά δικαιώματα των Ελλήνων και της Ελλάδος. Η Τουρκία διαχρονικά έχει καταστρατηγήσει σχεδόν όλα τα άρθρα της Συνθήκης εις βάρος των Ελληνικών συμφερόντων. Οι αξιώσεις της Τουρκίας πρέπει να αντιμετωπισθούν με όλα τα πολιτικά, τεχνικά και νομικά εργαλεία και η Συνθήκη της Λοζάνης αποτελεί κορυφαίο επιχειρηματικό πλεονέκτημα.

Διαβάστε τη Συνθήκη για να δείτε τι λέει για τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολις που υπέστη βάναυσο διωγμό. Διαβάστε τι λέει για τον Ελληνισμό των Ελληνικών νήσων Ίμβρου και Τενέδου όπου θα έπρεπε να υπάρχει αυτονομία` και δυστυχώς έχει εφαρμοστεί «πλήρης λευκή γενοκτονία»!

Ο Ελληνικός Λαός σας τίμησε με την ψήφο του, η ευθύνη είναι τεράστια` έχετε καθήκον να υπηρετείτε το Λαό, να σέβεστε το Σύνταγμα και να υπερασπίζετε τα Εθνικά συμφέροντα! Αυτό είναι το αναμενόμενο, αυτό είναι το τίμιο, αυτό είναι το φιλότιμο!

«Το γαρ φιλότιμον αγήρων μόνον, και ουκ εν τω αχρείω της ηλικίας το κερδαίνειν, ώσπερ τινές φασι, μάλλον τέρπει, αλλά το τιμάσθαι»


ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΣΙ

Ιωάννης Στουπάκης

Από : HELLENIC AFFAIRS FORUM

Read more...

Γιατί άραγε μισούμε το Ισραήλ ή αλλιώς τι κράτος θέλουμε αλήθεια ;

Σε αυτήν την ανάρτηση ίσως φανώ λίγο δυσάρεστος τέτοιες στιγμές και ζητάω προκαταβολικά συγγνώμη από όσους θιχτούν.

Αυτές τις μέρες αναβίωσε μια πολεμική κατά του Ισραήλ με αφορμή την επίθεση των Ισραηλινών ειδικών δυνάμεων εναντίον της νηοπομπής που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στην αποκλεισμένη λωρίδα της Γάζας.
Το Ισραήλ από την μεριά του κάνει λόγο για τρομοκράτες , για αλήτες και για απειλές κατά του κράτους τους , λες και τα πλοία μετέφεραν βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου ή ατομικά όπλα. Είναι τουλαχιστον αστείο να προσπαθεί το Ισραήλ να μας πείσει ότι αυτοί που τα έβαλαν με όλο τον αραβικό κόσμο (και τον τσάκισαν) στον πόλεμο των Έξι ημερών , φοβήθηκαν στ΄αλήθεια ένα τσούρμο ακτιβιστές .
Η όλη ιστορία πάει βαθύτερα και έχει να κάνει με το παιχνίδι κυριαρχίας στην Μέση Ανατολή και την προσπάθεια του Ερντογάν (όχι της Τουρκίας των στρατηγών) να εμφανιστεί ως δυναμικός εκπρόσωπος του ισλαμισμού και να υποκαταστήσει τον ρόλο που έπαιζε ως τώρα το Ιράν .Αλήθεια δεν σας φαίνεται παράξενο Τούρκοι να πρωτοστατούν σε ανθρωπιστικές αποστολές τέτοιου είδους;
Από πότε έπιασε τους πασάδες της Άγκυρας τέτοια ψυχοπονιά;
Μην μου πείτε ότι η πρωτοβουλία προέρχεται από τον απλό ευαισθητοποιημένο τούρκικο λαό ;
Η ουσία είναι ότι ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου ψυχολόγησαν τέλεια την κατάσταση. Ήξεραν ότι οι Ισραηλινοί δεν υπήρχε περίπτωση να ανεχθούν τέτοια ενέργεια και θα αντιδρούσαν σίγουρα σκληρά .Η ισραηλινή αντίδραση είχε συμβολικό και όχι ουσιαστικό λόγο .Για ακόμα μια φορά δήλωσαν " Don't fuck with us " .Το θέμα είναι ότι σε αυτήν την συγκυρία όλοι στράφηκαν εναντίον τους και ο Ταγίπ με τον Αχμέτ βγήκαν κερδισμένοι .Η Άγκυρα αναβάθμισε τον διεθνή της ρόλο και δηλώνει φωναχτά το δικαίωμά της να μιλά εξ' ονόματι των μουσουλμάνων την Μέσης Ανατολή. Βάλτε στην εξίσωση και την συμφωνία με την Βραζιλία για το ουράνιο του Ιράν με την οποία δεν δίστασε να τα βάλει με ΗΠΑ και Ρωσία και έχετε μια ωραία εικόνα.Βέβαια πιθανόν να έβαλε μεγάλη μπουκιά στο στόμα , αλλά τουλάχιστον "παίζει" γερά .
Εμείς ;
Εμείς εφόσον συμμετείχαν Έλληνες στην νηοπομπή αρχίσαμε αμέσως τα διαβήματα και διακόψαμε την προγραμματισμένη Ελληνο-Ισραηλινή άσκηση και ολόκληρο το μέλλον της συνεργασίας μας τίθεται εν αμφιβόλω .Αυτό ήταν κάτι που ήθελαν επίσης οι γείτονες μας.
Το Ελληνικό ΥΠΕΞ παρακολουθεί αμήχανα και δεν μπορεί να εκτιμήσει την κατάσταση και νομίζει πως το όλο θέμα δεν μας αφορά καθόλου και χαίρεται που έχουμε την ουρά μας απέξω (νομίζουμε).Με λίγα λόγια είμαστε κομπάρσοι για άλλη μια φορά. Αν είναι δυνατόν Τούρκοι να πρωτοστατούν σε αγώνα για ανθρώπινα δικαιώματα και εμείς να σερνόμαστε σαν χαϊβάνια στο όνομα μιας αμφίβολης διεθνιστικής αλληλεγγύης , σε ένα πραγματικά δίκαιο θέμα , όπως είναι η πραγματικά απάνθρωπη πολιτική του Ισραήλ. Ποια ήταν η άποψη του ΥΠΕΞ για αυτό το ευάσθητο θ΄λεμα προτού να ξεκινήσει η νηοπομπή ;
Είχαμε εκπονήσει σχέδια δράσης και αντίδρασης ή περιμέναμε στ΄αλήθεια ότι οι Ισραηλινοί θα συνόδευαν την νηοπομπή στο λιμάνι της Γάζας και θα την έραιναν με λουλούδια ;
Αλήθεια περιμέναμε έστω και κάτι ;
Το όλο θέμα θυμίζει αρχάριο σκακιστή που παίζει με γκραν μετρ . Ο αρχάριος σκέφτεται μόνο την επόμενη κίνηση ενώ ο άλλος αναλύει 10 κινήσεις μπροστά.
Το όλο θέμα έχει δυο διαστάσεις .
Μια ανθρωπιστική -ηθική και μια γεωστρατηγική -πολιτική.
Η πρώτη σαν άτομα μας ενδιαφέρει πολύ , σαν έθνος όμως ΚΑΘΟΛΟΥ. Τα έθνη δεν έχουν ηθική , η μόνη πυξίδα τους πρέπει είναι το εθνικό τους συμφέρον .Απλά ενδύονται τον μανδύα της ηθικής όταν τους συμφέρει. Η ηθική είναι για τα μεμονωμένα άτομα δεν έχει θέση στην εξωτερική πολιτική.
Δεν μου λέτε αλήθεια παρόλο που μπορεί να σας φανεί ανάλγητο , αν την εποχή που έπρεπε είχαμε επιδείξει ως έθνος ένα μόνο κλάσμα από την πυγμή του Ισραήλ θα είχαμε άραγε τέτοιο πρόβλημα με Αλβανο - Αφρικανο -Πακιστανο - Αφγανούς λαθρομετανάστες ;
Δεν νομίζω και μην με πείτε ρατσιστή επειδή θέλω να ζω σε ευνομούμενη χώρα. Μας ενοχλεί όλους πάρα πολύ που διάφοροι πολιτικοί και δημόσιοι λειτουργοί καταπατούν τον νόμο όπως θέλουν και μας κοροϊδεύουν εν ψυχρώ. Γιατί δεν μας ενοχλεί το ίδιο όταν διάφοροι μπαινοβγαίνουν στα σύνορά μας γράφοντας μας επίσης στα παλιά τους τα παπούτσια ;
Προφανώς και δεν είμαι υπέρ του θανάτου αμάχων , αλλά δεν είμαι και υπέρ του "μπάτε σκύλοι αλέστε" . Το θέμα είναι να έχεις τέτοια "μαγκιά" σαν κράτος που αφενός να μην εκχωρείς κυριαρχικά σου δικαιώματα και αφετέρου να μην δίνεις κατά το δυνατό λαβές για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Δυστυχώς το Ισραήλ έχει χάσει από καιρό την έξωθεν καλή μαρτυρία , αλλά όμως δεν του κουνιέται κανένας. Εμείς έχουμε και με το παραπάνω έξωθεν καλές μαρτυρίες αλλά είμαστε οι πουτάνες της Μεσογείου. Το κακό δεν είναι μόνο ότι είμαστε πουτάνες , αλλά και το ότι δεν ξέρουμε με ποιον μας συμφέρει να πηδιόμαστε κάθε φορά.
Προφανώς θα είναι επιλογή μας και γουστάρουμε γιαυτό και συνεχίζουμε και επικροτούμε τους πολιτικούς μας ξαναψηφίζοντας τους , αλλά δεν θέλω να ακούω και παράπονα απο πάνω.

Read more...

Αυτός θα μας τρελλάνει ........

Ποιος ο ρόλος άραγε των πολιτικών που εκλέγουμε ;
Υπερασπίζονται τα συμφέροντα μας ;
Κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν ;
Μήπως κάνουν καλή δουλειά αλλά εμείς δεν το εκτιμούμε ;




Το παρακάτω άρθρο από τον Εμπροσθοφύλακα
αντικατοπτρίζει όλες τις παραπάνω απορίες και αφορά τον κ. Πάγκαλο , νυν αντιπρόεδρο της κυβέρνησης της χώρας και πρώην ΥΠΕΞ , με ισχυρές περγαμηνές (Ίμια , Οτσαλάν) .

Διαβάστε και αν βγάλετε άκρη πέστε το και σε μένα ...



«Πάγκαλος: “Νιώθω εθνική ντροπή για την ‘φανταστική’ τουρκική απειλή!”»
17 Μαΐου 2010
Συντακτική Ομάδα

Ξαναχτύπησε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπανδρέου Θεόδωρος Πάγκαλος δηλώνοντας στο Ελληνοτουρκικό Επιχειρηματικό Φόρουμ [ΑΝΤ1 15/05/2010] ότι η δουλειά μερικών διπλωματών είναι «να δημιουργούν αφορμές διαπραγμάτευσης, δηλαδή διαφορές», και «αισθάνομαι ειλικρινά εθνική ντροπή κάθε φορά που αναγκάζομαι να αγοράζω όπλα που δεν μας χρειάζονται (…) για φανταστικό κίνδυνο που προκύπτει από μια αντιπαράθεση, που είναι δυνατό και πρέπει να λυθεί πολιτικά.»

Αν και ο κ. Πάγκαλος μας έχει συνηθίσει σε μεγαλοστομίες ['Alter' 03/04/2008], παλλικαρισμούς ['Έθνος' 26/02/2010] , άστοχες, άχρηστες και επικίνδυνες ['ΕΡΤ' 25/01/2008] δηλώσεις, και γενικά είναι πασίγνωστο πως πάσχει από έλλειψη σοβαρότητος αφού αλλάζει απόψεις κατά το δοκούν, αυτή τη φορά ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.

Ξαφνικά, αυτός που κάποτε:

- Κατηγορούσε τους Tούρκους ότι επιδεικνύουν «ιδιάζουσα θρασύτητα» στο θέμα των μουσουλμάνων της Θράκης και δήλωνε (ορθώς) ότι η ελληνική τακτική της καλής συμπεριφοράς προς την Τουρκία δεν έχει αποδώσει ποτέ και πουθενά ['In.gr' 16/11/2000] επιτιθέμενος έτσι στα θεμέλια της τότε εξωτερικής πολιτικής Σημίτη-Παπανδρέου η οποία ακολουθείται πιστά σήμερα από το δίδυμο Παπανδρέου-Δρούτσα, και την οποία μετέπειτα ακολούθησε και συνεχίζει να ακολουθεί και ο Θ. Πάγκαλος,

- Επιτίθετο στον νυν πρωθυπουργό και τότε ΥΠΕΞ Γιώργο Παπανδρέου για μια δήλωση ['In.gr' 13/12/2000 ] του τελευταίου ότι «η Τουρκία δεν πρέπει να νιώθει πια περικυκλωμένη στο Αιγαίο». Σημειώνεται εδώ πως αυτή η προ δεκαετίας δήλωση από τον Γ. Παπανδρέου ως ΥΠΕΞ, σήμερα με την επίσκεψη Ερντογάν με τον Γ. Παπανδρέου Πρωθυπουργό και τον Θ. Πάγκαλο να τον υπηρετεί πλέον πιστά, υλοποιείται.

- Απειλούσε την Τουρκία ότι θα κλείσει το προξενείο της Κομοτηνής ['Τα Νέα της Ροδόπης' 25/10/2010] εάν αυτό συνέχιζε τις ανατρεπτικές του δραστηριότητες στην Θράκη, και που αποκαλούσε επικίνδυνη την υποτιθέμενη «ασφαλή διέλευση» της τουρκικής κορβέτας που έφτασε ως το Σούνιο τον περασμένο Μάρτη, επισημαίνοντας μάλιστα ότι διενέργησε και έρευνες χωρίς τις σχετικές άδειες.

Αυτός ο ίδιος σήμερα αποκαλεί φανταστική απειλή την Τουρκία και εθνική ντροπή τον εξοπλισμό της Ελλάδος!

Εκτός του ότι αυτή η αστάθεια στις δηλώσεις του και ο βίαιος και χονδροειδέστατος τρόπος με τις οποίες τις κάνει είναι δείγμα του ανύπαρκτου πολιτικού ήθους ενός ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ, και της αισχρής πολιτικής νοοτροπίας του, βασισμένη στο ατομικό συμφέρον και το ψεύδος, αυτές οι δηλώσεις είναι επικίνδυνες και προσβλητικές.

Ακολουθώντας πιστά του συναδέλφους του, κύριους Μιχάλη Χρυσοχοϊδη και Ευάγγελο Βενιζέλο ['Εμπροσθοφύλακας' 07/05/2010], κάτι που δεν μας αφήνει περιθώριο αμφισβήτησης ότι πρόκειται για διαταγή του Πρωθυπουργού ο συγκεκριμένος τρόπος συμπεριφοράς, ο Θ. Πάγκαλος επιτέθηκε αόριστα στους διπλωμάτες, δηλαδή σε αυτούς που υποτίθεται προωθούν σε πρακτικό επίπεδο τα εθνικά μας συμφέροντα στις χώρες του εξωτερικού. Παράλληλα αποκάλεσε «φανταστική» την τουρκική απειλή, κάτι που σε πολιτικούς όρους μεταφράζεται σαν ολική υποχώρηση στα εθνικά θέματα, αν όχι αναγνώριση ανυπαρξίας αυτών (αφού προφανώς δημιουργούνται τεχνητά!), και αποκάλεσε εθνική ντροπή την αγορά εξοπλισμών κάτι που μεταφράζεται ως πλήρης αχρήστευση των Ενόπλων Δυνάμεών μας!

Φυσικά και εγείρονται κάποια ερωτήματα μετά από αυτήν την σκανδαλώδη, δουλική και αντεθνική τοποθέτηση του Θεόδωρου Πάγκαλου:

- Άραγε οι πιλότοι μας που πέθαναν πάνω από το Αιγαίο αναχαιτίζοντας τους Τούρκους ['Alter' «Αθέατος Κόσμος» 20/05/2009] , αντιμετώπιζαν μια φανταστική απειλή; Τι θα έλεγε στους γονείς αυτών των παιδιών που έπεσαν νεκροί αντιμετωπίζοντας μια «φανταστική απειλή»;

- Άραγε οι Τούρκοι που έχουν δρομολογήσει έναν κολοσσιαίο μακροπρόθεσμο εξοπλιστικό πρόγραμμα μυθικού κόστους, με αμφισβήτηση των ελληνικών συνόρων σε Έβρο και Αιγαίο ['DefenceNet' 18/11/2009] την ίδια ώρα που η Ελλάδα αυτό-αφοπλίζεται ['DefenceNet' 10/05/2010] νιώθουν εθνική ντροπή; Να ρωτήσουμε τον κ. Πάγκαλο και τον κάθε υπηρέτη της σημερινής πολιτικής υποταγής, οι ετήσιες, γιγάντιες και πολυέξοδες διακλαδικές ασκήσεις ΕΦΕΣ, τις οποίες χειροκροτεί ο ίδιος ο Ταγίπ Ερντογάν, εναντίον ποιου εχθρού στρέφονται; Εναντίον ποιας χώρας στρέφονται αυτές οι γιγάντιες αεραποβατικές ασκήσεις;

- Ο κ. Πάγκαλος που είναι δεκαετίες στην πολιτική ζωή του τόπου, μέλος του κόμματος εξουσίας που κυβέρνησε το περισσότερο κατά την Μεταπολίτευση, που κατείχε θέσεις-κλειδιά και ιδιαίτερα το ΥΠΕΞ, δεν γνωρίζει ότι ο στρατός και ο εξοπλισμός είναι μια βασική παράμετρος της εξωτερικής πολιτικής κάθε χώρας, και δη μιας χώρας σαν την Ελλάδα με ασταθείς και επιθετικούς γείτονες; Είναι δυνατόν να μην γνωρίζει αυτή την βασική αρχή της εξωτερικής πολιτικής ένας πρώην ΥΠΕΞ, όταν αυτό το γνωρίζει ένας πρωτοετής φοιτητής Διεθνών Σχέσεων; Φαίνεται πως κατά την γνώμη του αποτελεί εθνική ντροπή να δίνεις στην ελληνική εξωτερική πολιτική ένα πλεονέκτημα και ένα μοχλό πίεσης… Μένει να μας διευκρινίσει για ποιο έθνος μιλάει διότι προφανώς δεν πρόκειται για ελληνική εθνική ντροπή αυτή που νιώθει!

- Αυτοί οι «ικανοί» διπλωμάτες που «δημιουργούν αφορμές διαπραγμάτευσης, δηλαδή διαφορές» ποιοι είναι; Εάν πρόκειται για ξένους διπλωμάτες, είναι τόσο ανίσχυρη και ανίκανη η ελλαδική πολιτική ηγεσία ώστε να μην μπορεί να αποτρέψει επί δεκαετίες την επιρροή ξένων κακοπροαίρετων διπλωματών οι οποίοι επιθυμούν για άγνωστους λόγους ελληνοτουρκική ένταση; Εάν πρόκειται για Έλληνες διπλωμάτες, πως είναι δυνατόν να έχουν τόσο ισχύ ώστε να δρουν ανεξέλεγκτα και να καθορίζουν μόνοι τους την εξωτερική πολιτική της χώρας; Δεν έχουν περάσει από τις εξετάσεις του Ελληνικού Διπλωματικού Σώματος; Πριν σταλθούν στα κατά τόπους πόστα τους, δεν έχουν δώσει διαπιστευτήρια; Το ΥΠΕΞ είναι ανίκανο να τους δώσει διαταγές και αυτές να εκτελεστούν από τα εκτελεστικά όργανά του, δηλαδή τους διπλωμάτες; Εάν κάποιος διπλωμάτης δεν εκτελεί διαταγή και προσπαθεί (πράγμα μάλλον απίθανο) να διεξάγει ένα είδος «ατομικής» εξωτερικής πολιτικής (διότι με τα λεγόμενα του κ. Πάγκαλου, περί αυτού πρόκειται) το ΥΠΕΞ γιατί δεν έχει την δυνατότητα να τους ανακαλέσει και να τους εκδιώξει από το Σώμα;

Τα ερωτήματα είναι ατελείωτα, ειδικά ότι δημιουργούνται από δηλώσεις ατόμου που διετέλεσε ΥΠΕΞ, και φυσικά μάλλον δεν έχουν απάντηση σε μία χώρα όπου ο πολιτικός ορθολογισμός, δηλαδή ο πολιτικός κόσμος στην υπηρεσία του εθνικού συμφέροντος, δεν υπάρχει.

Το ολοφάνερο όμως, είναι ότι μετά τις αήθεις και αισχρές επιθέσεις σε αστυνομία και στρατό, δηλαδή στους εγγυητές της ασφάλειας της χώρας, από την ίδια την πολιτική τους ηγεσία γίνεται ξεκάθαρος ο πολιτικός στόχος της κυβέρνησης: Η πολιτική αστάθεια και η κοινωνική αναταραχή, η βία και η τρομοκρατία εις βάρος των Ελλήνων κρατικών λειτουργών, ένστολων ή μη, έτσι ώστε η λεηλασία της χώρας και η πολιτική υποταγή να συνεχιστούν απρόσκοπτα.

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος έρχεται να προσθέσει άλλο ένα λιθαράκι στην πολιτική αυτή, βάζοντας στο στόχαστρο τα τελευταία φιλότιμα στελέχη που έχουν απομείνει στο διπλωματικό σώμα, και στέλνοντας παράλληλα το σαφές μήνυμα στους εν ενεργεία διπλωμάτες να μην προβαίνουν πια στο αυτονόητο, δηλαδή στην προάσπιση των συμφερόντων της Ελλάδος και στην αναφορά κινδύνων και δράσεων βλαβερές για τα εθνικά συμφέροντα, υπό τον κίνδυνο δίωξης από την ίδια τους την πολιτική ηγεσία.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

‘ΑΝΤ1′
«Ομιλία Πάγκαλου στο ελληνοτουρκικό επιχειρηματικό φόρουμ»
14 Μαΐου 2010

Με αναφορές στο Κυπριακό, το Αιγαίο και τους εξοπλισμούς, μίλησε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος, κατά την έναρξη του επιχειρηματικού φόρουμ Ελλάδας-Τουρκίας, στο πλαίσιο της επίσκεψης του Τούρκου πρωθυπουργού Ρ. Τ. Ερντογάν.

Μιλώντας ενώπιον της επιχειρηματικής ελίτ των δύο χωρών, ο κ. Πάγκαλος ανέπτυξε το ελληνικό οικονομικό πρόβλημα, στο οποίο, λόγω ευρώ, έπρεπε να υπάρξει συλλογική απάντηση.

Αυτό το ζητήσαμε εμείς, τόνισε και το καθιερώσαμε μετα από σκληρή προσπάθεια, γιατί δυστυχώς η ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία δεν στάθηκε από την πρώτη στιγμή στο ύψος των περιστάσεων.

Αναφέρθηκε, επίσης, στις δυνατότητες που προκύπτουν από την παγκοσμιοποίηση για δημιουργία περιφερειακών συγκροτημάτων και σημείωσε:

«Υπάρχει χώρος, ικανή αγορά με παραγωγικές δυνάμεις, όπως είναι τα Βαλκάνια, η Α. Μεσόγειος και άξονας αυτού του χώρου η Ελλάδα και η Τουρκία. Η ελληνοτουρκική συνεργασία μπορεί να διαμορφώσει, μέσα στα ευρωπαϊκά πλαίσια, ένα στενότερο χώρο περιφερειακής συνεργασίας. Είναι κέρδος να βαδίσουμε προς αυτή την κατεύθυνση».

Θεώρησε δε ότι η αμοιβαία εμπιστοσύνη είναι βασική για την περαιτέρω ανάπτυξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων και χαρακτήρισε την επίσκεψη Ερντογάν «με τις διαστάσεις που παίρνει, ιστορικής σημασίας για το κλίμα εμπιστοσύνης που οικοδομεί».

Αναπτύσσοντας τα θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης τόνισε ότι «ένα πρόβλημα υπάρχει ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία και αυτό παύει σιγά σιγά να είναι αποκλειστικής μας δικαιοδοσίας: Το Κυπριακό. Εκεί χρειάζεται μια διαρκής, δίκαιη συμφωνία, αλλά εκεί θα παίξουν κύριο ρόλο και οι Κύπριοι εκατέρωθεν. Εμείς αρκεί να δεσμευτούμε να μην παρεμποδίζουμε τις συνομιλίες».

Σε ό,τι αφορά το Αιγαίο, πρόσθεσε ότι, τα θέματα της εδαφικής κυριαρχίας, της κυριαρχίας στον αέρα και τη θάλασσα, ένα μεγάλο μέρος από τα αιτήματα που διατυπώνονται είναι κατασκευασμένα, από μερικούς πολύ ικανούς διπλωμάτες, που δουλειά τους , όπως είπε, είναι «να δημιουργούν αφορμές διαπραγμάτευσης, δηλαδή διαφορές».

Ένα μεγάλο μέρος των διαφορών μπορεί να ξεπεραστεί, συνέχισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, αν αποδεχθεί κανείς μερικές βασικές αρχές, όπως την απαγόρευση χρήσης και απειλής βίας, δεύτερον ότι πρέπει να γίνουν σεβαστά τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών κάθε χώρας και τρίτον, όπου υπάρχει διαφωνία για τον καθορισμό εδαφικών λεπτομερειών ή γεωγραφικών ιδιομορφιών, η λύση πρέπει να δίνεται από τρίτους, εντεταλμένους προς τούτο, με βάση το Διεθνές Δίκαιο.

Καταλήγοντας, ο κ. Πάγκαλος αναφέρθηκε στους εξοπλισμούς των δύο χωρών λέγοντας:

«Αισθάνομαι ειλικρινά εθνική ντροπή κάθε φορά που αναγκάζομαι να αγοράζω όπλα που δεν μας χρειάζονται, με βάση μια αντικειμενική εκτίμηση των κινδύνων που υπάρχουν στον σημερινό κόσμο, για την Ελλάδα - και ξέρω ότι και οι Τούρκοι αγοράζουν όπλα που δεν τους χρειάζονται, όχι για πραγματικούς, αλλά για φανταστικό κίνδυνο που προκύπτει από μια αντιπαράθεση, που είναι δυνατό και πρέπει να λυθεί πολιτικά, έτσι ώστε να βαδίσουν οι δύο λαοί μαζί για μεγαλύτερη ευημερία, αξιοποιώντας παραγωγικά τα κολοσσιαία ποσά που εσείς και εμείς σπαταλούμε γι αυτά τα όπλα».

Ηλεκτρονική διεύθυνση άρθρου: http://www.efylakas.com/archives/6409

Read more...

Το κράτος ΔΕΝ είναι πατρίδα

Με την ευκαιρία της επίσκεψης του "Ταγίπ Εφέντη" θυμήθηκα ένα κείμενο του Διονύση Χαριτόπουλου από την συλλογή του "Ημών των ιδίων". Ο λόγος του Χαριτόπουλου είναι απλός ,εύστοχος και πάνω απ'όλα γνήσιος.

Το κείμενο τελειώνει με μια από τις πλέον αληθινές και συγκλονιστικές φράσεις που έχουν γραφεί ποτέ (κατ' εμέ).


Ορίστε λοιπόν και χωρίς άλλα σχόλια .Εδώ που τα λέμε ότι και να πεις μπροστά σε τέτοιο κείμενο , μοιάζουν φτωχά :

--------------------------------------------------------------------------

Ένα γεγονός που έχει επιμελώς αποσιωπηθεί είναι ότι στις 16 Νοεμβρίου 1967 η Τουρκική Εθνοσυνέλευση κήρυξε τον πόλεμο εναντίον της Ελλάδας.

Στα σύνορα του Έβρου η απέναντι όχθη πλημμύρισε με τουρκικά άρματα μάχης, που μάρσαραν νυχθημερόν εκφοβιστικά και πανέτοιμα να περάσουν το ποτάμι. Στη δική μας πλευρά ο αριθμός των αρμάτων ήταν ασήμαντος σε σχέση με των Τούρκων και αρχίσαμε τα «κολοκοτρωναίικα» τα κάναμε κυκλικές βόλτες μέσα από δάση και χωριά για να φαίνονται περισσότερα. (Εικόνα τρομακτικής ανισότητας, που θα έπρεπε να την έχουν αντικρίσει όσοι με ασυγχώρητη ανευθυνότητα μιλάνε για μείωση των εξοπλισμών.)

Ο ίλαρχος Ν.Μ., διοικητής μιας Ίλης Αναγνωρίσεως, διέθετε στον τομέα ευθύνης του πλάι στο ποτάμι 4 έφεδρους αξιωματικούς και 144 στρατιώτες, συν 2 «βοηθητικούς» που δεν έφεραν όπλο.

Εκείνες τις κρίσιμες στιγμές έλαβε μια επείγουσα διαταγή από τη Μεραρχία και κάλεσε προσκλητήριο στη μονάδα του. Ανέλυσε στους συγκεντρωμένους την κατάσταση, μίλησε για την τουρκική υπεροπλία και ζήτησε από τους στρατιώτες του 30 εθελοντές να περάσουν την ίδια νύχτα το ποτάμι, με επικεφαλής τον ίδιο και τους 4 έφεδρους αξιωματικούς τους, για δολιοφθορά στα εχθρικά τανκς. Οι πιθανότητες να γυρίσουν ζωντανοί ήταν μηδαμινές, είτε πετύχαινε η αποστολή τους είτε όχι γι’ αυτό τούς έδωσε είκοσι λεπτά προθεσμία να συζητήσουν μεταξύ τους και να αποφασίσουν μόνοι τους ποιοι θα συμμετείχαν εθελοντικά. Μάλιστα προέτρεψε όσους ήταν παντρεμένοι ή είχαν προστατευόμενα μέλη στην οικογένειά τους να μη συμμετάσχουν στο εγχείρημα.

Στην ουσία ο ίλαρχος Ν.Μ. απάλλαξε τους στρατιώτες του από κάθε όρκο και υποχρέωση και τους έδωσε το δικαίωμα να επιλέξουν οι ίδιοι αν θα ζήσουν ή θα πεθάνουν.

Ο Έβρος ήταν ανέκαθεν για τον στρατό ο κάλαθος των «αχρήστων». Ήταν μία χρόνια πρακτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, στην οποία η δικτατορία είχε προσδώσει διαστάσεις τιμωρίας. Στον Έβρο έστελναν όλους τους παρίες, που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα για καλύτερη μετάθεση, τους κοινωνικά απροσάρμοστους και κυρίως τους αντίθετους στο καθεστώς, στους οποίους μάλιστα επιφύλασσε και την ανάλογη περιποίηση.

Αυτή πάνω κάτω ήταν η κοινωνική σύνθεση και της μονάδας του Ν.Μ., που οι οπλίτες της συσκέπτονταν μεταξύ τους για είκοσι λεπτά και συγκεντρώθηκαν πάλι με τον ήχο της σάλπιγγας. Ο ίλαρχος διέταξε οι 30 εθελοντές να κάνουν ένα βήμα μπροστά για να αποσπαστούν από τους υπόλοιπους. Τότε ένα βήμα μπροστά δεν έκαναν μόνο 30 άντρες, αλλά αυτομάτως και οι 144, μαζί τους και οι 2 «βοηθητικοί».


Αυτά τα παιδιά ήταν απλοί στρατιώτες.

Δεν είχαν την ψυχοτεχνική εκπαίδευση για καταδρομικές επιχειρήσεις ούτε τον απαιτούμενο ειδικό εξοπλισμό και την ανάλογη υποστήριξη, εύλογα θα μπορούσαν να διαμαρτυρηθούν γι’ αυτή την αποστολή θανάτου. Όμως αποφάσισαν να υπερβάλουν εαυτόν, διέγραψαν τις ταλαιπωρίες που τους υπέβαλλε το ανελεύθερο καθεστώς και ήταν έτοιμα να δώσουν τη ζωή τους για την πατρίδα, όπως ακριβώς οι πατέρες τους πολέμησαν τους Ιταλούς υπό τη μεταξική δικτατορία: η αντίθεσή τους στο δικτατορικό καθεστώς δεν επηρέασε σε τίποτα τη φιλοπατρία τους.

Ένιωθαν ως το κύτταρό τους, χωρίς να χρειαστεί να τους το πει κανείς, ότι η εθνική επιβίωση είναι υπεράνω ιδεολογιών, ταξικών διαφορών, προσωπικών αδικιών, συμφερόντων κ.λπ.

Γιατί το κράτος δεν είναι πατρίδα.

Το κράτος είναι απλώς ένα σύστημα διαχείρισης της κοινωνίας που αλλάζει ανάλογα με τα πρόσωπα τα οποία εντελώς πρόσκαιρα και συγκυριακά το στελεχώνουν. Το κράτος πιθανόν να είναι δίκαιο ή άδικο, ικανό ή ανίκανο, αφερέγγυο, αυταρχικό και σπανίως στοργικό να δέρνει τους συνταξιούχους, να μη σέβεται ζώντες και τεθνεώτες, να μεροληπτεί, να ψεύδεται, να εξαπατά, να χρηματίζεται, να τρομοκρατεί.

Η πατρίδα είναι κάτι ακλόνητο, βαθύ και καθοριστικό για τον άνθρωπο.

Η πατρίδα είναι η πανάρχαιη γειτονιά μας στον κόσμο.

Αυτή μας προσδιορίζει και νοηματοδοτεί την ύπαρξή μας. Επειδή είμαστε πρόσωπα, και όχι τυχαία άτομα, υπάρχουμε εν χώρω και χρόνω με δικό μας ήθος και έθος. Άλλωστε η ανθρώπινη ποικιλία τρόπων, αισθημάτων, εμπειριών και έκφρασης συνιστά τη διαφορετικότητα, που είναι ζωή και ευλογία, δίνει μορφή και περιεχόμενο στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά.

Τελικώς η σύγκρουση τότε με την Τουρκία αποσοβήθηκε με οδυνηρές υποχωρήσεις εκ μέρους μας, μία από αυτές ήταν η επαίσχυντη απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο, που άνοιξε το δρόμο για την τουρκική εισβολή στο νησί το 1974.

Και από τότε, χωρίς να γίνει πόλεμος, επί 40 ολόκληρα χρόνια χάνουμε σταθερά ανθρώπους και δικαιώματα.

Ιδίως από το 1996 και μετά έχουμε οδηγηθεί σε μια κατάσταση «φινλανδοποίησης» έναντι της Τουρκίας, η οποία συνεχώς διατυπώνει νέες απειλές και νέες απαιτήσεις: Ίμια, γκρίζες ζώνες, S-300, υφαλοκρηπίδα, Θράκη, casus belli για τα 12 μίλια, αποστρατιωτικοποίηση των νησιών (για να ακολουθήσουν τη μοίρα της Κύπρου), διχοτόμηση του Αιγαίου και ίσως άλλα που δεν τα γνωρίζουμε. Και, επειδή «τίποτα δεν μπορεί να προχωρήσει αν κάτι άλλο δεν υποχωρήσει», εμείς τα τελευταία δέκα χρόνια, άτολμοι και περιδεείς, γλείφουμε για «ελληνοτουρκική φιλία», μεταμφιέζουμε τον τρόμο μας σε «σωφροσύνη» και σκιζόμαστε να εξυπηρετήσουμε τους απέναντι σε ό,τι θέλουν: υποστήριξη στην Ευρώπη, τερατούργημα Ανάν, οικονομικά ανοίγματα και διάφορα άλλα αναξιοπρεπή, ενώ ο κατάλογος των πεσόντων μας μεγαλώνει ασταμάτητα: Σιαλμάς, Βλαχάκος, Γιαλοψός, Καραθανάσης, Ηλιάκης.

Όμως όλα έχουν ένα όριο.

Η πορεία ενός έθνους δεν καθορίζεται από ευκαιριακά συμφέροντα και ανεπαρκείς ηγεσίες. Περιλαμβάνεται στις θυσίες των νεκρών μας, στο παρόν το δικό μας και στο μέλλον αυτών που έρχονται. Τα κυριαρχικά μας δικαιώματα μπορεί να τα χάσουμε μόνο μετά από στρατιωτική ήττα, ουδείς από τους κρατούντες νομιμοποιείται να τα παραχωρήσει σε διαπραγματεύσεις.

Όποιος μιλάει για ελευθερία και ανεξαρτησία χωρίς να είναι έτοιμος να ματώσει είναι απατεώνας. Ούτε το δικαστήριο της Χάγης ούτε οποιοσδήποτε άλλος διεθνής οργανισμός μπορεί να αποφανθεί αν επιτρέπεται να αναπνέουμε ακόμη τον αέρα της πατρίδας μας ή αν η Θράκη, η Κύπρος και τα νησιά είναι δικά μας.

Η αλήθεια είναι μία και πανάρχαιη:

Δικό σου είναι μόνο αυτό που μπορείς να προστατεύσεις.

(Δ. Χαριτόπουλος , Ημών των Ιδίων -Εκδόσεις Τόπος))

-----------------------------------------------------------------------

Read more...

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ

Ένα εξαίρετικο άρθρο από το Αντίβαρο για τις κινήσεις στρατηγικής της Τουρκίας και για το πως προσπαθεί να μας αποκλείσει από τις θάλασσες μας , γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια το Διεθνές Δίκαιο, δημιουργώντας αποκλειστικές οικονομικές ζώνες (ΑΟΖ) και προσπαθώντας να έλθει σε συμφωνία με την Αίγυπτο , αγνοώντας και αποκλείοντας την Κυπρο.

Διαβάστε εδώ

Ταυτόχρονα εμείς είμαστε ζαλισμένοι από τα χαστούκια, με την πλάτη στον τοίχο και στο ένα πόδι, εκεί που μας έχουν στήσει οι συν- Ευρωπαίοι μας,βορά στα οικονομικά αρπακτικά , ψελίζουμε υποτακτικά δικαιολογίες και ψάχνουμε με εξεταστικές επιτροπές να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα , ρίχνοντας στάχτη στα μάτια.
Μου θυμίζει την δίκη και την εκτέλεση των Έξι. Λες και αυτό έλυσε τα προβλήματά μας τότε και λες και μας έδωσε πίσω τα όσα χάσαμε. Μόνο ιστορική σύγχυση και διόγκωση του προβλήματος προκάλεσε. Τα ίδια θα γίνουν και τώρα.
Όπως έλεγε και ο Ν. Δραγούμης:
«Το περίεργον είναι ότι όχι μόνο αγνοούσι και απεχθάνονται την ιστορίαν οι ημέτεροι πολιτικοί, αλλά τρέφουσι προς αυτήν βαθυτάτην περιφρόνησιν.. Αφ’ ου δε η ιστορική μάθησις είναι αναγκαία εις τους αναλαμβάνοντας να κυβερνήσωσι κράτη μεγάλα, ισχυρά και στερώτατα, πολύ πλέον απαραίτητος είναι, νομίζω, εις τους κυβερνώντας κράτος μικρόν, ασθενές και κλονούμενον». ( Αναμνήσεις, 2, σελ. 316-317)

Ταυτόχρονα ενώ όλοι γνωρίζουν το πρόβλημά μας και τον εκτροχιασμό των δημοσιονομικών μας λόγω των αμυντικών δαπανών (ιδίως οι Γαλλο-Γερμανοί!) ,
ΟΛΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΟΠΛΑ !!

Read more...

ΛΙΘΟΙ ,ΠΛΙΝΘΟΙ ΚΑΙ ΚΕΡΑΜΟΙ ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΡΙΜΜΕΝΑ

Για ακόμα μια φορά θα παραθέσω ένα ΑΡΘΡΟ του στρατηγού ε.α. Δημήτρη Δήμου , που δημοσιεύτηκε στο Αντίβαρο για τον οποίο είναι γνωστό ότι βρίσκεται ψηλά στην εκτίμηση μου .

Διαβάστε απλά , αν αντέχετε , χωρίς σχόλια από μένα......

Read more...

ΤΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΡΑΓΕ ?

Είχα σκοπό να γράψω κάτι για να μοιραστώ μαζί σας τις ανησυχίες μου σχετικά με την εξωτερική μας πολιτική τώρα που θα έρθει στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ. Όχι φυσικά πως κοιμόμουν ήσυχος επί ΝΔ.
Νομίζω όμως ότι δεν χρειάζεται να γράψω τίποτε άλλο πέρα από το άρθρο που δημοσίευσε ο Ακρίτας στο ιστολόγιό του.
Ελπίζω να βγει ψεύτης ο αρθρογράφος.

Σας παραπέμπω επίσης σε μια παλιότερη συνέντευξη του Γ.Α.Π. το 1999 όπου λέει κάποια πολύ ενδιαφέρονται και περίεργα πράγματα.

Σχόλια και συμπεράσματα δικά σας.

Read more...

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Χρειάστηκε αλήθεια να ανακαλυφθούν οι ομαδικοί τάφοι για να ξυπνήσουμε ;Πόσα ακόμα κόκαλα και κρανία σε πηγάδια πρέπει να βρεθούν ;
Πότε θα καταλάβουν άραγε κάποιοι ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο αυτών που την ένταξή τους στην ΕΕ υποστηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις;

Μόνο βαριά λόγια μου έρχονται στο μυαλό και αισθάνομαι θλίψη. Δεν νομίζω ότι έχω δύναμη να γράψω για αυτό .

Τα είπε εξάλλου όλα ο στρατηγός ε.α. Δημήτρης Δήμου ,ένας εξαίρετος Έλληνας αξιωματικός με ευθυκρισία και άποψη.

Διαβάστε το άρθρο του από το Αντίβαρο .




Δείτε και την φωτογραφία και συγγνώμη αν σας χαλάει την διάθεση σας για την 15αυγουστιάτικη ραστώνη

Read more...