Μια τραγωδία μεταμφιεσμένη σε πολεμική πράξη

Φέτος συμπληρώνονται 70 χρόνια από την ναυτική τραγωδία του Wilhelm Gustloff στην Βαλτική τον Ιανουάριο του 1945. Το Wilhelm Gustloff ήταν ένα κρουαζιερόπλοιο το οποίο διατάχτηκε να φορτώσει και να εκκενώσει Γερμανούς πρόσφυγες της Ανατολικής Πρωσίας από το λιμάνι της Γδύνιας κοντά στο σημερινό Γκντανσκ (Ντάντσιχ) της Πολωνίας. Οι πρόσφυγες κατάφταναν στα παράλια κοντά στην Κενιξβέργη (την τότε πρωτεύουσα της Ανατολικής Πρωσίας) για να γλυτώσουν από την επέλαση και την εκδίκηση των Ρώσων στρατιωτών της ομάδας στρατιών του Στρατάρχη Βασιλιέφσκι που έπαιρναν εκδίκηση για τα όσα έκαναν οι Γερμανοί στην Ρωσία καταφεύγοντας σε ωμότητες ανάλογου επιπέδου. Η μεγάλη επέλαση προς την Γερμανία είχε ήδη ξεκινήσει και οι Ρώσοι ήταν αποφασισμένοι να μην αφήσουν λίθο επί λίθου. 
Το Wilhelm Gustloff απέπλευσε μετά από πολλές αναβολές έχοντας φορτώσει πάνω από 8000 άτομα συνολικά συν 900 ναυτικούς. Μετά από μερικές ώρες άσχημου ταξιδιού αν και έπλεε με όλα τα φώτα αναμμένα σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο και χωρίς να πραγματοποιεί ελικοειδή πορεία, για να υποδηλώσει ότι δεν ήταν πολεμικό αλλά μετέφερε πρόσφυγες, εντοπίστηκε και τορπιλίστηκε από το ρωσικό υποβρύχιο S-13. Τα παγωμένα νερά της Βαλτικής κατάπιαν πάνω από 7000 ανθρώπους υπό φρικιαστικές συνθήκες! Ήταν και είναι το μεγαλύτερο ναυάγιο στην ιστορία με τους νεκρούς να ξεπερνάνε αυτούς του "Τιτανικού" του "Λουζιτάνια" και του "Λακωνία". Είναι ένα γεγονός ελάχιστα γνωστό εκτός Γερμανίας και δεν υπήρξε κανένας James Cameron να το κάνει γνωστό, πλην του Gunter Graass που πρόσφατα έγραψε ένα σχετικό μυθιστόρημα.
Αν και η πράξη του S-13 είναι μια "δικαιολογημένη" πολεμική πράξη λόγω του ότι το πλοίο μετέφερε και στρατεύματα, εντούτοις είναι και ένα μεγάλο έγκλημα πολέμου κατά την άποψή μου. Οι μερικές εκατοντάδες στρατιώτες (τραυματίες ως επί το πλείστον) δεν ήταν σε θέση να διαδραματίσουν κανένα ουσιαστικό ρόλο που να επηρέαζε τις πολεμικές επιχειρήσεις. Τα χιλιάδες γυναικόπαιδα που έφυγαν για να γλυτώσουν από μια φρίκη, νομίζοντας ότι σώθηκαν, βρήκαν ένα πιθανόν φριχτότερο τέλος.
Το υποβρύχιο S-13 μερικές ώρες αργότερα βύθισε και ένα ακόμα επιβατηγό το "General Steuben" στέλνοντας στον υγρό τάφο της Βαλτικής ακόμα 2700 ψυχές!!
Για την ιστορία, τον κυβερνήτη του υποβρυχίου που βύθισε τα δύο πλοία η NKVD δεν τον πίστεψε θεωρώντας πως είχαν βυθιστεί από αεροπλάνα και είχε ήδη σε εξέλιξη έρευνα εναντίον του. Λίγο καιρό αφού επέστρεψε στην βάση του καταδικάστηκε σε τρία χρόνια καταναγκαστικά έργα! Μόλις το 1960 αφού μελετήθηκαν αρχεία έγινε πιστευτή η ιστορία του και του χορηγήθηκε μια κρατική σύνταξη..

Read more...

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΤΟΥ ΝΤΟΡΙΑΝ ΓΚΡΕΙ

Νομίζω ότι το Πολυτεχνείο θα έπρεπε να πάρει πλέον την θέση του ανάμεσα στις υπόλοιπες εθνικές εορτές. Δεν πρέπει να υπάρχει άλλη επέτειος που να "γιορτάζεται" πανδήμως, από όλες τις παρατάξεις και όλους τους Έλληνες, ο καθένας με τον τρόπο του, έτσι όπως έχει εγγραφεί πλέον στο συλλογικό ασυνείδητο μας.

Για τους αριστερούς είναι ο θρίαμβος της επανάστασης, για τους δεξιούς ένα ενοχλητικό συμβάν που τους θυμίζει το άτακτο σπλάχνο τους την χούντα, για τους ακροδεξιούς απλά ένας μύθος παρόμοιος με αυτόν του ολοκαυτώματος.

Σήμερα,40 χρόνια μετά την μεταπολίτευση και αφού έχει καταρρεύσει πλέον το εθνικό κράτος της Ελλάδος, το "Πολυτεχνείο" ως γενιά/ιδέα/πρόσωπα, έτσι στον αχταρμά, αποτέλεσε το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι που φορτωνόταν όλες τις ασχήμιες των Ελλήνων ενώ οι ίδιοι παραμένουν άσπιλοι και πανέμορφοι. Πόσο ωραίο και βολικό, με μιας ξεχάστηκαν τα πάντα.

Ξεχάστηκε αμέσως ότι το 99% των Ελλήνων νοικοκυραίων μια χαρά βολεύτηκε με τους κολονέλους. Σήμερα πάνω στο στραγγαλισμένο κεφάλι του Πολυτεχνείου, όλοι αυτοί που κρύβονταν τότε, έπαιρναν θαλασσοδανειάκια ή έκαναν μπίζνες,διατρανώνουν την αντίστασή τους. Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει και σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει.

Τιμάμε εξόχως τον Εθνάρχη με την εκ Παρισίων Αντίσταση στα μπιστρό του Σηκουάνα και φυσικά την Μελίνα που έμαθε στο διεθνές τζετ-σετ του φεστιβάλ των Καννών τι θα πει επανάσταση υπό τους ήχους των Παιδιών του Πειραιά που χρησιμοποιούσε και η ασφάλεια στη Μπουμπουλίνας για να καλύψει τους ήχους από τα βογκητά των κρατουμένων που τους μαλάκωναν το κρέας και τα κόκκαλα.

Η κατ' όνομα αριστερά που εκπροσωπεί ο Τσίπρας επιτέλους θεωρεί ότι έχει πλέον αποκτήσει την κρίσιμη μάζα μετά την πολιτική σχάση που προκάλεσε το Πολυτεχνείο και είναι εδώ έτοιμη να δικαιώσει το "ψωμί-παιδεία-ελευθερία". Από το λαό για το λαό και βοήθειά μας και πίσω φασίστες και σας φάγαμε.

Επιτέλους η δεξιά μπόρεσε να απενοχοποιηθεί για όλα, όσα έκανε από το 30 και μετά και να σκάσουν πλέον θρασύτατα μύτη τα φασιστοειδή ψευτοφιλελεύθερα μπουμπούκια της για να κουνάνε το δάχτυλο απέναντι σε μια υποτιθέμενη "αριστερά" που παρόλο που δεν διακυβέρνησε ποτέ εντούτοις φταίει για τα πάντα μέσω της ιδεολογικής πρωτοκαθεδρίας που εγκατέστησε μετά το Πολυτεχνείο. Στην πραγματικότητα απλά κουνάνε το μεσαίο δάχτυλο στον πασοκικό αντικατοπτρισμό τους στον καθρέφτη που τους κοιτάζει και λέει "μαζί τα φάγαμε", ενώ σε ένα τρίτο επίπεδο αντανάκλασης ο παππούς ταγματασφαλίτης από τα τάγματα του Πούλου και του Σούμπερτ χαμογελάει πονηρά.

Οι άμεσοι κλώνοι των συνταγματαρχών αρνούνται τα πάντα και με ελαφρό πονηρό "ορθολογικό" σιγοντάρισμα από τους δεξιούς και τους υποτίθεται φιλελεύθερους (που πρόκειται για εξευγενισμένους δεξιούς που ντρέπονται να το λένε) μετράνε αν οι νεκροί είναι 24 ή 23 και σε τι απόσταση σκοτώθηκαν από το Πολυτεχνείο. Προφανώς οι εξωτερικοί νεκροί δεν μετράνε και ο Ντερτιλής που έκανε σκοποβολή επί ζωντανών στόχων ήταν απλά ένας εθνικιστής ήρωας πολέμου που τον τσάτισαν τα αναιδή υποκείμενα που διαδήλωναν.

Στο κάτω κάτω ο προηγούμενος παππούς του καθρέφτη ήταν κοινός πρόγονος.

Τι καλά! Όλοι χαρούμενοι και πεντακάθαροι.

Όλοι δικαιωμένοι έναντι όλων.

Και το πορτραίτο όλο και ασχημαίνει....

Read more...

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του να κάνεις τον ιστορικό (ενώ είσαι τενεκές)

"Εξίσου αναπόφευκτο είναι και το ότι ένα πλέγμα συγκρούσεων τόσο μπερδεμένο όσο αυτό που υπάγεται στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, θα έπρεπε να έχει δημιουργήσει εσμό ολόκληρο μύθων και θρύλων. Αυτοί οι μύθοι σχηματίζουν ένα απαραίτητο νήμα της ιστορίας. Δουλειά του ιστορικού δεν είναι να τους εξοβελίσει. Καθήκον του είναι να τους εξετάσει, να εξηγήσει την προέλευσή τους και κατόπιν να καταδείξει την διαφορά ανάμεσα στα γεγονότα και στον τρόπο που αυτά έγιναν αντιληπτά. ....

...Είναι αναπόφευκτο να έχουν οι ιστορικοί διαφορετικές ερμηνείες ή τουλάχιστον διαφορετικά τονιζόμενα σημεία. Καμιά εξιστόρηση δεν θα έχει ποτέ καθολική αποδοχή όσο ομογενοποιημένη και αν είναι. Όμως μπορούμε να πάρουμε τα μέτρα μας απέναντι στις χονδροειδέστερες μορφές ανακρίβειας. Τα όμοια πρέπει να συγκρίνονται με όμοια. Πρέπει να τηρούνται οι αναλογίες. Και οι κανόνες των κριτηρίων που εφαρμόζονται στη μια πλευρά της σύγκρουσης πρέπει να εφαρμόζονται με ισότητα προς όλες τις πλευρές της σύγκρουσης.  Για παράδειγμα η μάχη του Ελ Αλαμέιν και η μάχη του Στάλινγκραντ ήταν και οι δύο νίκες των συμμάχων οι οποίες συνέβαλαν στην "αντιστροφή του ρεύματος" τις μαύρες μέρες του 1942-43. Όμως αυτές οι μάχες δεν μπορούν να εξισωθούν. Η μία έθεσε εκτός μάχης 6 μεραρχίες του άξονα σε ένα περιφερειακό θέατρο δράσης ενώ η άλλη εξολόθρευσε 20 μεραρχίες του άξονα στον κεντρικό τομέα του κύριου μετώπου.

Παρομοίως τα ηθικά κριτήρια δεν μπορούν να βασίζονται στην αυταπάτη ότι οι ομαδικές δολοφονίες που διέπραξε ο εχθρός ήταν απόδειξη ανείπωτης κακοήθειας ενώ οι ομαδικές δολοφονίες της πλευράς που ανήκουμε ήταν απλώς ένα ατυχές ψεγάδι.."

Τα παραπάνω είναι απόσπασμα από το βιβλίο του Άγγλου ιστορικού Norman Davies, "Europe at war 1939-1945 : No simple victory".

Στην αρχή του βιβλίου του, δίνει κάποια μαθήματα για το πως πρέπει να προσεγγίζεται η ιστορική έρευνα και ποιος είναι ο ρόλος του ιστορικού.

Αν και το αντικείμενο του βιβλίου του είναι ο Β'ΠΠ εντούτοις οι βασικές αρχές ιστορικής έρευνας και προσέγγισης πρέπει να παραμένουν αναλλοίωτες

Θα συμβούλευα όλους αυτούς τους αυτόκλητους "ιστορικούς αναθεωρητές", τους περήφανους  κατεδαφιστές των εθνικών μύθων, επαγγελματίες και μη, με την αιρετική τάχα ματιά που ανακάλυψαν ξανά την Αμερική και νομίζουν ότι μόνο αυτοί ξέρουν ιστορία ενώ οι υπόλοιποι τρώμε το κουτόχορτο της επίσημης κρατικής προπαγάνδας, να διαβάσουν λίγο τον κ. Davies ή κάποιον σαν αυτόν και να πάψουν να μας ζαλίζουν την π@%τσ@ με τις παπαριές τους.

Είναι το ίδιο ημιμαθείς με αυτούς που κατηγορούν στα πονήματά τους.

Read more...

Όταν ο διαφωτισμός σκοτεινιάζει

Κοιτάζοντας τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών και αλληθωρίζοντας μπροστά στα νουμεράκια που δείχνουν μια σαφή άνοδο των νεοναζιστικών κομμάτων, μου ήρθαν κάτι φλασιές από το βιβλίο του Μαζάουερ "Σκοτεινή Ήπειρος", το οποίο και συστήνω ανεπιφύλακτα.

Ένα βιβλίο που αν διαβάσει κανείς και θυμηθεί λίγο την ιστορία που έμαθε στο σχολείο θα συνειδητοποιήσει ότι η Ευρώπη δεν είναι εξ απαλών ονύχων και τόσο η διαφωτισμένη Ήπειρος που πάνε να πλασάρουν πολλοί εγχώριοι αγανακτισμένοι Έλληνες και λάτρεις της Εσπερίας για να μας πείσουν ότι η Ελλάδα είναι η πηγή κάθε κακού, όπως οι αντίστροφα ψεκασμένοι πάνε να μας πείσουν για το αντίθετο.

Στην προμετωπίδα του βιβλίου αναφέρει ενδεικτικά :

"Η Ευρώπη στον εικοστό αιώνα απέδειξε ότι δεν ήταν η φυσική πατρίδα της ελευθερίας και της δημοκρατίας όσο ένα εφιαλτικό εργαστήρι κοινωνικού και πολιτικού πειραματισμού. Εκεί κατέλυσε και ανέπλασε πολλές φορές τον εαυτό της μέσα από τον πόλεμο, την επανάσταση, τον οικονομικό και ιδεολογικό ανταγωνισμό. Ο φασισμός και ο κομμουνισμός εκδηλώθηκαν έτσι ως εναλλακτικές λύσεις απέναντι στη δημοκρατία και προσέλκυσαν διανοούμενους και μάζες χάρη στους δυναμικούς τρόπους με τους οποίους αντιμετώπιζαν τις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου. Μέχρι το 1940 οι περισσότεροι Ευρωπαίοι είχαν απογοητευτεί από τη δημοκρατική διακυβέρνηση, και το μέλλον της Ευρώπης ήταν στα χέρια του Χίτλερ. Μόνο η ήττα της ναζιστικής Νέας Τάξης έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία στη δημοκρατία και μόνο η υπεροχή του καπιταλισμού απέναντι στον κομμουνισμό εξασφάλισε το θρίαμβό της το 1989. Διατρέχοντας απ' άκρη σ' άκρη την ήπειρο, από τη δυτική Ευρώπη μέχρι τη Ρωσία και τα Βαλκάνια (και μάλιστα με ασυνήθιστα πυκνές αναφορές στην Ελλάδα), ο Μαζάουερ δείχνει την εμπλοκή της σε μια αμφίρροπη πάλη ανάμεσα στην ανεκτικότητα και τη φυλετική εξόντωση, τις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες και τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό, το φορτισμένο παρελθόν και το άδηλο μέλλον μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αδιάκοπη εξέλιξη."

Στην πραγματικότητα μόνο μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, που στην ουσία ήταν Ευρωπαϊκός, γνώρισε η Ευρώπη μια δημοκρατικότητα και σταθερότητα. 

Τα ευρωπαϊκά κράτη που λέτε, έφτασαν στις παραμονές του Β'ΠΠ να κυβερνώνται ως επί το πλείστον από φασιστικές κυβερνήσεις/καθεστώτα. Φασίστες στην Ιταλία, ναζί στην Γερμανία, βελοσταυρίτες στην Ουγγαρία, ο Μεταξάς στην Ελλάδα και πάει λέγοντας. Όλοι αυτοί στην μεγάλη τους πλειοψηφία απολάμβαναν της εμπιστοσύνης των λαών που κυβερνούσαν και μην σας κάνει εντύπωση αλλά ένα πολύ μεγάλο μέρος των Γερμανών, Ιταλών κλπ πίστευαν ότι ο Χίτλερ με τον Μουσσολίνι αποτελούσαν λύση στα προβλήματά τους. 

Το θέμα είναι πως έφτασαν στο σημείο να το πιστεύουν αυτό; 

Μια ανάλυση που κάνει ο Μαζάουερ και την οποία ενστερνίζομαι δείχνει πως αυτό οφείλεται στην συντριπτική και παταγώδη αποτυχία των κοινοβουλευτικών κυβερνήσεων να διαχειριστούν τις κρίσεις του Μεσοπολέμου. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία παρά των διαφωτισμό και την Γαλλική Επανάσταση ήταν παρομοίως νέο φρούτο στην Ευρώπη, οπότε είχε πάρα πολλά λειτουργικά προβλήματα, πλειοψηφιών, συνεργασιών κλπ. Υπήρχαν κράτη-για τα ακριβή στοιχεία μπορείτε να ανατρέξετε στο βιβλίο- στα οποία οι κυβερνήσεις εναλλάσσονταν...ανά μήνα που λέει ο λόγος! Με τέτοιες συνθήκες είναι φυσικό η κοινοβουλευτική δημοκρατία να αποτύχει και ο πολιτικός λόγος των κοινοβουλευτικών κομμάτων να φαίνεται αναιμικός μπροστά στην δυναμικότητα και αποφασιστικότητα ενός Χίτλερ ή Μουσολίνι ο οποίος μπορεί με μια κουβέντα του να δώσει λύσει.

Κοιτάζοντας την σημερινή κατάσταση η οποία φυσικά δεν έχει καμία σχέση ως προς την δυναμική της με αυτήν του Μεσοπολέμου βλέπουμε πως εντούτοις παρουσιάζει κάποιες ομοιότητες.

Η κύρια ομοιότητα είναι πως η Ευρώπη σήμερα βρίσκεται σε μια κρίση την οποία προκάλεσε το οικονομικό κραχ. Η εν λόγω κρίση προκάλεσε ένα σοκ στους κατοίκους κυρίως των χωρών της Ευρωζώνης και της ΕΕ οι οποίοι είδαν το βιοτικό τους επίπεδο να πέφτει και να απειλούνται όλα τα προνόμια και τα δικαιώματα που είχαν κερδηθεί.

Η ΕΕ φαντάζει στα μάτια πολλών -και όχι άδικα ίσως σε πολλές περιπτώσεις, σαν ένα γραφειοκρατικό απρόσωπο τέρας που βγάζει μανιφέστα αλλά αδυνατεί να δώσει λύσεις και το ίδιο αρχίζουν να πιστεύουν και για τα εθνικά τους κοινοβούλια. Σε αυτό το τοπίο απώλειας βρίσκουν πρόσφορο έδαφος οι ρητορείες εθνικιστικών ή φασιστικών μορφωμάτων. Αυτές στοχεύουν τόσο σε θέματα οικονομικής πολιτικής, απασχόλησης, υγείας κλπ όσο και σε διέγερση των εθνικιστικών συναισθημάτων με ταυτόχρονη ρητορική μίσους (μειονότητες, μετανάστες, Εβραίοι κλπ.).

Εν τω μεταξύ κανένα από αυτά τα μορφώματα, οπουδήποτε στην Ευρώπη, δεν έχει σε καμία περίπτωση μια βιώσιμη λύση ή ένα ουσιαστικό οικονομικό πρόγραμμα. Απλά κηρύσσουν περιχαράκωση, ξενοφοβία και την κάθετη εναντίωσή τους στην αλληλεγγύη που είναι το βασικό γνώρισμα της ΕΕ.

Επομένως κερδίζουν γιατί απευθύνονται με θολή, πομπώδη ρητορική στα απογοητευμένα από την αναποτελεσματικότητα της ΕΕ στρώματα.

Εδώ ακριβώς έγκειται και ο κίνδυνος της σταδιακής ολίσθησης σε πιο ακραία φαινόμενα.

Τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών για τα νεοναζιστικά κόμματα στην Γαλλία αλλά και αλλού δείχνουν τον δρόμο.

Η κοιτίδα του διαφωτισμού-θα ξεράσω αργότερα- επιβράβευσε το κόμμα που προτείνει την επιμόλυνση με Έμπολα στις Αφρικανικές χώρες με σκοπό την αντιμετώπιση της μετανάστευσης και την ανακούφιση της Γαλλίας.

Βέβαια τα μεγάλα ποσοστά των νεοναζί στις άλλες χώρες της ΕΕ λύπησαν πάρα πολύ τους ντόπιους ξενολάτρες κυρίως γιατί ξαφνικά ανακάλυψαν ότι οι χώρες που θαυμάζουν ενώ μισούν την δικιά τους είναι πολύ περισσότερο φασιστικές στον πυρήνα τους, αλλά τι να γίνει τώρα; Έτσι παθαίνεις αν μαθαίνεις ιστορία από τον Δήμου και τον Μαραντζίδη με τον Καλύβα.

Τώρα πάντως, μετά την λίγη πλακίτσα,  είναι όσο ποτέ η ώρα που θα κριθεί το στοίχημα της Ενωμένης Ευρώπης. 

Αυτό όμως φαίνεται να είναι αδύνατο από την στιγμή που αντί των συμφερόντων των λαών προτάσσονται διαρκώς τα συμφέροντα των οικονομικών ελίτ και σε βάρος μάλιστα  του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της ΕΕ. Ο μόνος ο οποίος πάει να προτείνει κάτι σε αυτήν την κατεύθυνση είναι ο Guy Verhofstadt, ο οποίος είναι πολύ σοβαρός άνθρωπος και με όραμα, αλλά που να πιάσει χαρτωσιά μπροστά στους Σούλτς και Γιούνκερ οι οποίοι συμφωνούν πάντα διαφωνώντας και μας βάζουν βαθύτερα στην κρίση μαζί την βοήθεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας ρίχνοντας νερό στον μύλο του φασισμού.

Έτσι ένας απογοητευμένος και νεόπτωχος Ευρωπαίος είναι πολύ ευκολότερο να συρθεί στο μαντρί του κάθε ακραίου φασίστα που του υπόσχεται την ανάσταση αλλά και το κυριότερο την τιμωρία όλων αυτών που τον έφεραν σε αυτή την δεινή κατάσταση.

Ελπίζω να ξυπνήσουν γρήγορα στις Βρυξέλλες γιατί αλλιώς θα δούμε την ήπειρό μας να ξανασκοτεινιάζει.

Read more...

Περί ιστορικής αφήγησης, εθνικών επετείων και άλλων τινών.

Όλοι εσείς οι ψαγμένοι ιστορικοί "αναθεωρητές" που διαλέγετε τέτοιες μέρες για να κουρδίσετε τους "αδαείς Έλληνες" με τις πρακτικές σοκ που εφαρμόζετε, αντιλαμβάνεστε ότι έτσι τους οδηγείτε ντουγρού στο μαντρί του επικίνδυνου εθνικισμού λόγω αντανακλαστικών;
Μετά μην παραπονιέστε για την επιρροή των παπάδων, για την πουτινολατρεία των Ελλήνων κλπ. Εσείς την υποδαυλίζετε γιατί νομίζετε ότι διδάσκετε ιστορία από το Facebook και το διαδίκτυο και ότι είστε τόσο έξυπνοι και διαβασμένοι ενώ όλοι οι υπόλοιποι είναι βλάκες και πρόβατα. 

Καλώς ήρθατε στις γκρίζες ζώνες της ιστορίας η οποία παρεμπιπτόντως, μόνο τέτοιες έχει. Η ιλουστρασιόν ιστορία είναι μόνο για τις κυριακάτικες εκδόσεις. Η πραγματική έχει αίμα και σφαγές. Δικές μας, δικές τους. Κανενός τα χέρια δεν είναι καθαρά σε έναν πόλεμο ο οποίος παρεμπιπτόντως δεν γίνεται με φυσοκάλαμα. Οπότε αντιδιαστολές, συγκρίσεις και ψευτοαναθεωρητισμοί δεν βοηθάνε καθόλου στην πραγματική κατανόηση των γεγονότων. Εθνικοί ιστορικοί μύθοι και αφηγήσεις υπάρχουν σε όλους τους λαούς και πολλοί ήταν ίσως και απαραίτητοι για μια περίοδο προκειμένου να στεγνώσουν οι αρχικές κόλλες των εθνικών κρατών, ιδίως στην Ευρώπη με όλες τις ανακατατάξεις που ακολούθησαν την πτώση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και δύο παγκόσμιους πολέμους. Από κει και πέρα είναι ευθύνη του κάθε κράτους με σεβασμό στην ιστορία του να φροντίσει να διώξει τις σκιές όσο μπορεί. Οι οιμωγές εκατέρωθεν σε κάθε εθνική επέτειο όμως είναι πλέον γραφικές.

Όλα τα παραπάνω- και πολύ περισσότερα- τα είπε πολύ καλύτερα σε ένα άρθρο του στο The Greek Cloud ο συγγραφέας Πάνος Θεοδωρίδης.

Το άρθρο με τίτλο "Η εμφύλια αλήθεια" είναι πράγματι εξαίρετο και αξίζει τον χρόνο σας.

«Η δυσκολία δεν είναι να ανακαλύψεις μια εύλογη ερμηνεία της ιστορίας. Είναι να ανακαλύψεις την κατάλληλη αφήγηση που θα την κάνει κοινό κτήμα».

Πάντως χρόνο με τον χρόνο, σε κάθε εθνική επέτειο, διαπιστώνω ότι οι οι όψιμοι ιστορικοί αναθεωρητές είναι το ίδιο γραφικοί με τους εθνολάγνους. Αμφότεροι βλέπουν τα δέντρα και θα αναζητούν αιωνίως το δάσος.

Σε όλους αυτούς ένα έχω να πω :

"Θα’ πρεπε να σας κρεμάσουνε σ’ ένα μουσείο
παρά να σας ακούω και να βουλώνω τ’ αυτιά μου
να’ ρχουμαι κάθε 25 Μαρτίου
να σας χειροκροτώ κι εγώ και τα παιδιά μου".

Read more...

ΒΑΛΚΑΝΙΖΑΤΕΡ

Πολλοί απορούν και εξίστανται, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους επειδή παρόλα όσα έχουμε πάθει, δεν λέμε να βάλουμε μυαλό, να στρωθούμε ως λαός κλπ,κλπ. Το τροπάριο είναι γνωστό και δεν έχει νόημα περαιτέρω εμβάθυνση και μάλλον έχουν δίκιο.

Αναρωτιέμαι αν υποπτεύεται κανείς πως αυτό ίσως και να μην είναι δυνατόν. Παραβλέπουν πως είμαστε Βαλκάνια, έτσι απλά, χωρίς ευτυχώς ή δυστυχώς. 

Είναι ένα γεγονός, όπως είναι γεγονός πως δεν θα γίνουμε ποτέ Γερμανοί, Σουηδοί, Δανοί κλπ όπως και αυτοί δεν θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν Έλληνες, Βόσνιοι, Μαυροβούνιοι , Αλβανοί κλπ.

Μια περιοχή με μυστήρια ιδιοσυγκρασία και αυτοκαταστροφικές διαθέσεις. 

Μια περιοχή όπου όλοι χρωστούν αίμα σε όλους μέσα στην ιστορία, η οποία ιστορία είναι τόσο παραμορφωμένη εκούσια και ακούσια που τείνει να χάσει το νόημά της.

Περιοχή μεγάλης φυλετικής επιμειξίας και δεξαμενή πάσης φύσεως γονιδίων στο μίξερ ( αλήθεια πόσο γελάω με τους υπέρμαχους της όποιας φυλετικής καθαρότητας). 

Πότε αλήθεια τα Βαλκάνια ήταν ήρεμα;

Σταυροδρόμι Δύσης και Ανατολής αποτέλεσε το κεντρικό "προνομιακό" πεδίο όπου οι εκάστοτε Μεγάλες Δυνάμεις έλυσαν τους ανά την ιστορία λογαριασμούς των, με αρκετούς νεκρούς βατράχους ποδοπατημένους από τα βουβάλια.

Πότε πέρασαν πάνω από 30-40 χρόνια χωρίς κάποια πολεμική σύρραξη, με σφαγές γενοκτονίες, εμφυλίους κλπ και πότε όλες αυτές οι συρράξεις δεν λειτούργησαν ωσμωτικά για όλη την περιοχή ;

Μια σπίθα πάντα αρκούσε για να πάρουμε όλοι φωτιά χωρίς πολλά - πολλά.

Πόσο εύκολα να ξεχάσει κανείς π.χ. τους πρωτότυπους γενίτσαρους αλλά και ένα σωρό άλλους "γενίτσαρους" ανά τους αιώνες; 

Πόσες εισβολές και κατοχές δεν έχουν βιώσει ανά την ιστορία οι Βαλκάνιοι;

Αντιλαμβάνεται κανείς την επίδραση της φιλτραρισμένης και αφιλτράριστης ιστορίας στο συλλογικό ασυνείδητο των Βαλκανίων;

Από πότε ο κοτζαμπασισμός, το μπαξίσι και η διαφθορά δεν υπήρξε σήμα κατατεθέν της περιοχής; 

Με ποιον τρόπο έλυναν τους λογαριασμούς τους ανά την ιστορία οι Βαλκάνιοι; Γιατί απορείτε που όλοι θέλουν κρεμάλες ή  αποκεφαλισμούς; Δεν είναι κάτι απρόσμενο αν το αναλογιστείτε, ούτε ξαφνικά όλοι έγιναν φασίστες ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο.

Είναι αμφίβολο εάν ή επίδραση όλων των παραπάνω μπορεί να απαλειφθεί έτσι εύκολα πριν περάσουν μερικές γενιές ηρεμίας και ευημερίας.

Φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι σε περίοδο κρίσης ή στην διάρκεια ενός ολιγοετούς μνημονίου για παράδειγμα;

Δεν ξέρω αν θα αλλάξουμε, αλλά ξέρω ότι αυτήν η όποια αλλαγή θα είναι δύσκολη και επώδυνη και σε τέτοιες εποχές πιθανόν και να αλλάξουμε σε κάτι ακόμα χειρότερο. 

Οι οπαδοί της κοινωνικής μηχανικής και των αυτοματισμών καλά θα κάνουν να το έχουν υπόψη τους και να έχουν το νου τους γιατί οι βαλκανικές κάμες είναι δίκοπες.

Πραγματικά φοβάμαι για το χειρότερο. Δεν θέλω να έρθει, αλλά όταν έρθει πιστεύω να είμαι έτοιμος.

Δεν περιμένω τίποτα από κανένα αλλά ελπίζω στα πάντα.

Read more...

ΟΛΑ ΙΣΙΩΜΑ

Όλοι εσείς, οι ανιστόρητοι, είστε που θεριέψατε τον φασισμό βγάζοντας τον άσπιλο μέσα από την κολυμβήθρα του ψευτοιστορικού αναθεωρητισμού, που υπηρετείτε μάλλον εν αγνοία σας.  

Όλοι εσείς που με τις απαράδεκτες γενικεύσεις σας και τις επιλεκτικές σας εστιάσεις καταφέρατε να ισοπεδώσετε τα πάντα και να εξομοιώσετε τα πάντα.

Έχετε μια ασπρόμαυρη ψευτοηθική Μορμόνου αγνοώντας ότι η ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο από ένα απέραντο γκρίζο, μια θολούρα η οποία μερικές φορές μας επιτρέπει κάποιες ξεκάθαρες ματιές.

Τώρα κάθεστε στο πεφωτισμένο σας κάστρο, κήνσορες και θεράποντες των πάντων. Έχετε τις λύσεις για τα πάντα με την υποτίθεται ψύχραιμη και λογική σας στάση σε έναν παράλογο κόσμο.

Απολαμβάνετε τον αέρα της αυθεντίας αφού είχατε σε κάποια στιγμή φυσικά προβλέψει τα πάντα για τους πάντες.

Είστε η νέα version του "διανοούμενου" που υποτίθεται πλέον ότι δεν είναι αποστασιοποιημένος από την εποχή του και τα προβληματά της, αλλά στην ουσία είστε στην στρατόσφαιρα και φυσικά-λυπάμαι που σας το λέω- δεν έχετε καμιά σχέση με τη διανόηση. 

Κοιτάτε αφ' υψηλού και περιφρονητικά το πόπολο, αγανακτισμένοι με τους αγανακτισμένους ή μάλλον αγανακτισμένοι με τους πάντες, στενάζοντας κάτω από την αβάσταχτη ελαφρότητα του να είσαι Έλληνας, σχεδιάζοντας-απειλώντας (ποιους άραγε;) μεταναστεύσεις που μάλλον δεν θα πραγματοποιήσετε ποτέ, γιατί όλο και τη βολεύετε κάπως εδώ

Ανταλλάσσετε μεταξύ σας πικρόχολα και ειρωνικά σχόλια οικτίροντας τους ηλίθιους που δεν καταλαβαίνουν, αγνοώντας ότι  και εσείς με την εμετικά ελιτίστικη συμπεριφορά σας έχετε μερίδιο στην διαιώνιση της ηλιθιότητας τους.

Αλήθεια πως αντέχετε να έχετε δίκιο για τα πάντα;

Για εσάς όλα είναι ίδια και όλα τα αντικείμενα έχουν το ίδιο ειδικό βάρος αρκεί να περνάνε μέσα από το κόσκινό σας.

Προσπαθείτε να τηρήσετε ίσες αποστάσεις από τους πάντες επικαλούμενοι την λογική και την γνώση σας χωρίς όμως στην ουσία να είστε καλύτεροι από τους "νοικοκυραίους" που "κοιτάνε την δουλειά τους" και τόσο περιφρονείτε.

Δεν μπαίνουν όλα τα πράγματα στο ίδιο τσουβάλι αλλά για σας μπαίνουν και βολεύονται και μια χαρά.

Για εσάς όλος ο Β'ΠΠ είναι το σύμφωνο Μολότωφ - Ρίμπεντροπ και η απόβαση στη Νορμανδία έτσι όπως την μάθατε από τον Private Ryan.

Σκίζεστε υπέρ των Εβραίων και των μειονοτήτων αλλά χαριεντίζεστε με αυτούς που έχτισαν τα Άουσβιτς ή έκλεισαν τα μάτια στην κάπνα των φούρνων τους ενώ οι παππούδες σας απαλλοτρίωναν τις περιουσίες τους που έμεναν πίσω.

Αγκαλιάσατε πρόθυμα τις κληρονομιές των Γκέλεν και Σέλενμπεργκ ξεχνώντας πολύ βολικά ποιους ακριβώς φακέλωναν και κρεμούσαν με χορδές πιάνου πριν το 1945. 
Σας δυσκόλεψε λίγο ο Irving, που θαυμάζατε, γιατί μέσα στην πολιτικά ορθή μεγαθυμία σας αργήσατε να καταλάβετε ότι ήταν λίγο άκομψος φασίστας και σας χαλούσε την σούπα και τώρα άντε να τον μαζέψεις. 

Δικαιολογείτε την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι και με μια αντιθετοαντιστροφή χαρήκατε (λίγο, κρυφά) για τους δίδυμους πύργους αλλά αυτό δεν σας εμπόδισε και να χαζεύετε σήμερα live τα drones και τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου που ρίχνουν οι Αμερικανοί Gamers.
Είναι όλοι ίδιοι  για σας εξάλλου. 

Και οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και οι δωσίλογοι. 

Και αυτοί που έμειναν εδώ και ψόφησαν από την πείνα το 41 και αυτοί που το έπαιζαν κυβέρνηση αγκαλιά με τη βασιλική οικογένεια στο Κάιρο.

Και αυτοί που ξεδιαλέγονταν στα μπλόκα και αυτοί που τους έδειχναν.

Και ο Πλαστήρας και ο Παπάγος.

Και ο Λαμπράκης και ο Γκοτζαμάνης. 

Και οι κυβερνήτες και οι κυβερνώντες.

Και τα λαμόγια και οι ταλαίπωροι.

Όλοι αυτοί εξομοιώθηκαν μαζικά από τον χονδροειδώς αναιδέστατο "μαζί τα φάγαμε" που ανακηρύξατε σε γκουρού σας αυτομάτως, αγνοώντας παραδόξως το γεγονός πως παραδεχόμενος δημοσίως πως  τα "έφαγε" θα έπρεπε αυτομάτως και να λογοδοτήσει στην δικαιοσύνη.

Αγνοήσατε πως υπήρξαν και πάρα πολλοί που δεν έφαγαν τίποτα, αλλά αυτοί δεν χωρούσαν στην μυθοπλασία σας.

Σας βόλεψε πολύ η διάχυτη και ασαφής συλλογική ευθύνη για να κρυφτούν οι υπαίτιοι πίσω της, αλλά κυρίως για να διατηρήσετε την  "ex cathedra" ανωτερότητά σας.

Κρυφτήκατε πίσω από τον φερετζέ των μνημονίων -που έλεγαν τα αυτονόητα- για να δικαιολογήσετε για ακόμα μια φορά την επιβολή του δικαίου του ισχυρότερου και να απολαύσετε με χαιρεκακία τα δεινά που επιτέλους μας βρίσκουν γιατί δεν αξίζει να λεγόμαστε Ευρωπαίοι.

Αγνοήσατε πως σε όλα υπάρχει και μια ανθρώπινη διάσταση αφού η προσέγγισή σας είναι καθαρά μηχανιστική και είστε υπέρ των κοινωνικών αυτοματισμών.

Μιλάτε για περικοπές στην παιδεία και για δεξιότητες και για το πως η "τεχνική εκπαίδευση" στην Ελλάδα έχει παραμεληθεί, αλλά αυτό που εννοείτε είναι πως θέλετε τα παιδιά των φτωχών να είναι οι υδραυλικοί σας, (αφού με τι λεφτά θα σπουδάσουν και στο κάτω κάτω όλοι επιστήμονες θα γίνουν;) ενώ τα δικά σας παιδιά τα μελλοντικά καλοσπουδαγμένα στελέχη και οι επιστήμονες. Το ότι όλα αυτά έρχονται σε αντιπαράθεση με τα όσα ξύλινα λέτε για την παιδεία διόλου δεν σας απασχολεί.

Κάνετε τους αγνωστικιστές αλλά πιστεύετε στην θεολογία του χρήματος και της αγοράς.

Δεν θέλετε καθόλου κράτος, αλλά -λέτε πως- θέλετε τον απόλυτο έλεγχο (από ποιους και έναντι σε ποιους ;) αγνοώντας την θεμελιώδη αντίφαση.

Κάνετε άτοπες συγκρίσεις της Ελλάδας με άλλες χώρες που μοιραία αποβαίνουν σε βάρος της αφού μιλάμε για "μήλα με μπανάνες" για να αισθάνεστε δικαιωμένοι για την αιώνια μουρμούρα σας.

Είστε με την βιώσιμη ανάπτυξη αλλά η έννοια της περιβαλλοντικής επίπτωσης για σας έχει μόνο χρηματικό βάρος.

Θέλετε επενδύσεις και έργα αλλά μακριά από εσάς.

Βρίζετε τους δημάρχους που τα έκαναν μαντάρα με τη διαχείριση των απορριμμάτων και είστε έτοιμοι να καλωσορίσετε την μαφία, που θα τα κάνει όλα λαμπίκο.
Ξέρετε ποιο είναι το ωραίο και βολικό με εσάς ;
Το ότι θα μπορούσατε να ανήκετε σε οποιονδήποτε πολιτικό χώρο χωρίς να αισθάνεστε κανένα απολύτως πρόβλημα.

Read more...

Ευρώπη ,φασισμός και ψεύτικα είδωλα

Βαρέθηκα να διαβάζω ανιστόρητα χαώδη συμπεράσματα με απαράδεκτες γενικεύσεις και απλοποιήσεις σχετικά με την άνοδο του φασισμού σήμερα και με αναγωγές στην πρόσφατη Ευρωπαϊκή ιστορία. Σε όλους τους "φιλίστορες" θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι ακριβώς ο φόβος της σοσιαλιστικής μεταρρύθμισης έτσι όπως εκφραζόταν κυρίως μέσω της αγροτικής μεταρρύθμισης και αναδιανομής των γαιών ήταν ο μοχλός που έσπρωξε την αστική τάξη στην αγκαλιά του φασισμού κατά τα χρόνια που προηγήθηκαν του Β'ΠΠ.  

Εκεί που μπόρεσαν "θυσίασαν" την γαιοκτημονική αριστοκρατία για να σωθούν. Αυτό συνέβη κυρίως στις περιοχές όπου τα κτήματα ανήκαν σε εθνικές μειονότητες με τα πρώτα ίχνη ρατσιστικού εθνικισμού να εμφανίζονται. Εκεί που δεν μπόρεσαν έγινε μύλος. Ο αγροτικός εμφύλιος στην Ιταλία λόγω της άρνησης των (Ιταλών) μεγαλοϊδιοκτητών για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις έστρωσε με λουλούδια το χαλί στον Ντούτσε. Το ίδιο και στην Ουγγαρία όπου ή άρχουσα τάξη αγκάλιασε τον Χόρτυ και αργότερα τους "Βελοσταυρίτες" μετά την παρένθεση του Μπέλα Κουν. Το ίδιο μπορεί να συνέβαινε και εδώ αν δεν είχαμε το κύμα προσφύγων του 21-22 που δημιούργησε de facto καταστάσεις που έχρηζαν αντιμετώπσιης πέρα από κάθε συμφέρον. Πάντως για ένα μπορούν να είναι βέβαιοι οι αγρότες μας. Αν δεν ήταν οι πρόσφυγες πολύ δύσκολα θα έβλεπαν διανομές αγροτικής γης στο επίπεδο που πραγματοποιήθηκαν τελικά. 

Η Ευρώπη -με ελάχιστες εξαιρέσεις π.χ. Αγγλία-δεν είναι και τόσο βαθιά και ανέκαθεν δημοκρατική όσο θέλετε να πιστεύετε οι περισσότεροι και οι ακραίες καταστάσεις δεν είναι και τόσο "στιγμιαίες" εκτροπές.
Με την πρώτη ευκαιρία  - έτσι όπως έχει φανεί- οι Ευρωπαϊκές αστικές κοινωνίες διολίσθαιναν πανεύκολα στον φασισμό και ενεργοποιούσαν ταχύτατα τα φασιστικά αντανακλαστικά τους μπροστά στον φόβο και στον κίνδυνο απώλειας των κεκτημένων και των προνομίων τους.  

Μπορεί να σας βολεύει τους περισσότερους να κάνετε θεωρητικές γεφυρώσεις ακροαριστερής και ακροδεξιάς βίας και βολικές εξομοιώσεις γιατί έτσι βολεύει το θυμικό σας αλλά η ιστορική αλήθεια δεν είναι εκεί.

Αλήθεια δεν έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί οι πλέον φονικοί πόλεμοι έχουν τα αίτια τους και την αρχή τους στο λίκνο της δημοκρατίας, την Ευρώπη ;

Γιατί εδώ ρίζωσαν και άνθησαν όλες οι ιδεοληψίες που αιματοκύλισαν τον κόσμο;

Που έγιναν επιστήμη οι εθνοκαθάρσεις ;

Αλήθεια πιστεύετε ότι οι Γερμανοί αλλά και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι που αγκάλιασαν τον Αδόλφο δεν πίστευαν πραγματικά τότε ότι αποτελούσε μια θαυμάσια λύση στα προβλήματα που τους βασάνιζαν;

Σε ποια ήπειρο θεωρήθηκε αδιέξοδο η κοινοβουλευτική δημοκρατία και λάθος τα συντάγματα και προτιμήθηκαν οι ισχυρές δικτατορίες ;

Οι περισσότεροι σύγχρονοι "Ευρωπαίοι" βολικά θέλουν να πιστεύουν ότι η βία που γεννά η εκτροπή από τη δημοκρατία είναι κάτι που ανήκει στην μακρινή ανατολή ή στα υπανάπτυκτα Βαλκάνια - τα γεγονότα που ακολούθησαν την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το ανέδειξαν με τον καλύτερο τρόπο-, αλλά ξεχνούν εύκολα τους σκελετούς στα ντουλάπια τους, όπως πολύ βολικά ξεχνούν και τους δικτάτορες που αγάπησαν ανάδειξαν και ακολούθησαν στη φωτιά και στο σίδερο.

Πράγματι θέλει πολύ αγώνα και δουλειά για να εγκατασταθεί στο γαμημένο DNA η δημοκρατία και μέχρι στιγμής εμβόλιο για τον φασισμό δεν βρέθηκε.

Υ.Γ. Προφανώς τα ίδια ισχύουν και για μας που πολύ βολικά στο μυαλό μας έχουμε κάνει σαλάτα τα περί Μεταξά- εθνικής αντίστασης-δοσιλογισμού και επταετίας.

Read more...

Στις αλαλάζουσες πλειοδοτούσες φατρίες πάνω από τα ανοιχτά φέρετρα

ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΣΜΟΙ

Τρία πράγματα στον κόσμο αυτό, πολύ να μοιάζουν είδα
τα ολόλευκα μα πένθιμα σχολεία των Δυτικών
των φορτηγών οι βρόμικες σκοτεινιασμένες πλώρες
και οι κατοικίες των φτωχών χαμένων γυναικών

Έχουνε μια παράξενη συγγένεια και τα τρία
παρ'όλη τη μεγάλη τους στο βάθος διαφορά,
μα μεταξύ τους μοιάζουνε πολύ, γιατί τους λείπει
η κίνηση, η άνεση του χώρου και η χαρά.

(Νίκος Καββαδίας, από το Μαραμπού, 1933)

Read more...

Τα κουφώματα και οι χέστρες

Έπρεπε να πέσουμε σε οικονομική κρίση και να ανεβάσει στα ύψη τους ήδη υψηλούς φόρους στα καύσιμα η πελαγοδρομούσα κυβέρνησή μας για να σκεφτούμε σοβαρά το θέμα ΕΝΕΡΓΕΙΑ.

Στον χειμώνα που διανύουμε βρεθήκαμε μάρτυρες μιας μεγάλης οπισθοδρόμησης της κοινωνίας μας και μιας μεγάλης βουτιάς του βιοτικού μας επιπέδου. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων διαπίστωσε πολύ απλά ότι δεν μπορεί να θερμάνει ικανοποιητικά τα σπίτια τους, στο νέο οικονομικό τοπίο που διαμορφώνεται. Το μεγαλύτερο μέρος των σπιτιών είτε μονοκατοικίες είτε πολυκατοικίες ήταν προσαρμοσμένο σε συστήματα κεντρικης θέρμανσης πετρελαίου. Απο εκεί και πέρα όσοι είχαν την δυνατότητα μεταπήδησαν στην κεντρική θέρμανση με φυσικό αέριο. Συμπληρωματικά πολλοί είχαν κλιματιστικά, τζάκια κλπ.

Έτσι φέτος πολλοί πάνω στην απόγνωσή τους να ζεσταθούνε έκαναν ένα σωρό πατέντες και επιλογές οι οποίες κατά την γνώμη μου ήταν ελάχιστα αποτελεσματικές. Στην καλύτερη των περιπτώσεων ζέσταιναν ικανοποιητικά ένα μικρό μέρος των σπιτιών και  η ποιότητα θέρμανσης που εξασφάλιζαν δεν ήταν η καλύτερη ή η υγιεινότερη. Πολλές φορές δε οι επενδύσεις αυτές αποκλείεται να κάνουν απόσβεση.Επίσης γέμισαν οι πόλεις μας ξανά αιθαλομίχλη μετά από πολλά χρόνια.

Αυτά τα παραπάνω εν τάχει είναι το ένα σκέλος του προβλήματος.

Το άλλο σκέλος και σημαντικότερο αφορά την αποτελεσματικότητα του ενεργειακού κελύφους των σπιτιών μας.

Έπρεπε να φτάσει η οικονομική κρίση για να διαπιστώσουμε ότι τα σπίτια μας -ακόμαι και πολύ καινούρια-είναι άθλια από άποψη εξοικονόμησης ενέργειας και πρακτικά αθωράκιστα. Πολλές φορές δε απαιτείται πολλαπλάσια ενέργεια για να θερμανθεί ένα σπίτι στην Ελλάδα από άλλες χώρες σε πολύ βορειότερα γεωγραφικά πλάτη πχ. Σκανδιναβία.

Πως όμως φτάσαμε ως εδώ έχει αναρωτηθεί κανείς ;

Ποιες είναι οι ευθύνες της πολιτείας;

Ποιες είναι οι ευθύνες του τεχνικού κόσμου ;

Ποιες είναι οι ατομικές μας ευθύνες ως πολίτες και τελικοί χρήστες του προϊόντος που λέγεται κατοικία ;

Τα προηγούμενα καλά χρόνια όταν βασίλευε η φασόν αντιπαροχή και οι αγελαδίτσες ήταν παχιές ουδόλως απασχολούσαν κανένα τέτοια ερωτήματα. Το πετρέλαιο ήταν φτηνό οι φόροι σχετικά χαμηλοί, το ρέυμα μια από τα ίδια και όλα καλά. 

Ποιον απασχολούσε ότι τα σπίτια έμπαζαν από παντού ή ότι είχαν κακό προσανατολισμό ή ανοίγματα σε λάθος πλευρές;

Ποιον απασχολούσε η ανύπαρκτη μόνωση ;

Ποιον απασχολούσε η ανύπαρκτη σκίαση ή φύτευση;

Τα επόμενα χρόνια, δηλαδή την τελευταία χρυσή 15ετία της πιστωτικής ασυδοσίας με τα ΜΕΓΑΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ στεγαστικά δάνεια τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα. Ο κάθε ένας μπορούσε να εξασφαλίσει ένα στεγαστικό δάνειο 200-300 χιλιάδων για να φτιάξει την μεζονέτα των ονείρων του ή να πάρει το υπερλουξ οροφοδιαμέρισμα, άσχετα αν είχε 20 χιλιάδες ετήσια εισοδήματα. Έτσι γεμίσαμε σπίτια 200 και 300 τετραγωνικών που στα οποία κατοικούσαν 2 ή 3 άτομα. Όταν τους ρωτούσες όλους τι τα θέλουν τόσο μεγάλα σπίτια σου απαντούσαν διαφόρες μαλακίες του στύλ "για τα παιδιά καλέ, να έχουν χώρο να διαβάζουν για τις Πανελλήνιες" άσχετα αν τα παιδιά ήταν ακόμα στα παπάρια του πατέρα ή πήγαιναν νήπια ή "για να αφήσω ένα σπίτι στα παιδιά" άσχετα με το γεγονός του ότι μετά από 30 χρόνια τα παιδιά θα κληρονομούσαν ένα ερείπιο ή και μπορεί μαλάκα να μην ήθελαν να μείνουν εκεί που έμενες και εσύ.

Τέλος πάντων, σήμερα το καλύτερο που μπορούν οι περισσότεροι είναι να ελπίζουν να μην τους τα πάρουν οι τράπεζες, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας.

Οι περισσότεροι από τους παραπάνω "χωριάταρους" διαπίστωσαν πέρα από το γεγονός του ότι δεν μπορούν να ξεχρεώσουν τα πανάκριβα/υπερτιμημένα σπίτια τους, δεν μπορούν και ούτε να τα θερμάνουν. 

Οποία έκπληξις !!

Όλα αυτά τα χρόνια το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου. Το μόνο που το ενδιέφερε όπως και τους περισσότερους μηχανικούς ήταν απλά να χτίζονται οικοδομές-η ατμομηχανή της οικονομίας-φούσκας- και όχι το πως χτίζονταν. Ενώ πράγματι έγιναν πολλά βήματα στον Αντισεισμικό κανονισμό, στα ενεργειακά πάπαλα.

Έπρεπε να φτάσει η ΕΕ με τις οδηγίες της και με το πρόγραμμα "ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ ΚΑΤ'ΟΙΚΟΝ"  και την ενεργειακή επιθεώρηση για να γίνει κάποια κουβέντα για το θέμα.

Όσοι μηχανικοί -λίγοι είναι αλήθεια- προσπαθούσαν να κατευθύνουν τους πελάτες τους σε κάποιες επιλογές ενεργειακής εξοικονόμησης έπεφταν πάνω στην "χωριάτικη" τσιγκουνιά και την ισχυρογνωμοσύνη των αδαών ιδιοκτητών.

"Τι ξέρει ο μαλάκας ο μηχανικός; Δεν φτάνει το φελιζόλ για μόνωση ;Σίγουρα πάει να μου φάει επιπλέον λεφτά. Εξάλλου τέτοια έβαλε και ο μπάρμπας μου στην Κάτω Τραχανοπλαγιά που έχει πολύ κρύο και δεν είχε πρόβλημα!".

Εξάλλου πως να δώσεις λεφτά για επιπλέον μόνωση αφού μετά δεν έβγαινε ο προυπολογισμός για τις χρυσές μπορντούρες και τα λιστέλο στις χέστρες;

Που να δώσει ο βλαχοκάγκουρας λεφτά για κουφώματα με θερμοδιακοπές αφού δεν έβγαινε στο έτερον ήμισυ καρκατσουλιό ο λογαριασμός για τα πανάκριβα έπιπλα και τα σμαλτωμένα κουρτινόξυλα;

Τώρα κάθονται όλοι σε μια γωνιά στις αχανείς σαλοτραπεζαρίες τους γύρω από ένα τζάκι - που καπνίζει πολλές φορές- και φοράν μπουφάν και σκούφο για να πάνε να κατουρήσουν.

Τουλάχιστον είναι όμορφα τα πλακάκια.

Έτσι όλες αυτές οι πανέμορφες ενεργοβόρες μεζονέτες και βίλες και διαμερίσματα μετατράπηκαν σε κρύα ημιλειτουργικά μαυσωλεία όπου όλοι κυκλοφορούν μέσα ντυμένοι σαν κρεμμύδια.

Αλλά τα έπιπλα και οι κουρτίνες είναι μούρλια.

Αν όλοι αυτοί δεν είχαν και παιδάκια που ταλαιπωρούνται αφάνταστα λόγω της ηλιθιότητας των γονέων θα τους ευχόμουν ειλικρινά καλό ψόφο. 

Επομένως βλέπουμε πως ένας συνδυασμός πολιτικής και τεχνικής ανευθυνότητας μαζί με τον επαρχιώτικο νεοπλουτισμό των πολιτών οδήγησε στην σημερινή κατάσταση όπου η περιβαλλοντική υποβάθμιση πάει χέρι-χέρι με την υποβάθμιση του βιοτικού μας επιπέδου.

Ποιες θα είναι άραγε οι συνέπειες στην ατομική μας υγεία αλλά και στις δαπάνες του Εθνικού μας Συστήματος Υγείας αυτής της ραγδαίας υποβάθμισης της ποιότητας του εισπενεόμενου αέρα αλλά και των συνεπειών της διαβίωσης σε περισσότερο υγρά και κρύα σπίτια τα οποία δεν μπορούν ούτε να θερμανθούν ικανοποιητικά με την ελάχιστη απαιτούμενη ενέργεια αλλά και ούτε να διατηρήσουν την θερμότητα με ικανοποιητικό τρόπο ;

Ποιες οι συνέπειες στο περιβάλλον από την ανεξέλεγκτη παράνομη αλλά και την υπερβολική νόμιμη υλοτόμηση λόγω αύξησης της ζήτησης από αχρηστα τζάκια και σόμπες ;

Ποιες οι συνέπειες στην δημόσια υγεία και στο περιβάλλον από την κάυση μη εγκεκριμένων και επικίνδυνων υλικών για θέρμανση;

Ποιες οι συνέπειες στο σύστημα ηλεκτροπαραγωγής από την υπερβολική αύξηση της ζήτησης για θέρμανση ;

Θα μπορούσα να κάνω άλλες 100 τέτοιες ερωτήσεις , αλλά ποιο το νόημα ;

 

 

Read more...

Περί υπαλλήλων, παραγωγικότητας και δαιμόνων

Τις τελευταίες μέρες πυροδοτήθηκε έντονος διάλογος αλλά και αντιπαράθεση σχετικά με τις φραστικές και σωματικές επιθέσεις που δέχτηκε στην Θεσσαλονίκη Γερμανική αντιπροσωπεία, στον απόηχο των δηλώσεων Φούχτελ περί αποτελεσματικότητας και αμοιβαίας σύγκρισης μεταξύ δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα και στην Γερμανία. Πιθανόν και ο κύριος Φούχτελ να παρεξηγήθηκε. Ίσως και να μην ήταν στις προθέσεις του να πει πως οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι είναι άχρηστοι, ίσως απλά να εννοούσε πως κινούνται μέσα σε ένα μηχανισμό που τους εμποδίζει να είναι παραγωγικοί. Δεν ξέρω, και να πω την αλήθεια δεν με ενδιαφέρει γιατί η πρόθεση αυτού του κειμένου δεν είναι η ανάλυση των λόγων που ώθησαν τον κ. Φούχτελ στις δηλώσεις αυτές.

Σαν αφορμή για το κείμενο αυτό στάθηκε η εν γένει στάση και η φιλοσοφία, τόσο του κ. Φούχτελ, όσο και του κ. Τόμσεν αλλά και όλων των υπολοίπων υπαλλήλων της τρόικα και του ΔΝΤ.

Οι συγκεκριμένοι κύριοι διεκπεραιώνουν άψογα, στο βαθμό που είναι εφικτό με βάση τα προβλήματα που συναντούν στην Ελλάδα, τα καθήκοντα που τους ανέθεσαν οι εργοδότες τους. Δεν διακατέχονται από συναισθηματισμούς ούτε από ιδεοληψίες και ασφαλώς δεν είναι σαδιστές να απολαμβάνουν να μας βλέπουν να υποφέρουμε κάτω από την επίδραση των μέτρων που λαμβάνονται καθ' υποδείξεώς τους. Απλά κάνουν το καθήκον τους ως υπάλληλοι και το κάνουν όσο μπορούν καλύτερα και παραγωγικότερα ακολουθώντας απλώς διαταγές αφού ασφαλώς ο κ. Φούχτελ ή ο κ. Τόμσεν ή οποισδήποτε άλλος στην θέση τους -ας μην εμμένουμε στα συγκεκριμένα πρόσωπα γιατί δεν είναι αυτός ο σκοπός- δεν χαράζουν την πολιτική των οργανισμών ή των κρατών, των οποίων είναι υπάλληλοι /υπήκοοι.

Σε αυτές ακριβώς τις έννοιες, του υπαλλήλου, της παραγωγικότητας και του καθήκοντος είναι που θέλω να σταθώ.

Όλοι ή τουλάχιστον όσοι είστε πάνω από 35 ετών και δεν σας έχουν κάψει τους εγκεφάλους οι καθηγητές σας στα σχολεία/φροντιστήρια, θα γνωρίζετε το όνομα του Άντολφ Άιχμαν. Θεωρήθηκε ο αρχιτέκτονας της "τελικής λύσης" [Endlosung] που οδήγησε στο θάνατο εκατομμύρια Εβραίους της Ευρώπης. Συνελήφθη αρκετά μετά τον πόλεμο, δικάστηκε και εκτελέστηκε από τους Ισραηλινούς το 1962.

Αυτό που έκανε εντύπωση κατά τη διάρκεια της δίκης του ήταν το γεγονός πως σε καμμιά περίπτωση δεν ήταν το τέρας που όλοι νόμιζαν, η Χάνα Άρεντ μάλιστα είπε πως περισσότερο έφερνε σε κλόουν και για μια φορά ακόμα έγινε λόγος για την περίφημη κοινοτοπία του κακού.

Ποιος ήταν αλήθεια ο Άιχμαν; Ένα ανθρωπόμορφο τέρας, η ενσάρκωση του κακού, ένα άψυχο ρομπότ, που απολάμβανε το θάνατο εκατομμυρίων, ο αρχιτέκτονας του ολοκαυτώματος ;

Θα σας απαντήσω κατηγορηματικά , ΟΧΙ.

Αρχιτέκτονας της τελικής λύσης ήταν το πρωτοπαλίκαρο του Χίμλερ , ο Ράινχαρντ Χάιντριχ, ο οποίος ήταν εξαιρετικά καλλιεργημένος και έπαιζε θαυμάσιο βιολί. Η τελική λύση ξεκίνησε με τη συνδιάσκεψη της Βάνζεε -στην οποία συμμετείχε και ο  Άιχμαν-και η οποία ξεκίνησε με την περίφημη φράση του Χάιντριχ , "Η Ευρώπη πρέπει να εκκαθαριστεί από τους Εβραίους από την Ανατολή ως τη Δύση".

Τον Χάιντριχ τον σκότωσαν Τσέχοι αντάρτες το 1942. (Αν θέλετε περισσότερα ανοίξτε κανένα βιβλίο ε ;)

Στην Νυρεμβέργη, απόντος του Άιχμαν και με τον Χάιντριχ νεκρό του τα φόρτωσαν όλα κλπ, κλπ.

Ο Άιχμαν δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα πάρα πολύ ικανός υπάλληλος-στέλεχος των SS- στα.... logistics. Αυτός οργάνωσε τα σχέδια μεταφοράς και εκκένωσης των Εβραίων από τις κατεχόμενες χώρες στα στρατόπεδα εργασίας και εξόντωσης. Με δεδομένη την κατάσταση και τον φόρτο λόγω των στρατιωτικών επιχειρήσεων, του οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου στην Ευρώπη του πολέμου, αυτός ήταν ένας άθλος επινοητικότητας και σχεδιασμού. Ο Άιχμαν δεν σκότωσε ούτε έναν προσωπικά και από πουθενά δεν προέκυψε ότι απολάμβανε τον θάνατο των άλλων. Ο ίδιος περιέγραψε τον εαυτό του σαν κάποιον που προσπαθούσε να κάνει την δουλειά του όσο το δυνατόν καλύτερα και παραδέχτηκε πως η εξόντωση των Εβραίων τελικά δεν ήταν σωστή κίνηση !!

Ήταν ένας γραφειοκράτης με εξαιρετικό ταλέντο και πρωτοβουλία, πολύ ικανός στα καθήκοντα του που έκανε ότι έκανε με απόλυτη ευσυνειδησία αφού από αυτό εξαρτιόταν η σταδιοδρομία του,  ήταν απλά ένα μεσαίο στέλεχος  -απλός συνταγματάρχης ήταν- που οποιαδήποτε εταιρία θα χαιρόταν να είχε.

Σαν τον Άιχμαν, την περίπτωση του οποίου χρησιμοποιώ λόγω αναγνωρισιμότητας, υπάρχουν άπειρες περιπτώσεις, βέβαια υπήρχαν και ψυχοπαθολογικές προσωπικότητες αλλά ήταν οι εξαιρέσεις και από καμιά μελέτη δεν προκύπτει ότι οι Γερμανοί είναι ως λαός περισσότερο διεστραμμένος και δολοφονικός από οποιονδήποτε άλλο λαό.

Επομένως μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι το ολοκαύτωμα και όλα τα εγκλήματα πολέμου, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, εκτελέστηκαν από καθημερινούς απλούς ανθρώπους-σαν εσάς και εμένα- οι οποίοι τα σχεδίασαν τα οργάνωσαν και τα εκτέλεσαν είτε ακολουθώντας διαταγές είτε εκδίδοντας τες στο όνομα του Φύρερ και του Volk , πιστεύοντας ότι πράττουν το σωστό για τον λαό και το έθνος τους. 

Ο Χίτλερ μέσα από την ματιά του Τσάρλι Τσάπλιν, αποκαλύπτεται στην ουσία του. Ένα μάλλον γελοίος φαφλατάς, αποτυχημένος αρχιτέκτονας και ζωγράφος, με εμμονές και μεγάλες ικανότητες στη χειραγώγηση του πλήθους.Αυτήν είναι η κοινοτοπία του κακού, οι άνθρωποι οι καθημερινοί, οι υπάλληλοι, οι γραφειοκράτες,  οι έφεδροι στρατιώτες, που προσπαθώντας να κάνουν την δουλειά τους κάνουν φρικτά πράγματα και  μένουν με την ακλόνητη πεποίθηση πως έκαναν το καθήκον τους.

Μην έχετε αμφιβολία και μην προσπαθείτε να πείσετε τον εαυτό σας πως αν εσείς ήσασταν στην θέση τους θα κάνατε διαφορετικά. Θα κάνατε ακριβώς όμοια. 

Το ίδιο κάνουν και οι κ.κ.  Φούχτελ, Τόμσεν και όλοι οι γραφειοκράτες υπάλληλοι των διεθνών τραπεζών, απλά την δουλειά, τους που δεν είναι άλλη από τα συμφέροντα των εργοδοτών τους. Δεν βλέπουν ανθρώπους, βλέπουν νούμερα, στατιστικές και επιτεύξιμους ή μη στόχους. Το ποιες είναι οι επιπτώσεις στην ζωή και στην ευημερία πραγματικών ανθρώπων, που προκύπτουν σαν αποτελέσματα copy/paste και εγγραφοδιαγραφών λογιστικών φύλλων απλά δεν τους ενδιαφέρει γιατί μέσα τους έχει συντελεστεί η συναισθηματική αποσύνδεση του γραφειοκράτη που του επιτρέπει να διαχωρίζει τις   αποφάσεις του και τη ζωή του εν γένει από την ζωή των όσων επηρεάζουν οι πράξεις του. Υπό αυτό το πρίσμα, αδίκως τους βρίζουν και τους προπηλακίζουν εφόσον δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να δουλεύουν και να παλεύουν για το μεροκάματο, τα μπόνους και τη σταδιοδρομία τους.

Από την άλλη κακώς ισχυρίζονται και άλλοι ότι οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι και εντολοδόχοι είναι άμοιροι ευθυνών και στην ουσία δεν έχουν καμιά εξουσία. Έχουν την εξουσία που τους παρέχουν τα αφεντικά τους να υλοποιούν τις πολιτικές τους στο όνομα τους (βάλτε ότι θέλετε Volk, Furher, Κόμμα, Χούντα, Ευρωπαϊκή Ένωση, Τρόικα, ΔΝΤ κλπ) και σαν τέτοια εκτελεστικά όργανα ασκούν καθοριστική επίδραση. Εξάλλου η Νυρεμβέργη αλλά και άλλα δικαστήρια, απέδειξαν πως η φράση "εκτελούσα εντολές" έπαψε να αποτελεί δικαιολογία για την απόσειση προσωπικών ευθυνών. Έτσι υπό αυτό το πρίσμα δικαίως τους ζητούνται ευθύνες και συγκεντρώνουν οργή στο πρόσωπό τους, άσχετα αν οι προσωπικές επιθέσεις και οι άτακτοι προπηλακισμοί δεν αποτελούν σε καμιά περίπτωση ενδεδειγμένη και αποτελεσματική λύση.

Μην περιμένετε να δείτε φάτσες δαιμόνων και αιμοδιψείς τύπους να χαίρονται με την εξαθλίωση του Νότου και να τραβάνε χαρακιές στα tablets τους κάθε φορά που ένας συνταξιούχος αυτοκτονεί ή κάθε φορά που κατάσχεται ένα σπίτι από μια τράπεζα.Είναι απλοί άνθρωποι, με τα πάθη, τις αδυναμίες τους που αγαπούν τις οικογένειές τους.Τώρα αν κάποια στιγμή στο μέλλον παραδεχτούν ότι ο οικονομικός εξανδραποδισμός του Νότου δεν ήταν και η καλύτερη λύση και κάπου είχαμε ένα σφάλμα στο σχεδιασμό, τι να γίνει ; Αυτοί απλοί υπάλληλοι ήταν, απλά την δουλειά τους έκαναν και τι έφταιγαν στο κάτω - κάτω;

Απλά η δουλειά τους είναι το ξεζούμισμα το δικό μας και η εξασφάλιση των κερδών των εργοδοτών τους. Φυσικά όλα αυτά μπορούν και καμουφλάρονται κάτω από μεγάλες ιδέες και ιδανικά έτσι ώστε να εξασφαλίζεται το απαραίτητο θεωρητικό και ηθικό υπόβαθρο για την εφαρμογή των λύσεών τους.

----------------------------------------------------------

Μόνο κάτι αγαθοί ψευτο-φιλελεύθεροι νομίζουν ότι η τρόικα και η Γερμανία εμφορούνται από το πνεύμα του διαφωτισμού και μπλα μπλα μπλα, και γίνονται οι κατά Λένιν χρήσιμοι ηλίθιοι τους, αποτελώντας έτσι -άθελά τους- την πέμπτη τους φάλαγγα. Προφανώς δύο παγκόσμιοι πόλεμοι και η παταγώδης αποτυχία του καπιταλισμού να δείξει αυτοβούλως ανθρώπινο πρόσωπο, δεν τους έχουν πείσει ακόμα. Εμμένουν στην παθολογική, σχεδόν Μακαρθική κομμουνιστοφοβία τους - ίσως όχι άδικα- και οδηγούνται σε διχοτομικούς αφορισμούς του τύπου "καλύτερα σαρίκι τούρκικο παρά λατινική καλύπτρα", ξεχνώντας ότι ίσως υπάρχει και άλλος δρόμος που δεν οδηγεί απαραίτητα στην Βόρεια Κορέα ή στο Δ' Ράιχ  ή ότι ενδεχομένως να μην είναι και σωστή η αντικατάσταση της χριστιανικής θεολογίας από την οικονομική θεολογία.

-----------------------------------------------------------------

Δεν λέω πως οι εκπρόσωποι της τρόικας εκτελούν κάποιοι έγκλημα-προς το παρόν τουλάχιστον-  και κανείς δεν ξέρει τι θα λέμε σε 20 χρόνια από σήμερα. Αυτό που θέλω να πως είναι πως δεν πρέπει να υποτιμούμε την δύναμη και την θέληση γραφειοκρατών-υπαλλήλων οι οποίοι στο όνομα της παραγωγικότητας και του καθήκοντος είναι ικανοί για το χειρότερο με τις καλύτερες προθέσεις, με  την απόλυτη απάθεια και ψυχρότητα που χαρίζει η βεβαιότητα ότι πράτεις το σωστό και πως αυτοί σπάνια είναι άμοιροι των ευθυνών που πηγάζουν από την άσκηση των καθηκόντων τους.

Επίσης για να μην θεωρηθώ προκατειλημμένος, πιάστηκα με την περίπτωση του Άιχμαν, επειδή διάβασα πρόσφατα κάτι για αυτόν. Θα μπορούσα να βρω και άλλα παραδείγματα στα οποία συντελέστηκαν μεγάλα εγκλήματα από απλούς καθημερινούς ανθρώπους με γραφειοκρατικές διαδικασίες και εξουσίες και οι οποίοι νόμιζαν ότι επιτελούσαν σημαντικό έργο για την πατρίδα τους.

Read more...

Υγρόν πυρ #03

Προς :

• Δεξιούς τρέχα - γύρευε
• Νοσταλγούς του Μεταξά
• Ψεκασμένους
• "Χτισμένους" χρυσαυγίτες
• Αριστερούς ινστρούχτορες
• Απολογητές του υπαρκτού σοσιαλισμού
• Ακραιφνείς μνημονιακούς
• Θεολόγους Φιλελεύθερους
• Δραχμολάγνους
• Δραχμοφοβικούς
• Πασόκους διαπλεκόμενους
• Παρτάκηδες - βολεμένους συνδικάλες

Με ξένο κώλο μάγκες, γίνομαι και εγώ πούστης*.

(* Με κάθε σεβασμό στους gay)

Read more...

Εδώ παπάς εκεί.... Βαξεβάνης

Σε κουβέντα που είχα προ καιρού με έναν γνωστό μου, μεγαλύτερο και αρκετά διαβασμένο και "χωμένο", τον ρώτησα γιατί στην ευχή η τρόικα-με την ντόπια ανοχή και παρότρυνση- ενώ βλέπει την κατάσταση μας, συνεχίζει το ξεζούμισμα και την πρέσα ;
Μου απαντάει ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι λόγω της τεράστιας φοροδιαφυγής που υφίσταται αποδεδειγμένα στην χώρα μας, υπάρχει πολύ χρήμα από μαύρο έως γκρίζο, καμουφλαρισμένο, είτε σε λογαριασμούς είτε σε ακίνητα (σπίτια, διαμερίσματα, οικόπεδα κλπ). Επομένως προσπαθούν με κάθε τρόπο να βρούνε πως θα βάλουν χέρι σε όλους αυτούς τους κατέχοντες.
Το πρόβλημα είναι ότι πέρα από τους συνήθεις υπόπτους, τους μισθωτούς δηλαδή δημοσίου και ιδιωτικού, που τους καθαρίζεις τα μάτια με δυο τρία απλά νομοσχεδιάκια και τους κόβεις όσα θέλεις από την άμεση μισθοδοσία, το άλλο σκέλος δηλαδή το να βρεις ποιοι και τι έχουν που, και να τους βάλεις χέρι είναι πολύ δύσκολο.
Αφενός γιατί προϋποθέτει αποτελεσματικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς που δεν διαθέτουμε, αφετέρου γιατί πολλές φορές απαιτείται και η συνεργασία δημοσίων και ιδιωτικών φορέων του εξωτερικού.
Η λίστα Λαγκάρντ, που υποπτεύομαι είναι μόνο μια από πολλές παρόμοιες, αποδεικνύει περίτρανα αυτό που ο γνωστός μου έλεγε στην αρχή, ότι δηλαδή ο Έλληνας έχει χρήμα και χρήμα που δεν φαίνεται χωρίς αυτό επαναλαμβάνω να σημαίνει απαραίτητα ότι το έχει και παράνομα, το ηθικό μέρος ας το αφήσουμε για την ώρα.
Άρα από μια σκοπιά καλά κάνουν και μας πατάνε και άλλο το καρύδι.
Από μια άλλη σκοπιά αυτοί που έχουν το χρήμα, συνήθως είναι και αρκετά έξυπνοι να φυλαχτούν από τέτοιες κακοτοπιές και κρατικές επιδρομές στα πουγκιά τους. Έχουν εταιρίες οφσορ και ονσορ, λογιστές μάγκες, personal banking κλπ κλπ.Ζήτω ο καπιταλισμός και οι νόμοι του κράτους δικαίου. Από πότε είναι έγκλημα στο κάτω κάτω να έχεις λεφτά;  Live your myth in Greece.
Αυτοί που δεν έχουν, κάθονται και τρώνε την π%υτσ@ και γκρινιάζουν για την άδικη τρόικα και καταριούνται το πατρικό σπίτι που κληρονόμησαν από τον παππού στο χωριό και αναγκάζονται να κόψουν το ρεύμα και όταν πάνε Σαββατοκύριακο είναι με τις μπαλαντέζες από τον μπάρμπα δίπλα. Live your myth in Greece too.
Το πρόβλημα με την Λίστα Λαγκάρντ δεν είναι ότι ανακαλύψαμε ότι ο τάδε ή ο δείνα φραγκάτος εφοπλιστής, γιατρός, επιχειρηματίας ή εκδότης είχε λεφτά στο εξωτερικό. WTF, σιγά μην δεν είχε ;;;; Το θέμα είναι πως ανακαλύψαμε ότι η Κίτσα η κομμώτρια, ο Μπάμπης ο υδραυλικός και ο Αντώνης ο βαρκάρης ο σερέτης είχαν λογαριασμούς με φράγκα στο εξωτερικό. Αυτό είναι που μας σόκαρε λίγο. Σαν να ζει δίπλα σου ένας serial killer αλλά child 44. Βγαίνεις μετά σαν ροφός στα κανάλια και λες :
"Ήταν πολύ καλό παιδί και ήσυχος. Κάθε φορά μας καλημέριζε στο ασανσέρ και μας βοηθούσε να κατεβάζουμε τα σκουπίδια. Είμαστε σοκαρισμένοι" και άλλα παρόμοια.
Αυτό λοιπόν αποκάλυψε η λίστα και μην γελιέστε θα υπάρχουν και άλλες μικρές και μεγάλες.
Οπότε μάλλον δίκιο είχε ο γνωστός , ο Έλληνας έχει χρήμα και δεν είναι στα σεντούκια ή στα στρώματα.
Τώρα οι περισσότεροι ασχολούνται με το αν ήταν παραβίαση προσωπικών δεδομένων η κίνηση του Βαξεβάνη κλπ. Αυτό είναι το ταχυδακτυλουργικό παπατζίδικο τρικ για να χάσεις τον "παπά" από τα μάτια σου. Το θέμα, ο παπάς δηλαδή, είναι η λίστα και γιατι βολόδερνε από γραφείο σε γραφείο και το αν έχει γίνει έλεγχος και τι αποκάλυψε, όχι αν είχε ή δεν είχε δικαίωμα ο Βαξεβάνης να την δημοσιεύσει. Αυτό αν θέλετε είναι υποερώτημα σε άλλο επίπεδο.
Οπότε μάλλον το πρόβλημα είναι ότι ακόμα και μετά από όλα αυτά,  στο τέλος το κ@υλί θα το φάνε πάλι οι ίδιοι και μάλλον δεν θα είναι αυτοί με τους λογαριασμούς, είτε τους νόμιμους είτε τους παράνομους είτε τους ηθικούς είτε τους εκμαυλισμένους, αφού στο τέλος θα θυμόμαστε μόνο τον Βαξεβάνη και όχι τον Παπακωνσταντίνου, τον Μπένι, τον Διώτη, τον Καπελέρη ή τα ονόματα στη λίστα μαζί με τα ποσά.

Στο κάτω κάτω, κάπως έτσι αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι την φιλελεύθερη οικονομία:
Σαν την δική τους ελευθερία αλλά με την οικονομία των άλλων..

---------------------------------------------------------------------------

Ας συνεισφέρω λίγο και εγώ στο περιρρέον περιβάλλον των θεωριών συνωμοσίας.  Ο Βαξεβάνης είναι και καλά πληρωμένο παπαγαλάκι προκειμένου να μας αποσπάσει από την λίστα καθαυτή !!! 

Καλό ε ;;;;;;;;

Read more...

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ

Τις τελευταίες ημέρες τα  επεισόδια μεταξύ μελών και βουλευτών της Χρυσής Αυγής από τη μία και πολιτών από την άλλη που σημειώθηκαν έξω από το θέατρο «Χυτήριο» για την παράσταση «Corpus Christi» καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της ειδησεογραφίας, δίνοντας την ευκαιρία  στα ΜΜΕ για διακριτή οριοθέτηση προοδευτικού – συντηρητικού, που ταυτίζεται με το   φασιστικό, με σημείο αιχμής την ελευθερία της έκφρασης. Έτσι, κι εκείνη η αριστερά  (ΔΗΜΑΡ) που προσυπογράφει την εξαθλίωσή μας  ή υπόσχεται (ΣΥΡΙΖΑ) τον εξωραϊσμό της, βρίσκει  επιτέλους ένα πεδίο να αναδείξει την προοδευτικότητά της αγωνιζόμενη για την ελευθερία της έκφρασης. Στο σημείο αυτό όλες οι φωνές του κυρίαρχου λόγου  συγκλίνουν-  όλες αντίθετες σε κάθε είδους λογοκρισία, μια φανερή μορφή καταπίεσης,   σε αντιδιαστολή με τη φασιστική αντίληψη.

              Μόνο που αυτό δε σημαίνει και τοποθέτηση υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, εφόσον η ελευθερία της έκφρασης  δεν  υπάρχει αφηρημένα, γιατί σε μια ταξική κοινωνία κι αυτή  έχει ταξικό χαρακτήρα. Επομένως ελευθερία της έκφρασης σημαίνει την ελευθερία έκφρασης της εκάστοτε   άρχουσας τάξης. Σε τελευταία ανάλυση, ή έννοια της περιβόητης ελευθερίας της έκφρασης, έτσι όπως παρουσιάζεται από τους φιλελεύθερους αστούς, κυρίως  περιορίζεται στη δυνατότητα του καθένα να μιλά και  να γράφει ελεύθερα και στην καλύτερη περίπτωση τελευταία  περιλαμβάνει ακόμα και τη δυνατότητα επηρεασμού του κοινού με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η οποία συνεχίζει όμως  να είναι περιθωριακή και περιορισμένη, παρά  τη διόγκωση της επιρροής που τελευταία της απέδωσε ο κυρίαρχος λόγος, (οργάνωση   κινήματος των αγανακτισμένων, ή της αραβικής άνοιξη κλπ.)  ως άλλοθι περισσότερο για τη δική του κυριαρχία μέσα από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, που βρίσκονται βέβαια  στα χέρια της άρχουσας τάξης. Έχοντας λοιπόν τη δυνατότητα χειραγώγησής μας και θεσμοθέτησης των ορίων της ελευθερίας έκφρασης,   η κυρίαρχη τάξη είναι πολύ πιο εύκολο να επιτρέψει και τη δυνατότητα επηρεασμού του κοινού όταν έχει εξασφαλίσει, με διάφορους τρόπους, ότι αυτός που  εκφράζεται ελεύθερα υπηρετεί την ιδεολογία της ή τουλάχιστον η ίδια μπορεί να ιδιοποιηθεί τη δική του.

           Ακόμα περισσότερο,  όταν η αντιπαράθεση  για την ελευθερία της έκφρασης  εφαρμόζεται σε παρωχημένες μορφές  κοινωνικής σύγκρουσης, αυτές που αφορούν θρησκευτικά θέματα και που πια κανένα ρήγμα στη σημερινή κυρίαρχη τάξη πραγμάτων δεν μπορούν να επιφέρουν, είναι εύκολο να καμουφλαριστεί ο κυρίαρχος λόγος σε αριστερό, μεταφέροντας τη σύγκρουση σε ανώδυνα γι’ αυτόν πεδία. Μοιάζουν σαν όλες αυτές οι αντιδράσεις, αλλά και το ίδιο το έργο με το θέμα του, να διαπλέκονται  σε μια δραστηριότητα παιχνιδιού, όπου οι μεν  θεατές  και υπερασπιστές του έργου θεωρούν έως και επαναστατική πράξη  την κριτική  για τμήμα  του  εποικοδομήματος της κοινωνίας που έχει πια περιορισμένη δυναμική,  οι δε κατήγοροί του ότι υπερασπίζονται μια πίστη που δεσμεύει σε παλιές συγκρούσεις, αλλά έχει μεγάλο ακροατήριο. 

             Και  τα καλλιτεχνικά έργα  όμως και οι αντιδράσεις που αυτά προκαλούν αποτελούν τελικά μια πολιτική δήλωση. Είτε είναι σύμφωνα με τις κυρίαρχες αντιλήψεις της κοινωνίας είτε έρχονται σε καθαρή αντίθεση μ’  αυτές, σίγουρα όμως δεν μπορούν να δραπετεύσουν από τις  περιρρέουσες πολιτικοκοινωνικές συνθήκες. Ακόμα κι αν κάποια έργα δίνουν την εντύπωση  ότι εκφράζουν κάποιες εσωτερικές αντιφάσεις ή συγκρούσεις της κοινωνίας στην πραγματικότητα μπορεί  να μην  είναι παρά διακόσμηση καθιερωμένων αντιλήψεων και αποδεκτών συμπεριφορών, χωρίς κάποιο ειδικό βάρος, και χωρίς να  προσφέρουν  μια βαθύτερη κατανόηση για την εσωτερική δομή της κοινωνίας. Μοιάζουν λοιπόν  οι  συγκρούσεις για το επίμαχο θεατρικό έργο κι ίσως και το ίδιο το έργο,  σ’ αυτά τα όρια να κινούνται.  Άλλωστε,  στην πραγματικότητα, οι προοδευτικοί, που υπερασπίζονται την ανεκτικότητα του συστήματος, έχοντας προ πολλού εγκαταλείψει κάθε αίτημα και  επαναστατική προοπτική, κηρύττοντας  την ανακωχή μαζί του για  χάρη της  δυνατότητας προσωπικής απελευθέρωσης, προσφέρουν  αυταπάτες και εφησυχασμό. Και οι φασίστες, που παρουσιάζονται υπερασπιστές αξιών, υποκαθιστώντας  η συμπληρώνοντας με τη δράση τους  κρατικές λειτουργίες, διαφημίζουν την ά- λογη  δύναμή τους,  που τη στεριώνουν στις χιλιάδες δειλίες, οι οποίες επειδή κατάπιαν όλες τις ταπεινώσεις ψάχνουν τη δύναμη που θα τους λυτρώσει. Μοιάζουν να συγκρούονται, αφήνοντας στο απυρόβλητο το ίδιο το πολιτικοοικονομικό  σύστημα, με τα αδιέξοδά του που εξαθλιώνουν τις υποτελείς τάξεις.

              Τελικά,  κάτι οι  φωνές των μακάριων στον καταναλωτικό προοδευτισμό τους  αριστερών, κάτι οι  φωνές  των  μπράβων του συστήματος   με τις σιδερένιες γροθιές, όλο και ελπίζει και εύχεται το πολιτικό σύστημα πως θα τα καταφέρει να αμβλυνθούν προοδευτικά οι κοινωνικές αντιδράσεις, αναδεικνύοντας μέσα από τη σύγκρουση προοδευτικού – συντηρητικού με παλιούς όρους, νέες κοινωνικές ισορροπίες, που όμως μοιάζουν τόσο με νεκρανάσταση παλιών.

Από Dies Brumalis

Read more...

Περί αιολικών (ξανά) , μπας και το χωνέψουν κάποιοι

"...Ο ενεργειακός σχεδιασμός στη χώρα μας «βαφτίζει» μέσω των επονομαζόμενων «Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας» ως «πράσινη», καθαρή και δωρεάν ενέργεια, δραστηριότητες, πουούτε «πράσινες», ούτε καθαρές, ούτε δωρεάν είναι. Ίσα ίσα το αντίθετο..." 

"...σπατάλη δις ευρώ, η ανεπανόρθωτη αλλοίωση του περιβάλλοντος και του ελληνικού τοπίου, ενώ παράλληλα θα επιφέρει καίριο πλήγμα στον τουρισμό, προκαλώντας, μεταξύ άλλων, την υποβάθμιση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αλλά και της ποιότητας της ζωής όλων μας. Όλα αυτά, ΧΩΡΙΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥΘΡΥΛΗΤΗ ΦΘΗΝΗ, ΚΑΘΑΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΠΑΡΑΓΕΙ ΧΡΗΣΙΜΟ ΡΕΥΜΑ..." 

"...Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η αιολική ενέργεια δεν μπορεί να αντικαταστήσει ούτε μία μονάδα λιγνίτη/άνθρακα. Όσο πιο πολλοί αιολικοί σταθμοί εγκαθίστανται, τόσο περισσότερες θερμικές μονάδες χρειάζονται για εφεδρεία. Κι αυτό διότι οι αυξομειώσεις του ανέμου αποσταθεροποιούν το δίκτυο κι απαιτούν ειδική και ακριβή διαχείριση με επιπλέον πανάκριβους εξοπλισμούς. Είναι επίσης γνωστό από πάμπολλες οικονομοτεχνικές μελέτες πως οι αιολικοί σταθμοί στοιχίζουν πολύ περισσότερο απ’ ό,τι παράγουν και πως δε θα υπήρχε καμιά εταιρεία να επενδύσει σε αυτούς, αν δεν υπήρχαν οι επιδοτήσεις τους. Άρα «επενδύοντας» η Πολιτεία σε αιολικούς σταθμούς, στην ουσία χρηματοδοτεί κάτι μη παραγωγικό και αμφιβόλου χρησιμότητας,(αφού το ρεύμα που παράγεται, αν δε χρειάζεται την παρούσα στιγμή δεν μπορεί να αποθηκευτεί και να χρησιμοποιηθεί όταν χρειάζεται)σπαταλώντας αναίτια σε μια περίοδο βαθιάς ύφεσης και κρίσης, χρήματα των φορολογούμενων πολιτών που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε άλλους τομείς, πιο παραγωγικούς ή/και ωφέλιμους..."

Εγώ λέω ότι στου Τατούλη την πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Είναι σε αποστολή από τον Φούχτελ, και έχει φοιτήσει στην Μεγάλη των Χελίων Σχολή. Το Πασόκ ΔΕΝ είναι πια εδώ. Έληξε ο ρόλος του. Τώρα έχουμε τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Και όπου ντρέπονται οι Δήμαρχοι (που φαίνονται) υπάρχουν οι Περιφερειάρχες, που είναι ...αλλού. Όπως οι παλιοί καλοί Νομάρχες την δεκαετία του 1960. Εκτελούνται εντολαί, προσκυνούμεν Αγά μου και ό,τι έχει έχει ευχαρίστησιν η σεπτή ηγεμονία Σας.

Η ανάρτηση από τον Αρχαίο

Read more...

Υγρόν πυρ #02

Τα χρήματα  που δεν πλήρωσαν "οι έχοντες" - σύμφωνα πάντα με τη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ και την περίφημη συνέντευξη τύπου- είναι περισσότερα από τα όσα π.χ. ;

- Δεν πληρώνουν οι τζαμπατζήδες στα λεωφορεία ή στο ΜΕΤΡΟ

- Δεν πληρώνουν αυτοί που σηκώνουν τη μπάρα στα διόδια

Έχει υπολογίσει κανένας την αναλογία φοροδιαφυγής ανάμεσα σε φτωχούς / πλούσιους. ;

Ο φτωχός είναι κλέφτης / φοροφυγάς / μπαταξής / αντικοινωνικός

Ο πλούσιος απλά κάνει ρυθμίσεις / διαπραγματεύεται / επωφελείται ευεργετικών διατάξεων / του λένε και μπράβο όταν πληρώνει, προφανώς επειδή αν ήθελε μπορούσε και να μην πληρώσει καθόλου

Ο φτωχός κλείνει κανένα ημιυπαίθριο και προσπαθεί με χίλιες μαϊμουδιές -με την ευλογία του κράτους που προσπαθεί να εισπράξει - να τον νομιμοποιήσει.

Ο πλούσιος φτιάχνει κανένα mall, κανένα συγκροτηματάκι γραφείων, καμμιά βιλίτσα και πάλι τα ίδια.

Τα πάντα είναι θέμα λεκτικής διατύπωσης και ποσότητας γιατί ο φοροφυγάς ή ο αυθαίρετος είναι πάντα τέτοιος άσχετα αν μιλάμε για 100 ή για 100,000 ευρώ ή για ένα γκαράζ ή για βίλλα 2,000 τ.μ. με ναΐσκο για να πάρουμε ρεύμα.

Τελικά όλα τα γουρουνάκια είναι ίσα αλλά κάποια είναι περισσότερο ίσα από τα άλλα.

Οι φτωχοί στην Ελλάδα βρίζουν τους πλούσιους γιατί απλά θα ήθελαν και οι ίδιοι να είναι πλούσιοι και να κάνουν τα ίδια.
Αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι είναι στη μοίρα τους, με τα μυαλά που έχουν, να είναι μια ζωή στον τροχό και να αγωνίζονται για λίγα ψίχουλα ασυδοσίας για την πάρτη τους, αλληθωρίζοντας ψηλά, αδυνατώντας να καταλάβουν την ρίζα τους προβλήματος, που είναι οι ταξικές διαφορές.
  ---------------------------------------------------------

Μην σας κακοφαίνεται ναι αυτό είναι πλέον το δίπολο , φτωχοί-πλούσιοι, μετά την καταβαράθρωση της "μεσαίας αστικής τάξης" - εδώ γελάμε. 
Καλή σας ώρα νοικοκυραίοι , εκεί που βρίσκεστε. 
Τα θέλατε και τα πάθατε είναι η αλήθεια.

Βέβαια αυτό με το χαράτσι της ΔΕΗ, αν ισχύει και είναι νόμιμες οι μειώσεις/απαλλαγές, βγάζει λίγο μάτι, γιατί κάνει εξόφθαλμη την μεροληψία του συστήματος υπέρ των εχόντων και κατεχόντων και δεν θέλουμε να ξυπνήσει απότομα το popolo, όχι γιατί θα κάνει τίποτα αλλά στενοχωριέται και χαλάει το κρέας του.

Read more...

Υγρόν Πυρ #01

Κάποιοι είναι με την τρόικα και την προτρέπουν να σκληρύνει την στάση της και να μας πηδήξει όσο γίνεται για να σωθούμε, προπαγανδίζοντας την νέα τάξη των νοτιοευρωπαίων γκασταρμπάιτερ και βορειοευρωπαίων γκαουλάιτερ, ελπίζοντας ότι αυτοί θα είναι στους δεύτερους.

Κάποιοι άλλοι είναι υπέρ της διατήρησης αυτής της κατάστασης που μας έφερε ως εδώ κλείνοντας τα μάτια και αλληθωρίζοντας σε προνομιούχες κάστες ιδιωτικές και δημόσιες, κραδαίνοντας το λάβαρο της επανάστασης και σπρώχνοντας τους άλλους στο χορό του Ζαλόγγου.


Με την Ελλάδα και τους Έλληνες ποιοι να είναι, γιατί σίγουρα δεν είναι καμιά από τις παραπάνω κατηγορίες.


Από σύσταση του Ελληνικού Κράτους στη σύγχρονή μορφή του, είχαμε κάστες διεφθαρμένων και συναλλασσόμενων κρατικιστών που ροκάνιζαν τα πάντα, προγόνους και διδασκάλους των σημερινών αδιάφορων, παρτάκηδων Ελληναράδων


Είχαμε Τουρκόφιλους, Αγγλόφιλους, Ρωσόφιλους, Αμερικανόφιλους, Σοβιετόφιλους, Γερμανοναζιστόφιλους, εσχάτως και τροϊκόφιλους, με τη μία τάξη απεχθέστερη της άλλης.


Το μόνο είδος εν ανεπαρκεία είναι οι Ελληνόφιλοι....

Read more...

Ποιος γουστάρει τον ......Α(γ)άπη ;

Αλήθεια με αυτά τα ανέκδοτα για τους Ποντίους τι γίνεται ; Η ταινία του Βουτσά πόσα εισιτήρια είχε κόψει; Πόσοι νοίκιασαν τις κασέτες από τα βιντεοκλάμπ μαζί με τον "Ράμπο από τα Τρίκαλα" και τον Ταμτάκο τον γύφτο (πλέον Ρομά) .  Οι ταινίες με τον "βλάχο -χωριάτη" Χατζηχρήστο σας άρεσαν ;  Τραγουδήσατε τον "Αράπη, τον μαύρο, τον σκύλο τον ταμ-ταμ-ταμ"; Αυτά προφανώς αναδείκνυαν το Αρχαίο Ελληνικό πηγαίο χιούμορ και δεν είχαν ίχνος ρατσισμού.

Το να λες μαλακίες και να γελάς είναι ανθρώπινο και πολλές φορές είναι τα ταπεινά ένστικτά που μας διασκεδάζουν και θέλει πραγματικά μεγάλη αυτοπειθαρχία και μόρφωση για να τα χαλιναγωγήσεις. 

Γιατί τα λέω αυτά ; Μήπως για να υπερασπιστώ την Παπαχρήστου ; Δεν ασχολούμαι με τα αθλητικά και ούτε που την ήξερα. Με τα όσα είδα τις τελευταίες μέρες διαπίστωσα ότι μάλλον πρόκειται για τυπική εκπρόσωπο της νέας γενιάς. Με facebook και twitter όπου την κάθε μαλακία που της έρχεται στο μυαλό την γράφει (ανορθόγραφα) για να γελάσουν οι κολλητοί. Παλαιότερα εμείς  - ρε πούστη μου  (ωχ ρατσισμός)πάλι σαν παππούς μιλάω-περιμέναμε να βρούμε τον άλλο στην πλατεία ή στο σχολείο να του το πούμε. Πλέον οι διαδικασίες είναι fast track και ορατές σε πολλούς περισσότερους. 

Για την συγκεκριμένη αθλήτρια διαπίστωσα πως είναι γεννημένη το 1989 δηλαδή 23 ετών. Αλήθεια εσείς πουλάκια μου εκείνη την εποχή πόση περίσκεψη και ωριμότητα σας χαρακτήριζε ; Μήπως κολυμπούσατε σε καμιά πισίνα πολιτικής ορθότητας και κουλτούρας; Εγώ πάντως ήμουν "πέρα βρέχει", έλεγα και έκανα την μια μαλακία πίσω από την άλλη; Αν είχα facebook και έγραφα το ανέκδοτο με τον "αράπη που άσπριζε  γιατί έπεφτε η στάθμη (sic)" θα με εκτελούσαν άραγε ;

Επομένως ας μην βιαστούμε να ρίξουμε τον πρώτο λίθο. Καλύτερα να σκεφτούμε από ποια κοινωνία προέρχεται η κάθε Παπαχρήστου. Από μια κοινωνία όπου ο Αλβανός δεν θα γίνει 'Ελληνας ποτέ μάλλον, όπως λένε και στα γήπεδα. Από τις φράουλες της Μανωλάδας. Από μια κοινωνία όπου όποιος μένει εκτός Αθήνας είναι βλάχος και τα χωριά είναι καλά μόνο για το αρνί το Πάσχα και κανένα ζαρζαβατικό και η ορεινή Ελλάδα μετριέται με τα στούντιο της Μαστροκώστα στην Αράχωβα.Από μια Ελλάδα που ο πατέρας και η μάνα καπνίζουν μέσα στο μαγαζί που κάθονται τα παιδιά τους και πετάνε το κουτάκι με το αναψυκτικό από το παράθυρο του αυτοκινήτου.

Για να αλλάξει αυτή η νοοτροπία και η αντίληψη του Έλληνα για τον κόσμο θέλει δουλειά πολλή σε όλα τα επίπεδα. Σχολείο, οικογένεια , ανώτερη εκπαίδευση. Το να κατηγορείς ένα παιδί (ναι παιδί θεωρώ την Παπαχρήστου) για τα ιδεώδη και την κουλτούρα που της εμφύσησες εσύ η ενήλικη κοινωνία είναι γελοίο. 

Από ότι κατάλαβα αυτό που μας πειράζει στην Παπαχρήστου είναι ότι για μια στιγμή έγινε ο καθρέφτης όπου οι περισσότεροι είδαν τον εαυτό τους και τρόμαξαν. Μάλλον φοβήθηκαν ότι αυτόν τον εαυτό  τους τον είδαν και οι άλλοι.

Όσο για το αν πρέπει να αποκλειστεί από τους αγώνες, νομίζω πως τα όσα τράβηξε και άκουσε είναι αρκετή τιμωρία. 

Υ.Γ. Εξάλλου αν και αυτό το σιχαίνομαι - την επιχειρηματολογία που βασίζεται στις συγκρίσεις- θα το πω. Πως είναι δυνατόν να παίρνουμε μαθήματα περί ρατσισμού από Άγγλους- Γάλλους - Αμερικανούς- Γερμανούς. Ο θεμέλιος λίθος του καπιταλισμού είναι η δουλοκτητική (δωρεάν) εργασία και η αποικιοκρατική εκμετάλλευση. Το Λονδίνο που φιλοξενεί τους Αγώνες, είναι μια πόλη χτισμένη από το αίμα "έγχρωμων" και το ζουμί αποικιών. Εξάλλου αν πρέπει να γίνουμε "κατ' εικόνα και ομοίωση" των πολιτισμένων Δυτικών θα πρέπει να εντάξουμε και άλλα πλην του μνημονίου στο πρόγραμμά μας. Να φτιάξουμε κανένα στρατοπεδάκι συγκέντρωσης σαν αυτά που έβαζε ο Λόρδος Κίτσενερ τους Μπόερ, να κάνουμε κανένα πογκρόμ, καμμιά "Κρίσταλ-Ναχτ", κανένα θαλαμάκι αερίων, να δέσουμε τίποτα Ινδούς στα κανόνια  και άλλα τέτοια  πολλά και χαριτωμένα που μας δίδαξε μαζί με τη Διαφώτιση ο Δυτικός Πολιτισμός.

Μπορεί να είμαστε μεγάλοι μαλάκες αλλά μπροστά τους είμαστε αθώα περιστεράκια.

Read more...