ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΗΔΕΝ ΞΑΝΑΓΥΡΝΑΜΕ ΔΙΑΡΚΩΣ

Από προχτές που διαβάζω και ακούω τα σχόλια και τις απόψεις πολιτών αλλά και τον πολιτικό λόγο που εκφέρεται σχετικά με τις προκηρυχθείσες εκλογές βεβαιώνομαι για ακόμα μια φορά ότι ζούμε στην χώρα του συλλογικού Αλτσχάιμερ.

Πριν από μια εξαετία ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν " Ο Κωστάκης" και όλοι γελούσαν με αυτόν περιπαικτικά και ξεκαρδίζονταν στα γέλια όταν έβλεπαν συνεχώς το βίντεο με τον τραυματισμό του όταν πήγε να το παίξει Κρόιφ για λόγους image.

Ξαφνικά με το που κέρδισε τις εκλογές έγινε " ο σοφός και άξιος" , ο πλέον καταλληλότερος για πρωθυπουργός σύμφωνα με τα απανταχού γκάλοπ , κάτι σαν το καλύτερο λάδι για την σαλάτα που λέγεται διακυβέρνηση της χώρας.

Στην διάρκεια αυτής της εξαετίας ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρισκόταν στον προηγούμενο ρόλο του "μαλακάκου". Αποκαλούνταν από όλους "Ο Γιωργάκης" και όλοι ξεσκίζονταν στα γέλια συζητώντας πως γκρεμοτσακίστηκε από το ποδήλατο. Παρεμπιπτόντως οδηγώ ποδήλατο από τα 5 μου χρόνια συνεχώς ως σήμερα που είμαι 40 και μου φαίνεται αδιανόητο να προσπαθήσει καποιος να βάλει εν κινήσει την αλυσίδα που βγήκε.Κάποια μέρα θα πρέπει να μας εξηγήσει το σκεπτικό του.

Σήμερα όμως το "παλούκι άλλαξε τρύπα" και ο Γιώργάκης ως εκ θαυματος μπήκε στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ και αναδύθηκε ως ο πλέον καταλληλότερος και αναντικατάστατος για να μας κυβερνήσει , αντίθετα ο πάλαι ποτέ καταλληλότερος Καραμανλής έγινε ξανά "Ο μπούλης" και η δημοτικότητά του έφτασε τους -273 βαθμούς Κελσίου.

Τώρα πλέον κάθε μαλακία που ενδέχεται να λέει ο Γιώργος θα αντιμετωπίζεται ως δείγμα σοβαρότητας και αξίας ανάλογης με τα αρχαία ρητά , αντίθετα ο Καραμανλής ακόμα και την ώρα να πει θα τον περιγελάνε όλοι και θα τον αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό και συγκατάβαση.

Από την άλλη μεριά δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται και κάποιοι ξαφνικά θεωρούν ότι το ΠΑΣΟΚ με φακιρικά θα μας κάνει γη της επαγγελίας με πρωθυπουργό το Γιώργο και από την άλλη δεν καταλαβαίνω επίσης πως μπορεί να πιστευουν κάποιοι άλλοι ότι ο Καραμανλής αρκεί να ξεφορτωθεί δυο - τρία στελέχη και όλα μέλι - γάλα ξανά στην παράταξή του και ξανά "βουρ για τον πατσά".

Έχει άραγε σκεφτεί όλος αυτός ο κόσμος οι αυριανοί χειροκροτητές που θα κραδαίνουν σημαίες στις συγκεντρώσει και θα κάνουν ουρά στα πολιτικά γραφεία , ότι και οι κύριοι Παπανδρέου και Καραμανλής αποτελούν ουσιαστικό μέρος του προβλήματος ;

Ποια είναι άραγε η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ του 2000 και αυτού του 2009;

Γιατί άραγε ο Καραμανλής ο οποίος ήταν αμέτοχος και άφαντος στα μεγάλα θέματα διαφθοράς ,διακυβέρνησης και εξωτερικής πολιτικής της χώρας ,αν ξαναβγεί να τα πάει καλύτερα και αυτός και τα στελέχη του ;

Επίσης και κάτι άλλο αναφορικά με τις κυβερνήσεις συνεργασίας που μπορεί να προκύψουν.Όταν κάποιος τα κάνει μανταρα όταν κυβερνά με το κόμμα του γιατί να τα πάει άραγε τέλεια όταν συμμετέχει σε κυβερνήσεις συνεργασίας. Εκτός και αν απο την εθνική διακυβέρνηση λείπει το magic touch της Αλέκας .

Θυμάται άραγε κανένας την συγκυβέρνηση και την οικουμενική ;

Ο Αινστάιν είχε χαρακτηρίσει σαν παράνοια το εξής :

"Να επαναλαμβάνεις συνεχώς το ίδιο ακριβώς πείραμα και κάθε φορά να ελπίζεις ότι θα πάρεις διαφορετικά αποτελέσματα".

Πόσες φορές άραγε θα πρέπει να επαναληφθεί το πείραμα από τους μαθητευόμενους μάγους των κομμάτων εξουσίας για να αντιληφθούμε εμείς οι πολίτες ότι ζούμε σε μια συλλογική μαζοχιστική παράνοια τα τελευταία 30 χρόνια αφού τους επιτρέπουμε να κάνουν πάρτι στον κώλο μας.

Ήμουν παιδάκι στην μεταπολίτευση και τώρα έφτασα 40 χρονών. Έχουμε μπει σε μια ατέρμονη επανάληπτική διαδικασία ή οποία κάθε φορά επαναλαμβάνεται ως φάρσα .

Όλοι βρίζουν τα κόμματα αλλά στο τέλος πάλι ξαγυρνάνε στο κομματικό μαντρί κατά την ρήση του Αβέρωφ.

Πατήστε το REPLAY παρακαλώ.

Ευχαριστώ δεν θα πάρω .Το έχω δει πολλές φορές το έργο και κατάντησε σούπα.

Ξέρω ότι έχουν ράψει τον εκλογικό νόμο στα μέτρα τους έτσι ώστε να μην τους καίγεται καρφί για το λευκό και το άκυρο αφού δεν συμπεριλαμβάνεται στο εκλογικό μέτρο , όμως αυτό δεν μου λέει τίποτα .Ξέρω ότι θα με πηδήξουν στο τέλος. Ας μην τους δώσω και το προφυλακτικό.

Μαύρο στους Μαυρογιαλούρους !!

Read more...

Η ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Άτιμο εργαλείο αυτή η μνήμη και πολύ ιδιότροπο.Κάνει πάντα τα δικά της.Όταν είσαι γέρος γλιστράει και χάνεται σαν το νερό από τα δάχτυλα σου όσο και αν προσπαθείς να την κυνηγήσεις , αντίθετα όταν είσαι νέος είναι εκεί παρούσα ,όσο και αν προσπαθείς να ξεχάσεις πολλά άσχημα και άβολα πράγματα προκειμένου να διατηρήσεις την μακαριότητα σου και την ψυχική σου υγεία . Αν και η επιστήμη λέει ότι η επιλεκτική αμνησία κατά βούληση είναι κάτι που ανήκει στην σφαίρα του φανταστικού , φαίνεται ότι οι σύγχρονοι Έλληνες έχουν κατορθώσει αυτόν τον απίστευτο άθλο. Κατάφεραν να ξεχάσουν όλα αυτά τα πράγματα που συντελούνται τα τελευταία χρόνια στην χώρα και ξεφτιλίζουν κάθε έννοια ευπρέπειας ηθικής και περηφάνιας τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό βίο και έχουν οδηγήσει σε αυτόν τον ευτελισμό που βιώνουμε , ή μάλλον για να είμαι πιο ακριβής που βιώνουν κάποιοι λίγοι αφού οι περισσότεροι ξέχασαν.Αντίθετα όλοι θυμούνται πάρα πολύ καλά και με μεγάλη ακρίβεια και περηφάνια τι έκαναν οι πρόγονοι μας προ χιλιετιών όταν έχτιζαν Παρθενώνες και δημιουργούσαν αυτοκρατορίες. Κατά τα φαινόμενα μάλλον οι Νεοέλληνες πάσχουν από ένα είδος συλλογικού Εθνικού Αλτσχάιμερ.Θα ξέρετε πιστεύω τα συμπτώματά του . Ο ασθενής που πάσχει από αυτό θυμάται πολύ παλιές αναμνήσεις αλλά όχι πρόσφατες επειδή έχει πρόβλημα στην "εγχάραξη" νέας μνήμης , αντίθετα οι παλιές δουλεύουν μια χαρά.Πολύ βολικό ε ; Εκτός και αν συμβαίνει το εξής γεγονός οπότε τους δικαιολογώ όλους και ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη. Δηλαδή έπαθαν τόσο ισχυρό σοκ από αυτά που συμβαίνουν που ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός της "απώθησης" για την προστασία τους και έτσι πλέον αντί για Εθνικό Αλτσχάιμερ θα μπορούμε να μιλάμε για Εθνική Αμνησία τραυματικής μορφής και αιτιολογίας.
Δυστυχώς εγώ δεν μπορώ να ξεχάσω. Ούτε τα παλιά εθνικά μεγαλεία και τις παλιές δόξες που μου δίδαξαν ότι συνέβησαν κάποτε αλλά εγώ δεν τις έζησα, αλλά ούτε τις σημερινές ξεφτίλες που τις βίωσα και τις έζησα ζωντανά στην μέχρι τώρα ζωή μου.
Δυστυχώς ή ευτυχώς η μνήμη δουλεύει μου πολύ καλά και υπερωρίες.
Θυμάμαι και την ένδοξη ναυμαχία της Σαλαμίνας που έμαθα στο Δημοτικό και συνεβη πριν 2500 χρόνια αλλά και την "ένδοξη" ξεφτίλα της Κύπρου που συνέβη πριν 35 χρόνια.
Θυμάμαι και την οικονομική άνθηση της κλασσικής Ελλάδας με την ανάπτυξη του θαλάσσιου εμπορίου που οδήγησε στην χρηματοδότηση της κατασκευής τόσων αριστουργημάτων κατά τον Χρυσό αιώνα όπως έμαθα στο σχολείο , αλλά και δεν μπορώ να ξεχάσω την επιτηρούμενη σύγχρονη Εθνική οικονομία , το καταχρεωμένο κράτος και την διαρκή λιτότητα που ακούω και βιώνω από μικρό παιδί.
Θυμάμαι πολύ καλά τις τραγωδίες και τις κωμωδίες των μεγάλων αρχαίων συγγραφέων που παρουσιάστηκαν στα αριστουργηματικής κατασκευής αρχαία θέατρα όπως με δίδαξαν όπως και τα μνημεία του γραπτού λόγου και της διανόησης , αλλά δεν ξεχνώ επειδή τους ακούω και τους βλέπω συνεχώς και ένα σωρό σύγχρονους γελοίους δημιουργούς πάσης φύσης ,οι οποίοι απολαμβάνουν δημόσια αναγνώριση, πλούτο και κολακεία από τους απόγονους αυτών που κάποτε "υποκλινόταν" μπροστά στον Αισχύλο τον Σοφοκλή τον Αριστοτέλη τον Ηράκλειτο και τον Επίκουρο .
Δεν ξεχνώ τον Σωκράτη ο οποίος είχε το δικαίωμα να διαλέξει την ποινή του και διάλεξε την ποινή του θανάτου και αρνήθηκε να διαφύγει, πιστός στους νόμους της πολιτείας. Από την άλλη δεν μπορώ να ξεχάσω τους σύγχρονους χιλιοξεφτiλισμενους πολιτικούς που βλέπω και ακούω κάθε μέρα , που γαντζώνονται στην καρέκλα μέχρις εσχάτων και η έννοια της ευθιξίας είναι γι αυτούς terra incognita.
Αυτά και άλλα πολλά δεν μπορώ και δεν ΘΕΛΩ να ξεχάσω και που σας πληροφορώ ότι με ταράζουν με προβληματίζουν και με στενοχωρούν πολύ. Ειλικρινά όμως δεν αντέχω να ζω σε αυτό το συλλογικό Αλτσχάιμερ ονειρευόμενος περασμένα μεγαλεία και πιπιλίζοντας την καραμέλα του "όταν εμείς φτιάχναμε παρθενώνες αυτοί τρώγανε βελανίδια" και ξέρετε γιατί;
Γιατί δεν χτίσαμε εμείς τον Παρθενώνα ούτε ο Μπάμπης Βωβός και οι καραμανλο-Παπανδρεο-Μητσοτάκηδες αλλά κάποιοι Ικτίνος Καλλικράτης και Φειδίας υπό την αιγίδα κάποιου Περικλή πριν από 2500 χιλιάδες τόσα χρόνια.
Γιατί δεν γράψαμε εμείς τα "Στοιχεία" ούτε την "Πολιτεία" αλλά κάποιοι Ευκλείδης και Πλάτωνας πριν από και εγώ δεν θυμάμαι πόσα χρόνια.
Γιατί..........
Γιατί..........
Γιατί..........
.
.
.
.
.
Γιατί όλα όσα θυμάμαι και με κάνουν περήφανο που είμαι Έλληνας τα έχω μόνο διδαχτεί στην ιστορία.
Γιατί θέλω και εμείς να κληροδοτήσουμε και κάτι άλλο εκτός από χρέη στους απογόνους μας και ειλικρινά θα ήθελα να αισθανόταν και αυτοί περήφανοι για μας.
Αντίθετα την χώρα του Συλλογικού Αλτσχάιμερ όπου ζω τα τελευταία 40 χρόνια, την έκανε περήφανη το Euro , η Παπαρίζου στην Eurovision και το εμπορευματικό παζάρι των Ολυμπιακών της ντόπας με το "εφγκαριστούμε Ελλάντα " του Ζαγκ Ρογκ.

Read more...